Παραμονή επιστροφής

Από προσωπικό ημερολόγιο: «Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2022, 5:42 π.μ. Παραβλέπω την αλλαγή της ώρας, που δουλεύω με την παλιά (τα ρολόγια στο σπίτι) και την καινούργια (τα τηλεματικά, στο κινητό, και στο laptop…), έχω πάθει ένα είδος jet lag! Χθες ήταν μια καλή μέρα. Πρώτα πρώτα, το πρωί τελείωσα με τις ελιές· συγκομιδή, εδώ τη λένε μαξούλι· ίσως η πιο καλή χρονιά της ελιάς μας. Πρωινό με λιακάδα, καφέδες και κουβέντα, μέχρι μεσημβρίας.

»Στην Αγία Κυριακή, στο Τρίκερι, μετά με το αμάξι του Μάρκου: η Ματίνα, γυναίκα του, η Μερόπη, ανιψιά μου, η Μαρία, φίλη της ανιψιάς μου. Λίγο μπάνιο σε ήρεμα και καθαρά νερά. Η μεγάλη παρέα, μας περίμενε ήδη σε ψαροταβέρνα της παραλίας· το όλον, 12 με 13 άτομα, όλοι γνωστοί και γνωστές: Γιώργος, Μιμίκα, Τερέζα, Μάουρο, Περικλής, Χρύσα, Γιούτσι, Νικόλ, συν δυο σκυλάκια… ίσως μου ξεφεύγει και κάποιος. Φάγαμε διάφορα… προϊόντα θαλάσσης, ωμά είτε ψητά και τηγανητά, ολόφρεσκα και σε τιμές… μπουνάτσας. Ηπιαμε, άλλοι κρασί, άλλοι τσίπουρο, σε ευπρεπείς ποσότητες· ουδέν παρατράγουδο!

»Νύχτα πια, γυρίσαμε στο σπίτι, άνετα, με πολύ προσεκτική οδήγηση του (έμπειρου και υπεύθυνου!) Μάρκου. Μείναμε στην αυλή μέχρι κοντά στις έντεκα (εδώ υπάρχει σύγχυση ωρών!) συζητώντας ή αστειευόμενοι, με ωραίο κόκκινο κρασί Δομοκού. Αντί φαγητού (πού ήδη ήμασταν σκασμένοι) το συνοδέψαμε με φρούτα… του δάσους: ρόδια και κούμαρα, τα οποία, προς μεγάλη μας έκπληξη, το συνόδευαν περίφημα!

»Κοιμήθηκα σαν ξύλο· όπως και όλοι. Μόνο που ξύπνησα στις τρεις (με το παλιό, άρα δυο με το καινούργιο) και ξαναξύπνησα άλλες δυο φορές, βλέποντας ενδιαμέσως πολλή τηλεόραση… άφωνη. Ωσπου ξύπνησα εντελώς και σηκώθηκα από το κρεβάτι γύρω στις πεντέμισι (με το παλιό, εξίμισι…). Εκανα ένα ωραίο, χλιαρό, μπάνιο, να φύγουν τα χθεσινά αλάτια! Και κάθισα να δουλέψω το αυριανό χρονογράφημα επιστροφής…».