Δεν αρκεί η αθώωση…

Δεν αρκεί, νομίζω, η πλήρης αθώωση από το Πειθαρχικό της ΕΛ.ΑΣ. όσων αστυνομικών της ΔΙΑΣ «μπλέχτηκαν» στον (διά του νόμου του Λιντς) θάνατο του ακτιβιστή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας Ζακ Κωστόπουλου, της Zackie. Με βάση το… σκεπτικό του Πειθαρχικού, ότι «οι αστυνομικοί που κατηγορήθηκαν ταλαιπωρήθηκαν και βίωσαν δημόσιο διασυρμό», ακόμα και αν το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο τους αθώωσε, έστω με οριακή πλειοψηφία: 4 προς 3, δικαιούνται, θεωρώ, και κάποια αποζημίωση από την πολιτεία. Διότι, ενώ επιτελούσαν το καθήκον τους, ευόρκως και επιμελώς, παρά ταύτα, «βίωσαν δημόσιο διασυρμό».

Καλό θα ήταν, βέβαια, το Πειθαρχικό, ομού και το απαλλακτικό πόρισμα της ΕΔΕ, να διευκρίνιζαν –για τον τύπο…– τι λογής ήταν ο «δημόσιος διασυρμός» που «βίωσαν» οι αστυνομικοί της ΔΙΑΣ. Μήπως τους περίμεναν διαδηλωτές με πανό και υβριστικά συνθήματα έξω από τα σπίτια τους; ‘Η μήπως –γιατί υπάρχει και άλλη πλευρά, αυτή του θύματος…– συνέβη ό,τι περί τη δίκη καταμαρτυρεί σε επιστολή της η Ελένη Κωστοπούλου, μητέρα του Ζακ, ότι: «η ταλαιπωρία τους (των αστυνομικών της ΔΙΑΣ) δεν φάνηκε καθόλου στη δίκη, όπου ήταν άνετοι, αραγμένοι στα καθίσματά τους, μισοκοιμισμένοι, χωρίς ίχνος συναίσθησης του τι προκάλεσαν…».

Δεν είναι η πίκρα της μάνας που έχασε το παιδί της και μάλιστα με τον τρόπο που χάθηκε (θανατώθηκε με πνιγμό!) ο Ζακ Κωστόπουλος. Ολοι ξέρουμε, ακόμα και όσοι προσποιούνται ότι δεν ξέρουν ή ξέρουν αλλά το θεωρούν «αναγκαίο σε ορισμένες περιπτώσεις», με πόση βιαιότητα η αστυνομία, πολλές φορές, «ασκεί τα καθήκοντά της» και πόση ανοχή δείχνει απέναντι σ’ αυτή τη βιαιότητα η επίσημη πολιτεία (αναφέρεται σ’ αυτά και η φετινή έκθεση της υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ.). Ενα μόνο στοιχείο, προσωπικό: Εχω παραστεί μάρτυρας σε θύματα κακοποίησης από αστυνομικούς αρκετές φορές. Οχι απλώς «κοιμόντουσαν» οι «κατηγορούμενοι», καν δεν εμφανίστηκαν στη δίκη!