Με σπασμένα τα φρένα τρέχουν οι αποδόσεις των ομολόγων της ευρωζώνης, και όχι μόνο, αποτυπώνοντας τη βεβαιότητα των επενδυτικών κεφαλαίων ότι οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι αντιμέτωπες με ένα βαρύ οικονομικό -εκτός από τον κανονικό- χειμώνα. Η απόδοση του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου είναι μια ανάσα από το 5%, που αποτελεί το υψηλότερο από τον Δεκέμβριο του 2017.
Ακολουθεί το ιταλικό δεκαετές κρατικό ομόλογο, που «τιμωρείται» με μια απόδοση 4,7%, αλλά ακόμη και η άλλοτε αμειβόμενη με «φύλακτρα» Γερμανία έχει μπει στην επικίνδυνη ζώνη, με απόδοση 2,2%. Ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Βρετανία εξαιρούνται από τον κανόνα της αμφισβήτησης της ικανότητάς τους να διαχειριστούν τους νέους όγκους κρατικού χρέους που επιστρατεύουν για τη διαχείριση της ενεργειακής κρίσης και της έξαρσης του πληθωρισμού. Για το ευρώ αυτό σημαίνει συνέχιση της διολίσθησής του έναντι του δολαρίου: έπεσε κάτω και από τα 96 σεντ χθες, που σημαίνει ότι τα επενδυτικά κεφάλαια που αποσύρονται μαζικά ποντάρουν ακόμη στο στοίχημα μιας διολίσθησης ακόμη και στο προηγούμενο αρνητικό ρεκόρ, τα 85 σεντ του δολαρίου.
Και πού πάνε τα κεφάλαια που εγκαταλείπουν το χρέος ή το συνάλλαγμα της ευρωζώνης; Χωρίς να κινούνται απόλυτα εντός συγκοινωνούντων δοχείων, είναι αξιοσημείωτη η επιστροφή ορισμένων από αυτά στα προθεσμιακά συμβόλαια πετρελαίου, που χθες κατέγραψε αύξηση τόσο στο Brent (πάνω από 86 δολάρια το βαρέλι) όσο και στο αμερικανικό αργό (στα 78 δολάρια).
Οι πληροφορίες ότι η Ρωσία ενδέχεται να προτείνει στην επόμενη συνεδρίαση του OPEC+, τον Οκτώβριο, μείωση της παραγωγής πετρελαίου περίπου κατά 1 εκατομμύριο βαρέλια τη μέρα, είναι προφανές ότι τροφοδότησαν την άνοδο, αν και δεν υπάρχει μέλος του πετρελαϊκού καρτέλ που δεν σκέφτεται κάτι ανάλογο, προκειμένου να ξαναγυρίσει η τιμή του αργού κοντά στα 100 δολάρια το βαρλι.
-320x213.png)
