«Επαναστατική Ηττοπάθεια»

Τα όσα επανέλαβε ο Πούτιν για τα σχέδια της Δύσης που αποτελούν υπαρξιακή απειλή για τη Ρωσία είναι επιβεβαίωση του αφηγήματος που υιοθέτησε το Κρεμλίνο από το 2007, όταν ο Ρώσος πρόεδρος μίλησε στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου.

Αν υιοθετήσουμε πλήρως την προσέγγιση του Πούτιν τότε θα έχουμε υποτιμήσει, αν όχι παρακάμψει, μια σταθερά της ρωσικής ιστορίας.

Πρόκειται για την «Επαναστατική Ηττοπάθεια» (Defaitisme Revolutionaire), τη στρατηγική που επενδύει στην ήττα της χώρας ως προαπαιτούμενο για να υπάρξει καθεστωτική και πολύ περισσότερο, επαναστατική ανατροπή.

Η Επανάσταση του 1905 ήταν άμεση παρενέργεια της ήττας της Ρωσίας στον πόλεμο με την Ιαπωνία το 1904.

Με την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 οι μπολσεβίκοι με επικεφαλής τον Λένιν επεδίωκαν συνειδητά την ήττα της χώρας ως προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για να υπάρξει επαναστατική ανατροπή.

Το 1917, μετά την Επανάσταση του Φεβρουαρίου, ο Λένιν και μια ομάδα εξόριστων στην Ελβετία μπολσεβίκων ήλθαν σε συνεννόηση με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες και στη συνέχεια, διέσχισαν τη Γερμανία με τρένο και μέσω Σουηδίας έφτασαν στην Αγία Πετρούπολη.

Τον Φεβρουάριο του 1918, ο Τρότσκι εξ ονόματος της κυβέρνησης των μπολσεβίκων υπέγραψε με τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ που παρέδιδε την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τις Βαλτικές Χώρες στις Κεντρικές Δυνάμεις.

Το 1991, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Αυγούστου, ο Γέλτσιν και η ομάδα του επένδυσαν στη διάλυση της ΕΣΣΔ ως προϋπόθεση για την εδώ και τώρα μετάβαση από τον κεντρικό σχεδιασμό στην οικονομία της αγοράς.

Λίγες μέρες πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα, ο Μπους ο πρεσβύτερος απεύθυνε έκκληση από το βήμα της Βουλής της Ουκρανίας για στήριξη του Γκορμπατσόφ, προφανώς γιατί φοβόταν την αστάθεια αν διαλυόταν η ΕΣΣΔ.

Στην ίδια λογική, λίγες ώρες μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος στη Μόσχα, ο Μιτεράν δήλωσε πρόθυμος να συναντήσει τη νέα σοβιετική ηγεσία, όπως αποκάλεσε τους πραξικοπηματίες.

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1991, ο Γέλτσιν επέβαλε εκβιαστικά στους ηγέτες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας τη διάλυση της ΕΣΣΔ με κύριο στόχο την έξωση του Γκορμπατσόφ από το Κρεμλίνο.

Ο Γέλτσιν, μετά την ευθανασία στην ΕΣΣΔ, τηλεφώνησε στον Μπους ο οποίος δεν πίστευε σε αυτά που άκουγε.

Την άνοιξη του 1992, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ προσδιόρισε ως εθνική προτεραιότητα τη με οποιοδήποτε δυνατό μέσον αποτροπή επανένωσης της πρώην ΕΣΣΔ.