Στο στόχαστρο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. «τα αδιέξοδα» ενός δόγματος που «συνεχίζει άκαμπτο να αναμασά, δια των εκπροσώπων του, τις ίδιες θέσεις με αυτές που συστήθηκε στον κόσμο σχεδόν μισό αιώνα πριν».
Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στο 6ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ των αριστερών, πράσινων και προοδευτικών δυνάμεων, τόνισε πως «η Ευρώπη σήμερα έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ μια συλλογική, προοδευτική απάντηση» στο κυρίαρχο δόγμα του νεοφιλελευθερισμού και στάθηκε ιδιαίτερα στη συμπόρευση των τριών ιστορικών ρευμάτων που συγκροτούν τον κοινό ευρωπαϊκό προοδευτικό χώρο (Αριστερά, Σοσιαλιστές, Οικολόγους).
Περιέγραψε με μελανά χρώματα την πραγματικότητα του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος: «Βλέπουμε πόσο ανήθικη είναι αυτή η δογματική προσήλωση. Με τη μετακύληση των βαρών του πληθωρισμού στους καταναλωτές και τους φορολογούμενους. Αντί για φορολόγηση όσων πλουτίζουν, βλέπουμε περισσότερη απορρύθμιση της εργασίας, μεγαλύτερη θυσία της φύσης και της περιβαλλοντικής ισορροπίας στο βωμό του κέρδους των ελίτ. Και ταυτόχρονα βλέπουμε δυστυχώς να επιστρέφουν στις κοινωνίες μας τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ο εθνικισμός να ανακάμπτει με πρόσφορο έδαφος την οικονομική και γεωπολιτική κρίση. Η ακροδεξιά να δυναμώνει αξιοποιώντας την αδυναμία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να δώσουν αξιόπιστες απαντήσεις στη κρίση, αλλά και την αντιμεταναστευτική ρητορική που καλλιεργήθηκε στη περίοδο της προηγούμενης κρίσης, της προσφυγικής».
Ακολούθως περιέγραψε ποια είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Αριστερά και ο Προοδευτικός Κόσμος: «Να συγχρονίσουν την ανάλυση και τη δράση τους με τις ταχύτητες της εποχής. Να αλλάξουν, να εξελιχθούν και να δώσουν αξιόπιστες απαντήσεις στα υπαρξιακά αδιέξοδα της εποχής μας. Σε τελική ανάλυση, να καταφέρουν να κάνουν τους πολλούς να έχουν ξανά προσδοκίες». Περιέγραψε, όμως, και τις δυσκολίες λέγοντας ότι «μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το πιο δύσκολο πράγμα ίσως είναι να δημιουργήσεις ξανά προσδοκίες. Να πείσεις για παράδειγμα ότι η κανονικότητα είναι το 35ωρο την εβδομάδα και όχι το 12ωρο τη μέρα. Ότι η κανονικότητα είναι η φορολογική δικαιοσύνη και όχι οι φοροαπαλλαγές των ισχυρών με την αφαίμαξη των πολλών. Ότι κανονικότητα και ενεργειακή ασφάλεια σημαίνει μια δίκαιη μετάβαση σε ΑΠΕ και ενεργειακές κοινότητες, και όχι διαιώνιση της εξάρτησης από πανάκριβα ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα. Η επιβάρυνση των ενεργειακών κολοσσών και του μεγάλου πλούτου για την μετάβαση στην βιώσιμη ανάπτυξη- και όχι των πολιτών».
Οι διαδοχικές κρίσεις, είπε ο κ. Τσίπρας έχουν ξαναφέρει στο προσκήνιο της ιδέες της αριστεράς ενώ, σημείωσε, τα προγράμματα των πολιτικών της αντιπάλων φέρνουν ολοένα και πιο κοντά στη δυστοπία. Οι θεμελιακές αξίες της Αριστεράς για την οργάνωση μιας κοινωνίας, είναι πια συνυφασμένες με την κοινή λογική, συνέχισε ο κ. Τσίπρας και εξήγησε: «Η πανδημία απέδειξε ότι είναι αυτονόητο να υπάρχουν ισχυρά δημόσια συστήματα υγείας. Η ενεργειακή κρίση απέδειξε ότι είναι αυτονόητο να υπάρχει ισχυρή κρατική παρουσία και δημόσια παρέμβαση στον τομέα της ενέργειας για να υπάρξει ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική προστασία. Η κλιματική κρίση αποδεικνύει κάθε μέρα ότι χωρίς ισχυρή περιβαλλοντική νομοθεσία και αλλαγή παραγωγικού και καταναλωτικού υποδείγματος, ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία απέδειξε για μια ακόμη φορά πόσο σημαντική είναι η διπλωματία και το διεθνές δίκαιο για να λύνουμε τις διαφορές μας πριν φτάσουμε στη σύγκρουση. Και πόσο σημαντικό είναι να δίνεται ένα σαφές μήνυμα από όλους μας μαζί, απέναντι σε όποιον παραβιάζει το διεθνές δίκαιο».
Στο σημείο αυτό υπογράμμισε ότι «είναι ιδιαίτερα σημαντικό το μήνυμα που δίνει το σημερινό Forum και σε σχέση με την Τουρκία. Την ανάγκη να τερματιστούν οι παραβιάσεις και οι προκλήσεις και να επανέλθουμε στον διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου».
Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι οι αριστερές, πράσινες και σοσιαλιστικές δυνάμεις οφείλουν να δώσουν τη μάχη με όρους κατεπείγοντος και εξήγησε: «Γιατί πολύ απλά, για να θυμηθώ και τη γνωστή αγαπημένη ρήση των πολιτικών μας αντιπάλων, κυριολεκτικά πλέον There Is No Alternative. Δεν υπάρχει εναλλακτική, πέρα από την άμεση μείωση των ανισοτήτων. Δεν υπάρχει εναλλακτική, πέρα από την προστασία της εργασίας. Δεν υπάρχει εναλλακτική, πέρα από την κλιματική δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει εναλλακτική, πέρα από το διεθνές δίκαιο και την ειρήνη».
