Είχα την υπομονή και διάβασα τη συνέντευξη του δημάρχου Αθηναίων στην «Καθημερινή της Κυριακής». Οχι όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της, όπως το αναδημοσίευσε ο ιστότοπος του ΣΚΑΪ, αποκλείοντας την περίπτωση (γνώμη μου) ο ΣΚΑΪ να παραποίησε την «Καθημερινή»· αν και ποτέ δεν ξέρεις. Ο ορειχάλκινος Αγ. Πέτρος στο Βατικανό (έργο του Arnolfo da Cambio, 1296), για παράδειγμα, φημίζεται για τη… φθορά στο πόδι που έχουν προκαλέσει φιλήματα (σάλια δηλαδή!) προσκυνητών. Δεν βγαίνουν οι «…λειχίες».
Δεν θα σταθώ στη μεγαλοστομία του, ότι: «Δεν θέλουμε η Αθήνα να μετατραπεί σε μια αρχαιοελληνική και νεοκλασική Ντίσνεϊλαντ». Δεν θα σταθώ, γιατί, όποιος περπατάει στην πόλη και βλέπει τα «έργα Μπακογιάννη», μάλλον αδικείται η Ντίσνεϊλαντ. Που να εύχεσαι: «Μακάρι να ήθελε την Αθήνα και να την έκανε Ντίσνεϊλαντ», μπροστά σ’ αυτά που έχει κάνει και στα πιο πολλά που σκοπεύει να κάνει και είναι «μεσοστρατίς» ή ακόμα (ευτυχώς!) μόνον επί χάρτου! Για τους άπιστους, μια βόλτα στο Σύνταγμα, όπως το διαμόρφωσε (νομίζω μένουν ακόμα κάποια υπόλοιπα) η… έμπνευση του ιδίου και των (αρχιτεκτόνων;) συνεργατών του, πείθει ότι η «Ντίσνεϊλαντ», όπως και αν την εννοεί, είναι… βρεφονηπιακός σταθμός.
Μην περάσουμε στο… ευαίσθητο θεματάκι της (ατυχησάσης) Πανεπιστημίου. Μετεξέλιξη του έργου: άλλαξαν τα ράκη με… αρτιμελείς λινάτσες. Ομως –ειρήσθω εν παρόδω, που λέει και ο φίλος ο Μαρίνος– ποιες μετρήσεις του ΕΜΠ βγάλανε πως «η επιβάρυνση της κυκλοφορίας στο κέντρο εξαιτίας των έργων (…) είναι σχεδόν ανύπαρκτη»; Κυριακή ξημερώματα κάνανε τις μετρήσεις;
Πολλά μπορεί κανείς να καταμαρτυρήσει στον, κατά τη γνώμη μου, χειρότερο δήμαρχο της Μεταπολίτευσης. Θα μείνω σε ένα, επιγραμματικά: «Ο δήμος έχει 129 γειτονιές» είπε (καθεμιά και τις ανάγκες της, συμπληρώνω). Εχει όμως και 3.000 δρόμους, άρα 6.000 πεζοδρόμια. Είδε κανείς κάτι… επί πεζοδρομίου; Δεν στραβωθήκαμε ακόμα!
