Εμένα θα με καλέσει ο εισαγγελέας;

Έχει σκάσει σκανδαλάρα υποκλοπών και τηλεφωνικών παρακολουθήσεων πολιτικού αρχηγού κόμματος της αντιπολίτευσης και δημοσιογράφου, ο πρωθυπουργός σφυρίζει ανέμελος στον ρυθμό των τζιτζικιών, γίνονται δύο παραιτήσεις (ενός ανιψιού-επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου και ενός πολύ κοντινού, που έγινε και ειδικός νόμος για να πάρει τη θέση του επικεφαλής της ΕΥΠ), ο πρωθυπουργός πάλι σφυρίζει ανέμελα μεταξύ τυρού και αχλαδίου, ή μάλλον καρπουζιού, στο εξωτερικό τα δημοσιεύματα δίνουν και παίρνουν, δημοσιογράφοι (του εξωτερικού πάντα) μπορεί να μην ασχολήθηκαν με άλλα κι άλλα σκάνδαλα, αλλά με τις υποκλοπές έχει φρίξει ο κόσμος (του εξωτερικού πάντα), ο πρωθυπουργός πάλι νομίζει ότι τον φτύνουν για να μην τον ματιάξουν και ξαφνικά (εντελώς ξαφνικά και παντελώς τυχαία) βγαίνει ένα tweet – αντί για… τζιτζίκισμα βγαίνει ένα τιτίβισμα. Ενός. Ενός απλού ιδιώτη. Ούτε ερευνητή, ούτε δημοσιογράφου, ούτε πολιτικού, ούτε τίποτε. Ενός. Ας τον πούμε… κυρ Γιάννη.

Ξύπνησε λοιπόν ο κυρ Γιάννης το πρωί και τιτίβισε. Αποφάσισε (εντελώς ξαφνικά και παντελώς τυχαία!) να γράψει ότι το 2018 (επί ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή) γίνονταν παρακολουθήσεις του τηλεφώνου του σημερινού πρωθυπουργού. Και βγαίνει αμέσως ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου και το λέει. Απλά λέει τι έγραψε ο κυρ Γιάννης. Και αμέσως (αμέσως όμως!) τον καλεί ο εισαγγελέας Ντογιάκος, μία εβδομάδα μάλιστα νωρίτερα απ’ όταν ήταν να καταθέσει ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης που έχει μαλλιάσει η γλώσσα του να μιλάει με στοιχεία για τις παρακολουθήσεις στον ίδιο.

Να ρωτήσω τώρα: αν βγω εγώ και πω «παρακολουθούνταν ο Μητσοτάκης επί Σαμαρά», έτσι απλά, χωρίς στοιχεία, χωρίς τίποτα, θα με καλέσει αύριο ο εισαγγελέας να καταθέσω; Αν βγω και πω ότι είμαι η Αντζελίνα Τζολί, θα με φωνάξει ο Dior για διαφήμιση; Να το κάνω άμα πιάνει αφού!