Στη Μελβούρνη τα ρολόγια έδειχναν 3.18 μετά τα μεσάνυχτα όταν ο Μάθιου Λέκι έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και έγινε αφορμή για να βγει… όλη η χώρα στους δρόμους. Η περίφημη Federation Square έγινε επίκεντρο των πανηγυρισμών για τη νίκη επί της Δανίας με 1-0 που σήμανε την πρόκριση της Αυστραλίας στους «16» του Μουντιάλ. Μια πρόκριση που ήρθε 16 χρόνια μετά από την προηγούμενη, εκείνη του 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας. Οσοι έμειναν ψύχραιμοι μέσα σε αυτές τις στιγμές της πρωτοφανούς τρέλας πρόλαβαν να αναλογιστούν τι θα συνέβαινε αν το ποδόσφαιρο δεν ήταν -στην καλύτερη περίπτωση- το πέμπτο δημοφιλέστερο σπορ στην επικράτεια.
Ο ουρανός της πόλης έγινε κατακόκκινος από τις φωτοβολίδες. Το ξέφρενο πάρτι δεν έλεγε να τελειώσει. Ανάλογες περιγραφές έγιναν για την κατάσταση στο Σίδνεϊ. Οι θαμώνες των παμπ ξεχύθηκαν στην George Street και έτρεχαν πιο γρήγορα κι από τον ίδιο τον σκόρερ στους πανηγυρισμούς με τους συμπαίκτες του.
Ο μοναδικός κρίκος μεταξύ των ομάδων του 2006 και της σημερινής, που καλείται πλέον να αντιμετωπίσει στους «16» την Αργεντινή, είναι ο προπονητής Γκρέιαμ Αρνολντ. Το 2006 ήταν βοηθός του Γκους Χίντινγκ σε μια εξίσου εντυπωσιακή πορεία που διέκοψε με πέναλτι στο 95΄, η Ιταλία. «Είμαι τόσο περήφανος για την προσπάθεια και τον τρόπο διαχειριστήκαμε την κατάσταση, όταν μάθαμε ότι η Τυνησία είχε βάλει γκολ και οδεύαμε προς αποκλεισμό. Αυτά τα παιδιά έχουν εξαιρετική νοοτροπία. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, δουλεύαμε πάνω στην πίστη, την ενέργεια και τη συγκέντρωση. Φάνηκε από τον τρόπο που αντιμετωπίσαμε τη νίκη επί της Τυνησίας. Δεν πανηγυρίσαμε, δεν ξεφύγαμε συναισθηματικά, ούτε βγήκαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να καμαρώνουμε. Ξέραμε ότι δεν υπήρχε καμία προσδοκία απ’ έξω παρά μόνο από εμάς τους ίδιους. Τώρα τα παιδιά είναι ήρωες», δήλωσε ο προπονητής των «Socceroos».
«Είμαι περήφανος, εξαντλημένος, τα πάντα. Είναι δύσκολο να περιγράψω τα συναισθήματα αυτή τη στιγμή. Πάντα πιστεύαμε ως ομάδα ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Ηρθαν και στιγμές αμφιβολίας, αλλά με το πνεύμα μας, τις πεποιθήσεις μας, την εργατικότητά μας και την ομοιογένειά μας τις ξεπεράσαμε» πρόσθεσε ο χρυσός σκόρερ Μάθιου Λέκι. Και συμπλήρωσε: «Οταν ήμουν παιδί έκανα μεγάλα όνειρα. Το να παρακολουθώ τους Socceroos να παίζουν Παγκόσμια Κύπελλα ήταν ο λόγος -στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου- που ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής. Είναι τέτοιες στιγμές που δίνουν έμπνευση στα μικρά παιδιά να θέλουν να κάνουν το ίδιο».
Ηδη άρχισαν οι συγκρίσεις με την ομάδα του 2006. Εκείνη, κατά γενική ομολογία, ήταν γεμάτη με ταλέντα που έπαιζαν για κορυφαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους και ειδικότερα της Premier League. Τότε ήταν ο Χάρι Κιούελ της Λίβερπουλ, αρχηγός ήταν ο Μαρκ Βιντούκα και τερματοφύλακας ο Μαρκ Σβάρτσερ που είχαν παίξει στον τελικό του Κυπέλλου UEFA για τη Μίντλεσμπρο. Υπήρχε επίσης ο Τιμ Κέιχιλ στα ντουζένια του. Η φετινή ομάδα δεν έχει κανέναν που να παίζει στην Premier, ωστόσο αποπνέει την αίσθηση μιας νέας γενιάς που έρχεται. Ο Αρνολντ έχει στο ρόστερ εννέα παίκτες κάτω των 25 ετών και οι μισοί μετράνε κάτω από δέκα διεθνείς συμμετοχές.
Ανεπανάληπτες ήταν και οι σκηνές που διαδραματίστηκαν στο γήπεδο. Ακόμη κι ο εξτρέμ Μάρτιν Μπόιλ, που έμεινε στο Κατάρ παρότι αποκλείστηκε εξαιτίας μιας ρήξης πρόσθιου χιαστού, κουνούσε τις πατερίτσες του σαν μανιακός. Οι αγκαλιές των παικτών «έθαψαν» τον Αρνολντ, τον οποίο μάταια έψαχνε για να συγχαρεί ο τζέντλεμαν προπονητής των Δανών Κάσπερ Χιούμλαντ. Από το… βάθος ακούστηκε να φωνάζει: «Πάμε, άλλο ένα». Για το ραντεβού με την Αργεντινή εννοούσε. «Αν συμβεί και αυτό, θα χρειαστούμε μια μεγαλύτερη πλατεία Fed» προειδοποίησε ο σχολιαστής του τηλεοπτικού σταθμού, Τζούλιαν Μάρκους.
Ο Χάρι Κίουελ, σχολιαστής πια στο Κατάρ, έγραψε στο Twitter: «Πάνω από το φεγγάρι! Τι επίτευγμα». Ο πρωθυπουργός Αντονι Αλμπανέζε έκανε λόγο για «μεγαλειώδη νίκη» και ομολόγησε ότι αισθάνεται κι αυτός υπό πίεση για να κηρύξει αργία την επόμενη μέρα, ώστε να ξεκουραστεί ο κόσμος από το ξενύχτι των πανηγυρισμών.
