ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ελένη Καρασαββίδου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οποτε το άλλο βιώνεται συλλογικά ως απειλή, απειλείται όλη η κοινωνία. Το μεγάλο θέμα, πέρα από έναν τόσο άδικο θάνατο φυσικά, με τη δολοφονία της 20χρονης στο Μαρούσι από ψυχικά πάσχουσα φίλη της, είναι ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να ταυτιστεί πάλι η εγκληματικότητα με την ψυχική ασθένεια κι ότι πάσχοντες άνθρωποι θα γκετοποιηθούν. Ομως, παρόλο που οι μιντιακές και κοινωνικές απεικονίσεις διαιωνίζουν αρνητικά στερεότυπα για την ψυχική ασθένεια, οδηγώντας σε στιγματισμό των ψυχικά ασθενών, η στατιστική καταρρίπτει αυτήν τη σύνδεση. Μόνο 5 άτομα στους 10.000 ασθενείς φτάνουν στο έγκλημα, ενώ οι περισσότερες δολοφονίες έχουν άλλο υπόβαθρο.

Η διαιώνιση τέτοιων αντιλήψεων απειλεί σοβαρά τον γενικό πληθυσμό όχι μόνο γιατί ρίχνει άμυνες μπρος στους «φυσιολογικούς» αλλά και γιατί η γκετοποίηση και το στίγμα αυξάνουν την ψυχική ασθένεια. Το ζήτημα είναι τελικά να προσέχεις πώς και πού συνευρίσκεσαι, αλλά όχι να ρίχνεις ολόκληρες κατηγορίες ανθρώπων στον Καιάδα. Εάν ό,τι προσάπτουμε σε κάποιες μειοψηφίες το κάναμε π.χ. στον μέσο ανδρικό πληθυσμό, τότε θα σταματούσαν οι σχέσεις μεταξύ των δύο κύριων φύλων. Στους γονείς της 20χρονης, όπως και στους γονείς κάθε άδικου θύματος, δεν έχεις το δικαίωμα να ασκήσεις κριτική, αλλά σε «συντεταγμένες» [;] κοινωνίες έχεις…

Ο συλλογικός φόβος που φτάνει στα όρια της παράκρουσης στις περιπτώσεις της ψυχικής υγείας, οδηγεί σε σπίλωση και «ακύρωση» της κοινωνικής ταυτότητας του ατόμου που φέρει ένα ανεπιθύμητο χαρακτηριστικό.

Αλλά στην εδραίωση του στίγματος παρεμβαίνουν οι κύριοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, και η κοινή γνώμη η ίδια. Παραδομένη σε «αυτονόητα» που δεν ισχύουν, ψάχνει σύνορα που θα διαχωρίσουν τελεσίδικα τον «πολιτισμένο» μας εαυτό από την επικράτεια του «τέρατος», όταν το τέρας κρύβεται συχνά πίσω από «εξευγενισμένα περιβάλλοντα», δρώντας σε κλίμακες συλλογικές πολλαπλασιαστικά, κι αυτά τα σύνορα δεν υπάρχουν. Τελικά, ίσως η Σάρα Κέιν να είχε δίκιο. Τις αληθινά μεγάλες αλήθειες κανένα κοινό δεν θέλει να δει και κανένας θίασος δεν θέλει ν’ ανεβάσει.

ΥΓ.: Στο άρθρο «Οι Ρομά και οι στενογράφοι της εξουσίας» εκ παραδρομής γράφτηκε «Αλλά και “φυσιολογικοποιεί” –και με ψεύτικες ειδήσεις όπως ο “σοβαρός τραυματισμός”– τις (απόπειρες) δολοφονίες των Ρομά ακόμη και για 20 ευρώ (που για κάποιους θεωρείται “δίκαιη” απάντηση στο τόσο άδικο και φριχτό ατύχημα του παιδιού)». Η φράση αφορούσε το ατύχημα του μικρού Μάριου στο Μενίδι, που δυστυχώς τόσοι πολλοί/ές συμπολίτες μας το χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν τη δολοφονία του 16χρονου. Το άρθρο σε καμιά περίπτωση δεν θα έβγαζε πόρισμα περί ατυχήματος, που δεν δικαιολογείται καν από τη βολή στο κεφάλι…