Είναι η ψυχή των Crime & The City Solution, της μπάντας που έφτιαξε πίσω στα seventies στο Σίδνεϊ και που επηρέασε καθοριστικά την art-punk/post punk σκηνή της Μελβούρνης, με το θρυλικό line-up του 1986 να εμφανίζεται σε ένα ιστορικό live (κύκνειο άσμα για το τότε σχήμα στα αριστουργηματικά “Τα Φτερά Του Έρωτα” του Wim Wenders.
Ο Αυστραλός Simon Bonney και η αναγεννημένη μπάντα του εμφανίζονται ξανά live μετά από 10 χρόνια, στο πλαίσιο ενός πανευρωπαϊκού tour, κάνοντας σταθμό, για πρώτη φορά, και στην Αθήνα. Παρά τον ελάχιστο χρόνο του, καταφέραμε να επικοινωνήσουμε για μια σύντομη κουβέντα μαζί του.
Τα υπόλοιπα το Σάββατο 12 Νοεμβρίου, στο Fuzz Live Music Club (όλες οι πληροφορίες ΕΔΩ).
Simon, πες μου ποιοι είναι οι πέντε αγαπημένοι σου τραγουδιστές. Στο μυαλό μου, σε έχω να τραγουδάς τραγούδια του P.J. Proby και του Lee Hazelwood από τότε που ήσουν παιδί. Ισχύει;
Λοιπόν….Marvin Gaye, Chrissy Hynde, Curtis Mayfield, Jim Morrison, Stevie Nicks, οπότε όχι…. όχι ο Proby .. αλλά μου αρέσει ο Lee Hazelwood.
Πέντε διαφορετικές συνθέσεις, πέντε διαφορετικές πόλεις. Από το Βερολίνο μέχρι το Ντιτρόιτ. Πιστεύεις αυτό που λέει ο Nick Cave σε έναν από τους στίχους του ότι “το παιχνίδι δεν κερδίζεται ποτέ με το να μένεις σ’ ένα μέρος για πολύ καιρό”;
Προσπαθώ πολύ σκληρά να μη θεωρώ τη ζωή ως παιχνίδι (που πρέπει να κερδηθεί).
Με την Bronwyn είστε μαζί εδώ και πολλά χρόνια. Ποιο είναι το μυστικό του να είσαι με το ίδιο άτομο για τόσο πολύ καιρό; Να μη σταματά ποτέ να θαυμάζει ο ένας τον άλλον;
Η συμπόνια και η καλή πίστη.
Ήταν η δεκαετία του ’90 τα πιο ώριμα δημιουργικά σου χρόνια; Αυτά τα χρόνια στην Αμερική ήταν κάπως μυθιστορηματικά;
Αγαπούσα πολύ εκείνα τα χρόνια (πολλά από αυτά όχι στη μουσική) αλλά αγαπώ όλα τα χρόνια, ειδικά τώρα… Υποθέτω ότι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις ποια ήταν η πιο δημιουργική σου περίοδος μέχρι να σταματήσεις (οριστικά) να δημιουργείς.
Rowland S. Howard, ένας άνθρωπος που έφυγε νωρίς και είχε πολλά να προσφέρει. Ήσασταν κοντά; Πώς βιώνεις την απώλεια;
Δεν θα έλεγα ότι ήμασταν ποτέ πολύ κοντά. Όσο για την απώλεια, τη βιώνω απολύτως ιδιωτικά.
Έχεις συνεργαστεί με μερικούς εξαιρετικούς καλλιτέχνες. Με ποιον από τους μουσικούς σου ήρωες θα ήθελες να συνευρεθείς μουσικά;
Willie Nelson και Grand Master Flash (οι περισσότεροι από τους άλλους είναι δυστυχώς νεκροί).
Τι μουσικές ακούς γενικότερα;
Τελευταία ακούω πολύ soul από τα seventies και πρώιμο hip-hop. Πρόσφατα πέρασα πολύ καλά βλέποντας live τον Mark Lanegan και τον Barry Adamson.
Ένας φίλος μου είπε κάποτε ότι αυτό που βγάζεις όταν τραγουδάς είναι τόσο δυνατό που θα μπορούσες να νικήσεις τον Hulk και τον Batman ταυτόχρονα. Τι συμβαίνει στην ψυχή σου όταν βρίσκεσαι στη σκηνή;
Η μπάντα και το κοινό μπαίνουν σε έναν μεταφυσικό διάλογο και αυτό σε πάει σε διάφορα μέρη…
