Ενα, δύο, τρία, πολλά Μπαχμούτ!

Ενώ Ευρώπη και ΗΠΑ εξακολουθούν να εκτοξεύουν απειλές για νέο γύρο κυρώσεων (ο δέκατος, ο ενδέκατος; κρατά κανείς λογαριασμό;) προς τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, μετά την ανακοίνωση Πούτιν για άμεση ανάπτυξη των πυραύλων Iscander-M, με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών κεφαλών, στο έδαφος της δεύτερης η προσοχή των στρατιωτικών ειδικών στρέφεται ξανά στα «μαρμαρένια αλώνια» του Ντονμπάς και ιδιαίτερα στο νότιο μέτωπο της Αβντιίβκα, του «άπαρτου» οχυρού από όπου οι Ουκρανοί βομβαρδίζουν εδώ και εννιά χρόνια σε καθημερινή βάση την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη και ουσιαστική πρωτεύουσα των ρωσόφωνων, το Ντονέτσκ.

Η απόφαση του Ουκρανού προέδρου Ζελένσκι να κρατήσει πάση θυσία τη στρατηγική πόλη και συγκοινωνιακό κόμβο του Μπαχμούτ, στο κεντρικό Ντονμπάς, στέλνοντας εκεί όλο και περισσότερες εφεδρείες παρά την ουσιαστική επιχειρησιακή περικύκλωση, αλλά και η συνεχής φημολογία για πυρετώδη προετοιμασία μιας μεγάλης ουκρανικής αντεπίθεσης είτε στο Μπαχμούτ είτε στη Ζαπορόζια, καθώς τις τελευταίες ώρες φέρεται να έχουν φτάσει στην Ουκρανία 18 γερμανικά τανκς Leopard 2 Α6 και μικρός αριθμός βρετανικών αρμάτων Challenger, έχει ανοίξει το τελευταίο δεκαήμερο τον δρόμο στις ρωσικές δυνάμεις να σφίξουν τον βρόχο γύρω από την Αβντιίβκα, οι απόρθητες ώς τώρα οχυρώσεις της οποίας βομβαρδίζονται ανηλεώς από τη ρωσική αεροπορία και το πυροβολικό.

Μάλιστα δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ κάνουν λόγο για συνεχείς βομβαρδισμούς από σύγχρονα ρωσικά αεροσκάφη τέταρτης γενιάς τύπου Σουχόι-35, που πλήττουν συνεχώς υπόγειους ουκρανικούς στόχους με κατευθυνόμενες βόμβες «FAB» των 500 κιλών – ένα από τα τρομερότερα «βέλη» στο εκτενές ρωσικό οπλοστάσιο, ενώ εκτενής είναι η χρήση drones αυτοκτονίας τύπου Lancet και Geranium 2. Ουκρανοί αξιωματούχοι κάνουν ανωνύμως λόγο για πρώτη φορά «πλήρη αεροπορική κυριαρχία» των Ρώσων στο μέτωπο, καθώς φαίνεται ότι τα νέα αεροσκάφη και οι ανανεωμένες επιχειρησιακές τακτικές έχουν ουσιαστικά εκμηδενίσει την αποτελεσματικότητα της ουκρανικής αεράμυνας «θεάτρου», και ιδιαίτερα των φορητών συστημάτων τύπου MANPADS.

Και δεν είναι λίγοι οι ειδικοί, Ρώσοι αλλά και Δυτικοί, που εκτιμούν ότι η Αβντιίβκα μπορεί τελικά να πέσει πριν από το Μπαχμούτ…

Εξίσου εφιαλτική για τους Ουκρανούς υπερασπιστές είναι πάντως η κατάσταση και στη γειτονική Μαρίνκα, ένα προάστιο του Ντονέτσκ που έχει ουσιαστικά ισοπεδωθεί από τους συνεχείς βομβαρδισμούς, όπου οι Ρώσοι προωθούνται τετράγωνο-τετράγωνο στις ανατολικές συνοικίες, αλλά και στο βόρειο μέτωπο του Κουπιάνσκ, στα σύνορα Λουγκάνσκ και Χάρκοβου, στα πυκνά δάση γύρω από το οποίο μαίνονται μερικές από τις σκληρότερες μάχες όλου του πολέμου.

Γενικά θα λέγαμε ότι οι Ρώσοι πιέζουν ασφυκτικά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Ντονμπας, χωρίς να βιάζονται, «παγώνοντας» τη δράση όπου βρίσκουν μεγαλύτερη αντίσταση, και κρατώντας ισχυρές στρατηγικές εφεδρείες για να αντιμετωπίσουν την όποια ουκρανική αντεπίθεση, που με τα σημερινά δεδομένα μοιάζει πολιτικά επιβεβλημένη, αλλά στρατιωτικά αυτοκτονική.

Η αφορμή

Για όσους πάντως τυχόν αναρωτιούνται τι είναι αυτό που έχει «θυμώσει» τόσο πολύ Αμερικανούς και Ευρωπαίους γύρω από την απόφαση των Ρώσων να αναπτύξουν Iscander-M στη Λευκορωσία, ενώ έχουν ήδη τοποθετήσει τέτοιους στον θύλακα του Καλίνινγκραντ, αρκεί να ρίξουν μια ματιά στα τεχνικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ρωσικού πυραύλου, που έχει ακτίνα δράσης 500 χιλιόμετρα και στη βαλλιστική του εκδοχή πέφτει σχεδόν κάθετα από το διάστημα (το «ταβάνι» του είναι περίπου 100 χιλιόμετρα πάνω από τη γη) αναπτύσσοντας ταχύτητα ώς και έξι φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα του ήχου.

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι αυτοί οι πύραυλοι, ακόμη και με τις συμβατικές τους εκρηκτικές κεφαλές, μπορούν να διαπεράσουν οποιαδήποτε δυτική αντιπυραυλική ασπίδα και να καταστρέψουν με ακρίβεια ΝΑΤΟϊκούς στόχους (όπως λέμε τώρα τα αμερικανικά πυραυλικά συστήματα AΕGIS, που επίσης μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές και αποτελούν έναν από τους αφανείς λόγους πίσω από το ξέσπασμα του πολέμου) σε ολόκληρη την ανατολική «Νέα Ευρώπη», από τις Βαλτικές και την Πολωνία ώς τη Ρουμανία, την Ουγγαρία και την Τσεχία, μέσα σε 1-2 λεπτά από την εκτόξευσή τους…