Ανέτοιμοι από καιρό…

Παραλλαγή από στίχο του Καβάφη είναι ο σημερινός τίτλος. Το αρκετά γνωστό, νομίζω: «Σαν έτοιμος από καιρό (παραλείπω το «σα θαρραλέος»!) αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει», από το «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον». Μου ήρθε στη σκέψη, καθώς… ανέτοιμους από καιρό –και καθόλου θαρραλέους– θεωρώ όσους απαρτίζουν τη σημερινή κυβέρνηση και τον… κυβερνοχώρο των «ημετέρων». Οπου το υποκείμενο, ο Αντώνιος του ποιήματος ή ο πατέρας του ποιήματος, ο Καβάφης, που αποχαιρετά την Αλεξάνδρεια που φεύγει, είμαστε όλοι εμείς οι υφιστάμενοι (ανεξαρτήτως πολιτικών επιλογών) τα… έργα και τις ημέρες ετούτης της κυβέρνησης των ειρώνων, που αντί να απορούν με τους εαυτούς τους και να αυτοοικτίρονται, απορούν και οικτίρουν όλους τους άλλους! «Υπεροψίαν και μέθην…», ρέντα σήμερα ο Καβάφης.

Τελευταίο –αλλά όχι ελάχιστο…– δείγμα ανετοιμότητας (προτελευταίο, γιατί τελευταίο είναι οι πρόσφατες πλημμύρες στη Σητεία· εκεί να δεις ανετοιμότητα, ούτε το… θαυματουργό 112 «εκτάκτου ανάγκης» δεν δούλεψε!), είναι η (προβλεπόμενη… ο κόσμος το ’χε τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι…) περιπλοκή με τους τρεις νέους σταθμούς του μετρό προς Πειραιά κ.λπ. Που μετά από κάποιες αναβολές (ανθρώπινο, θα πεις…), εντέλει εγκαινιάστηκαν (πανηγυρικά, από τον πρωθυπουργό αυτοπροσώπως…), για να προκύψουν, από την επομένη κιόλας, προβλήματα, τα οποία (αν όλα πάνε καλά…), αναμένεται να επιλυθούν –και το μετρό να επανέλθει στην προ των εγκαινίων… κανονικότητα– γύρω στο… 2027. Ετσι όπως τα γράφω, χωρίς κεραία υπερβολής! Τόσο… ανέτοιμοι (από καιρό) όσο και στον χιονιά του 2022, στις πυρκαγιές του 2021, στη Σητεία την περασμένη Κυριακή…

Ενδεικτικά μόνο σημειώνω ότι τη Δευτέρα το απόγευμα μπήκα στο (κατάμεστο) μετρό στο Σύνταγμα προς «Ευαγγελισμό» και το μεγάφωνο ανήγγελλε (λόγω τιμής): «Επόμενος σταθμός, Πειραιάς. Ανταπόκριση με γραμμή 1 Πειραιάς-Κηφισιά»! Γελούσε ο κόσμος. Εκλαψα μετά, όταν, στο σπίτι πια, διαπίστωσα ότι μου έλειπε το κινητό!