«Δουλέψαμε, παλέψαμε, καήκαμε»

Ανήκουν στην κατηγορία των λεγόμενων συμβασιούχων-παρατασιούχων. Εργάζονται για πάνω από 6 χρόνια σε μια σκληρή δουλειά χωρίς να έχουν κατοχυρώσει τα εργασιακά δικαιώματα που τους αναλογούν. Ο τόπος τους έχει πληγεί από πλημμύρες, χιονοπτώσεις, πυρκαγιές. Παρότι οικονομικά και ψυχολογικά εξαντλημένοι, επιμένουν να αγωνίζονται στις δικαστικές αίθουσες για το αυτονόητο δικαίωμα στην εργασία, θέλοντας να δουλέψουν στον τόπο τους, για τον τόπο τους.

Ο λόγος για 8 εργάτες καθαριότητας του Δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ. Αννας, μόνιμοι κάτοικοι όλοι αυτού του πληγωμένου από συνεχείς καταστροφές δήμου. Η πλέον των 6 χρόνων εργασία τους στη δημοτική υπηρεσία αρκεί από μόνη της να αποδείξει ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, σε έναν δήμο υποστελεχωμένο που έχει χτυπηθεί από τον κυκλώνα «Ζορμπά», από χιονοπτώσεις, από τις πρωτοφανείς πυρκαγιές του 2021, δηλαδή ακραία φαινόμενα, στη διάρκεια των οποίων οι οκτώ, αν και εργασιακά μετέωροι, εργάστηκαν «με αυταπάρνηση», όπως τονίζουν σε επιστολή τους προς τα πολιτικά κόμματα.

Οι 8 εργάτες προσλήφθηκαν το 2016 «με αντικειμενικά κριτήρια, αδιάβλητα και αξιοκρατικά με αξιολόγηση μέσω ΑΣΕΠ», υπογραμμίζουν. Με νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όλες οι αντίστοιχες συμβάσεις σε όλους τους δήμους παρατάθηκαν αυτοδίκαια. Η έκδοση της γνωστής σε όλους προκήρυξης 3Κ/2018 για τις υπηρεσίες καθαριότητας των δήμων της χώρας δεν τους παρείχε παρά μόνο ελπίδες για τη μονιμοποίησή τους, καθώς υποψήφιοι με κοινωνικά κριτήρια (μακροχρόνια ανεργία κ.λπ.) είχαν εξαρχής προβάδισμα σε μόρια συγκριτικά με όσους είχαν προϋπηρεσία σε υπηρεσίες καθαριότητας.

Ούτε για τον δήμο η συγκεκριμένη προκήρυξη κατάφερε να στελεχώσει επαρκώς τις υπηρεσίες του. Οπως εξηγούν οι «παρατασιούχοι», οι περισσότεροι από τους 6 επιτυχόντες μετακινήθηκαν στη συνέχεια σε υπηρεσίες άλλων δήμων, πλησιέστερων στον τόπο καταγωγής τους.

Οι 8 παραμένουν στην εργασία τους με συνεχιζόμενα ασφαλιστικά μέτρα κατόπιν δικαστικών αποφάσεων και «πάντα με την πλήρη υποστήριξη του δημάρχου και σύσσωμου του δημοτικού συμβουλίου, καθώς καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και σε θέσεις μόνιμου προσωπικού», περιγράφουν στην επιστολή τους.

Ο αγώνας τους για μονιμοποίηση έχει μεταφερθεί στις δικαστικές αίθουσες. Εχοντας χάσει μια πρωτόδικη απόφαση, αναμένουν την τελική κρίση του Εφετείου τις προσεχείς ημέρες και την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων τον Φεβρουάριο του 2023. Διεκδικούν, ωστόσο, πολιτική λύση για να βγουν από το ψυχοφθόρο καθεστώς της εργασιακής ομηρίας στο οποίο έχουν περιέλθει και να αναγνωριστεί η σύμβασή τους ως σύμβαση αορίστου χρόνου.

Κατόπιν κοινοποίησης του ιστορικού τους στα κοινοβουλευτικά κόμματα, το ΚΚΕ έχει ήδη καταθέσει αναφορά στη Βουλή προς τον υπουργό Εσωτερικών Μ. Βορίδη, ενώ ακολούθως και ο βουλευτής Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ, Μιλτ. Χατζηγιαννάκης, έχει καταθέσει ερώτηση προς τον υπουργό για το εάν προτίθεται να λύσει το χρόνιο ζήτημα των 8 εργατών, ανταποκρινόμενος στο αίτημά τους.

«Δεν έχουμε εναλλακτική. Είμαστε οι περισσότεροι άνω των 45 ετών, με παιδιά. Παλεύουμε να γίνουμε μόνιμοι εργαζόμενοι και να ζήσουμε αξιοπρεπώς τις οικογένειές μας στον τόπο μας για τον οποίο δουλέψαμε, πολεμήσαμε με τις φωτιές και καήκαμε», αναφέρει στην «Εφ.Συν.» ένας εκ των εργατών που αναμένουν τις κυβερνητικές απαντήσεις.