Δισκοκριτική: Maneskin, The Murder Capital, Belle and Sebastian, The Vagina Lips

Manaskin

Rush!

Epic/Sony Music Italy

★★★☆☆

Η νίκη τους στη Eurovision το 2021 ήταν το «διαβατήριο» για το «κλειστό κλαμπ» με μέλη του καλλιτέχνες που η πρωτιά στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού λειτούργησε ως εφαλτήριο για την κατάκτηση της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.

Ο λόγος φυσικά για τους Måneskin που πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησαν το τρίτο άλμπουμ τους και πρώτο αφότου έγιναν διεθνώς γνωστοί. Δεκαεφτά τραγούδια περιλαμβάνει το «Rush!» -τα τρία από αυτά στην ιταλική γλώσσα-, όλα στο γνωστό μουσικό ύφος του συγκροτήματος (glam rock, hard rock, pop-rock και ροκ μπαλάντες), που δεν ανανεώνουν όμως στο ελάχιστο τη ροκ μουσική. Τα κομμάτια χαρακτηρίζονται από έλλειψη πρωτότυπης μουσικής γλώσσας, καθώς οι Ιταλοί ρόκερ ουσιαστικά υιοθετούν το στιλ και τα κλισέ ενός ήχου που οι μεγαλύτεροι σε ηλικία τον έχουμε ακούσει ξανά και ξανά και σίγουρα από πολύ καλύτερους δημιουργούς.

Αυτή η έλλειψη όμως, όπως και η απουσία δημιουργικότητας υψηλού επιπέδου αντισταθμίζονται σε μεγάλο βαθμό -τόσο που να σώζουν εν τέλει τον δίσκο- από την απίστευτη ζωντάνια, το κέφι, την ενέργεια που εκπέμπουν οι Måneskin.

Ναι, το άλμπουμ μπορεί να μοιάζει με φόρο τιμής στο ροκ των ‘70s και των ‘80s, αυτό όμως ουδόλως θα ενοχλήσει τους νεαρούς θαυμαστές τους -η Gen Z φαίνεται να αποτελεί την πλειονότητα του κοινού τους-, στους οποίους τ’ ακούσματα αυτά κάθε άλλο παρά γνώριμα είναι. Από έναν δίσκο που χρειαζόταν καλύτερο… μοντάζ -για όλους τους προαναφερόμενους λόγους τα 17 τραγούδια είναι υπερβολή- ξεχώρισα τα «Own My Mind», «Gossip» (στο οποίο συμμετέχει ο Tom Morello), «Gasoline», «If Not for You», «Mark Chapman», «The Loneliest».

Δώρα Σελλά

The Murder Capital

Gigi’s recovery

Human Season

★★★☆☆

Κάτι σοβαρό συμβαίνει ξανά στην Ιρλανδία. Oι έτεροι εκπρόσωποι της τοπικής post/punk σκηνής (μαζί με τους Fontaines D.C.) μπαίνουν με ορμή στο 2023 και με το δεύτερο άλμπουμ τους δικαιώνουν τον θόρυβο που είχε δημιουργηθεί με το «When I Have Fears». Το «Gigi’s Recovery» έχει διαφορετική κατεύθυνση, όμως κρατά αρκετά από τα νοσταλγικά και «σκοτεινά» στοιχεία τους, με πρωτότυπες κιθαριστικές ιδέες, ένα rhythm section που «σπέρνει» και ορισμένες σπουδαίες συνθέσεις όπως τα «Ethel» και «The Stars Will Leave The Stage» (με έντονο «άρωμα» Nick Cave). Ορισμένοι θα νοσταλγήσουν την «αγριάδα» που είχαν αναδείξει στο ντεμπούτο τους, όμως η πεντάδα από το Δουβλίνο κοιτάει μπροστά και εξελίσσει τον ήχο της.

Χρήστος Καλλιμάνης

Belle and Sebastian

Late Developpers

Matador Records

★★☆☆☆

Λίγους μήνες μετά το «A Bit of Previous» (Μάιος 2022), η σκοτσέζικη μπάντα κυκλοφόρησε στις αρχές του 2023 ακόμα ένα άλμπουμ. Τα έντεκα τραγούδια του «Late Developers» κινούνται στα οικεία μουσικά μονοπάτια των Belle and Sebastian, αυτά της indie pop, το τελικό αποτέλεσμα όμως είναι αδιάφορο και σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι για τον λόγο ύπαρξης αυτού του δίσκου. Δεν είναι τυχαίο ότι η καλύτερη στιγμή του είναι το «I Don’t Know What You See In Me», η πρώτη συνεργασία δηλαδή του συγκροτήματος με άλλον καλλιτέχνη, στην προκειμένη περίπτωση τον Wuh Oh (Peter Ferguson).

Δώρα Σελλά

The Vagina Lips

Negative Feelings

Inner Ear

★★★☆☆

Αν μη τι άλλο ο Τζίμης Πολιούδης (MAZOHA, The Vagina Lips) δεν μένει ποτέ ανενεργός ή στάσιμος. Αυτή τη φορά βγάζει στη… φόρα όλη την «κακή» του ενέργεια και τα συναισθήματα, όπως άλλωστε μαρτυρά και ο τίτλος του δίσκου, αλλά δημιουργεί ένα άλμπουμ που μας ταξιδεύει μακριά από τον αρνητισμό. Ενα ενδιαφέρον indie/pop άκουσμα με αρκετή darkιλα για τον φετινό χειμώνα. Ξεχωρίζουν τα «Get Off The Train», «It’s All Right» και «Tombstone». MAZOHA vs The Vagina Lips σημειώσατε «διπλό» κατά την προσωπική μου άποψη…

Χρήστος Καλλιμάνης