«Ηθερμή ντίβα που εκπροσώπησε την κινηματογραφική αναγέννηση της Ιταλίας μετά τον ΒΠΠ έφυγε σήμερα από τη ζωή». Με αυτά τα λόγια το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ανακοίνωσε τον θάνατο της Τζίνα Λολομπρίτζιτα. Η «Λολό» δεν μένει πια εδώ. Η Ιταλίδα (ή Ιταλιάνα, που της πάει γάντι!) ντίβα, σύμβολο του σεξ, από τις σημαντικότερες ηθοποιούς παγκοσμίως και δηλωμένη αριστερή ώς το τέλος, έφυγε από τη ζωή χθες, στα 95 της χρόνια.
Η Τζίνα Λολομπρίτζιτα ήταν από τις λίγες Ιταλίδες ηθοποιούς που έκαναν καριέρα και στο Χόλιγουντ, αλλά θαυμάστηκε και λατρεύτηκε παγκοσμίως για την αδιαμφισβήτητη ομορφιά της, την αυτοπεποίθηση και τον αέρα της. Την έχουν χαρακτηρίσει ως «θηλυκό με τα όλα του», «την πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο» και ως «Μόνα Λίζα του 20ού αιώνα»! Ποιος μπορεί να πει ότι όλα αυτά δεν ισχύουν;
Η ίδια ασχολήθηκε φυσικά με την υποκριτική, αλλά και με τη φωτογραφία και τη γλυπτική (είχε σπουδάσει στην Καλών Τεχνών) ειδικά τα χρόνια που είχε απομακρυνθεί από το σινεμά. Σε ένα μικρό χωριό στα περίχωρα της Ρώμης είχε γεννηθεί στις 4 Ιουλίου 1927. Εξαιτίας της θρυλικής ομορφιάς της ασχολήθηκε πολύ νωρίς με τον χώρο της μόδας. Δεν ήθελε πολύ να την καλέσουν στα κινηματογραφικά στούντιο: «Ο Μαύρος Αετός», «Ελιξίριο του έρωτα», «Προσοχή: Ληστές», «Ο ιππότης και η Τσιγγάνα», «Ωραίες της νύχτας», «Η επαρχιώτισσα» και «Ψωμί, έρωτας και φαντασία» ήταν κάποιες από τις πρώτες ταινίες της που την καθιέρωσαν στη χώρα της ως πρωταγωνίστρια.
Ωστόσο στην πρώτη της αγγλόφωνη ταινία («Πιο δυνατός απ’ τον Διάβολο» του Τζον Χιούστον) δεν είχε την ίδια αντιμετώπιση από τον συμπρωταγωνιστή της Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο οποίος (όχι προς τιμήν του) την είχε αποκαλέσει «frigidaire» (σ.σ. αμερικανικό ψυγείο). Ε όχι και «ψυγείο» η Λολομπρίτζιτα που την έβλεπες και άναβες και έλιωνες! Ισως γι’ αυτό αργότερα ο Μπόγκαρτ δήλωνε: «Δίπλα στη Λολομπρίτζιτα η Μέριλιν έμοιαζε με τη Σίρλεϊ Τεμπλ».
Οι περισσότεροι την έχουμε δει ως «Βασίλισσα του Σαβά» δίπλα στον Γιουλ Μπρίνερ, ενώ έκανε συνεργασίες και με άλλους σπουδαίους σκηνοθέτες: Ρόμπερτ Μάλιγκαν, Μέλβιν Φρανκ, Ζαν Ντελανουά. Ο τελευταίος τη μεταμόρφωσε σε Εσμεράλντα με τον Αντονι Κουίν να παίζει τον Κουασιμόδο στην «Παναγία των Παρισίων». Για το «Καλησπέρα κυρία Κάμπελ» του Μ. Φρανκ κέρδισε το βραβείο Ντονατέλο (το ιταλικό Οσκαρ).
Πολιτικοποιημένη από νωρίς, η Τζίνα Λολομπρίτζιτα είχε βιώσει και σιχαινόταν τον φασισμό και στήριζε πάντα την Αριστερά (αν και ο ανιψιός της είναι στο πλευρό τής Μελόνι). Επαιρνε δημόσια θέση ώς το τέλος υπέρ των δικαιωμάτων: είχε στηρίξει το γυναικείο κίνημα #MeToo το 2017 καταγγέλλοντας και δική της κακοποίηση, ήταν από τις πρώτες γυναίκες στην Ιταλία που ζήτησε και πήρε διαζύγιο, είχε φωτογραφίσει και πάρει συνέντευξη από τον Φιντέλ Κάστρο… Η ομορφιά της θα μείνει στα μάτια μας και η δύναμή της στην καρδιά μας.
