«Πολακισμός:» η καλύτερη συνταγή για την ενίσχυση του αντισυριζαϊκού

Δεν υπάρχει πολιτικός τού ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ που, εκ του αποτελέσματος και ανεξάρτητα από προθέσεις, παίζει καλύτερα και με τον πιο συστηματικό τρόπο το παιχνίδι της Ν.Δ. και του μετώπου κατά του ΣΥΡΙΖΑ από τον Παύλο Πολάκη (στο εξής Π.Π.) και όλους όσοι επιθυμούν να τον μιμηθούν, πράγμα βέβαια δύσκολο.

● Και αυτό όχι μόνο γιατί η γενική πολιτική του παρουσία βάλλει με ευθύ τρόπο την ηθική και τις παραδόσεις της Αριστεράς σε όλες τις εκδοχές της και έχει κατά καιρούς προσβάλει μεγάλες κατηγορίες πληθυσμού που υφίστανται διακρίσεις, όπως είναι για παράδειγμα οι γυναίκες.

● Οχι μόνο γιατί αλλάζει την ατζέντα κάθε φορά που η Ν.Δ. βρίσκεται στη γωνία είτε για την καταπάτηση θεμελιωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων, είτε για τη διαφθορά των στελεχών της, είτε για την ανοχή της στην αισχροκέρδεια.

● Οχι μόνο γιατί είμαστε σε προεκλογική περίοδο όπου όλοι/ες οι μουσικοί της ορχήστρας οφείλουν να σέβονται τον μαέστρο τους.

Αλλά κυρίως διότι οι Π.Π. εμποδίζουν τη δημιουργία ενός μεγάλου δημοκρατικού πόλου με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ικανό να θέσει τέλος στη διακυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Υποσκάπτουν την προοπτική των συμμαχιών του κόμματος με άλλα δημοκρατικά κόμματα και τον σχηματισμό συμμαχικής προοδευτικής κυβέρνησης που είναι κεντρικός στόχος από τις πρώτες εκλογές. Λειτουργούν αντίθετα στην πρόσβαση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στο δημοκρατικό προοδευτικό Κέντρο και απομακρύνουν τους πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται σε αυτό.

Ο,τι και να κάνει ο Μητσοτάκης για να τους χάσει η Ν.Δ., όπως οι υποκλοπές για παράδειγμα, οι πολίτες αυτοί δεν πείθονται από ένα κόμμα που έχει σε περίοπτη θέση πολιτικούς οι οποίοι πουλάνε νταηλίκι και δημιουργούν αδιέξοδα μέτωπα με δυνάμεις που η Αριστερά θέλει μαζί της. Και όλα αυτά για να συνομιλούν προνομιακά με το δικό τους ακροατήριο και να αιχμαλωτίζουν το κόμμα τους για ίδιο όφελος. Δυστυχώς κύλησε πολύς χρόνος και δημιούργησαν ρεύμα στο κόμμα και στην κοινωνία. Οπως έκανε κάποτε η «Αυριανή» με τον «αυριανισμό» και τις κίτρινες λύσεις στα προβλήματα. Και αυτό διότι πολλοί και πολλές -κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ- που διαφωνούσαν σιώπησαν. Είτε από κομματικό πατριωτισμό, είτε από φόβο να τα βάλουν με τον σκληρό και δημοφιλή άντρα του κόμματος. Και κάποιοι, δυστυχώς και κάποιες, τον υπερασπίστηκαν δημόσια όταν το χρειάστηκε.

Υπήρχαν και πολιτικά στελέχη που σε ιδιωτικές συνομιλίες δικαιολογούσαν τη σιωπή τους συμψηφίζοντάς τους «Πολάκηδες» με τους «Γεωργιάδηδες». Σαν να επιβάλλεται να έχει και η Αριστερά τον Γεωργιάδη της. Είναι προσόν της που δεν έχει ή -για να είμαι ακριβής- που δεν θα έχει να δίνει τον τόνο, ελπίζω. Η Ν.Δ. κάνει και θα κάνει βέβαια ό,τι μπορεί για να τον σώσει. Ζητώντας για παράδειγμα τη διαγραφή του. Το κάνει για να την εμποδίσει. Η Ν.Δ. και το ακραίο Κέντρο τροφοδοτούν χρόνια τώρα το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο με τις ατάκες τού Π.Π. Χωρίς αυτές ο Μητσοτάκης χάνει ένα σημαντικό όπλο που διαθέτει σήμερα για να εμποδίσει τις ροές των προοδευτικών πολιτών προς τον ΣΥΡΙΖΑ και εν τέλει τη δημοκρατική συμπαράταξη. Το όπλο είναι η ταύτιση του Π.Π. με τον χαρισματικό Αλέξη Τσίπρα και η καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ως κόμμα του λεγόμενου πολακισμού.

Ηδη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ανήμερα Κούλουμα, φοβούμενος ότι θα στερηθούν τον Π.Π. έσπευσε να ανασύρει τον «συριζαϊσμό» και να τον χρίσει μήτρα του «πολακισμού». Μην εκπλαγούμε αν δημιουργήσουν και νέο πολιτικό όρο. Οπως έκαναν κάποτε οι προπάτορές τους με τον μαλλιαροκομμουνισμό. Η απάντηση οφείλει να είναι πειστική και να αφορά όχι μόνο τα εύκολα, αλλά και τα δύσκολα. Οι προοδευτικοί πολίτες στους οποίους απευθύνεται προνομιακά η Αριστερά περιμένουν ξεκάθαρες απαντήσεις. Πολιτικές φυσικά, και όχι νομικές.

*ιστορικό μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.