Οριοθετημένη συνεργασία

Η έλλειψη πυρομαχικών στον πόλεμο της Ουκρανίας θα οδηγήσει τη Μόσχα σε προνομιακή συμμαχία με την Τεχεράνη;

Τίποτε στη συγκυρία και τις εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και Νοτιοδυτική Ασία δεν νομιμοποιεί το παραπάνω ερώτημα.

Ρωσία και Ιράν έχουν αποκλίνοντα συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ρωσία είναι όχι μόνον αποδεκτή από όλες τις δυνάμεις της περιοχής.

Το Ισραήλ επιθυμεί την παρουσία της Ρωσίας στη Συρία καθώς έτσι ματαιώνεται η μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο της Τεχεράνης και των συμμάχων της στο Ιράκ και στον Λίβανο.

Η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκαν στην πίεση του Μπάιντεν για αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, αλλά στην ουσία πήραν το μέρος της Μόσχας και στήριξαν την πρόσφατη απόφαση του ΟΠΕΚ για μείωση της παραγωγής.

● H σχέση με την Τουρκία είναι ευέλικτη και ρεαλιστική και έχει αποδείξει ότι αντέχει ακόμη και σε περιοχές που Μόσχα και Αγκυρα στηρίζουν αντίπαλες πλευρές.

Ολα τα παραπάνω συνθέτουν μια παρουσία και επιρροή της Μόσχας στη Μέση Ανατολή πολλαπλάσιου ειδικού βάρους και εμβέλειας από ό,τι η αντίστοιχη παρουσία της ΕΣΣΔ στην ίδια περιοχή μετά τα μέσα της δεκαετίας του ‘50.

Το ίδιο ισχύει και για την Τεχεράνη που έχει κάθε λόγο να παύσει να θεωρείται αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή για να μπορέσει να νομιμοποιήσει την παρουσία της στη Μέση Ανατολή.

Ο άξονας Μόσχας-Τεχεράνης δεν μπορεί ούτε καν να αντιμετωπιστεί ούτε ως υπόθεση εργασίας, καθώς έρχεται σε αντίφαση με τα ζωτικά περιφερειακά συμφέροντα και των δύο χωρών.

Είναι κατά κύριο λόγο μια προσπάθεια κάποιων κέντρων που δεν θέλουν ούτε συμβιβαστική λύση που θα τερματίζει τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά ούτε και την εξομάλυνση των σχέσεων των ΗΠΑ με το Ιράν.

Επιπλέον τα συμφραζόμενα της κινδυνολογίας για τη συμμαχία Μόσχας-Τεχεράνης όπου έναντι του εφοδιασμού της με drones η Ρωσία θα μπορούσε να βοηθήσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα συγκρούονται με την κοινή λογική.

Μια πυρηνική υπερδύναμη όπως η Ρωσία είναι η τελευταία που θα ήθελε να δει στις νότιες παρυφές της πρώην σοβιετικής Κεντρικής Ασίας πυρηνικά όπλα στα χέρια μιας ισλαμικής χώρας.

Η αποδοχή της Ρωσίας ως υπεύθυνου παίκτη στη Μέση Ανατολή είναι ένα μήνυμα ότι μια δύναμη του μεγέθους της δεν είναι δυνατόν να απομονωθεί ως παρίας.