ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Lizzo

Special

Nice Life Recordings

★★★★☆

Στον τέταρτο δίσκο της η Lizzo παίζει soul, r & b, funk, hip-hop, disco και pop (όπως πάντα δηλαδή) και τα παίζει πολύ καλά. Εξαιρετικά. Εμπνευσμένα. Και αρκούντως πιασιάρικα θα πρόσθετα. Γιατί ο ήχος της είναι εύπεπτος και δεν το λέω με καμία αρνητική χροιά. Είναι εύπεπτος και όλο και σου θυμίζει κάτι.

Σε τέτοιο βαθμό που ψάχνεσαι μήπως και τα τραγούδια τα έχεις ακούσει ξανά, κάπου και κάποτε. Τόσο γνώριμα και οικεία είναι από την πρώτη τους κιόλας στροφή, από το ξεκίνημά τους. Αυτό είναι τεράστιο ατού, μεγάλο προτέρημα. Και είναι κάτι που αποδεικνύει το πόσο μεγάλο άλμπουμ είναι το «Special» πιάνοντας πολλά είδη της μαύρης μουσικής.

Ωστόσο, πέραν των μουσικών το «Special» είναι πολλά περισσότερα. Είναι και καραμπινάτη statement, μία πολιτική δήλωση από μία δημοφιλή τραγουδίστρια που είναι μαύρη και έχει και παραπανίσια κιλά. Μιλάει και σωπαίνουν όλοι.

Εχει πολλά να πει η Lizzo και τα λέει με αποστομωτικό τρόπο κονιορτοποιώντας το body shaming. To κάνει καιρό άλλωστε με τη συνολική παρουσία της. Και είναι και μία δήλωση λίγες εβδομάδες μετά την απόφαση έκτρωμα για τις αμβλώσεις στις ΗΠΑ που έχει ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων.

Ενα από τα higlights του δίσκου έρχεται στο τέλος με το κομμάτι «Coldplay», ένα κομμάτι που αναφέρεται στο συγκρότημα των Coldplay με sample από τη φωνή του Chris Martin: «Και απλά το ξέρω (απλά το ξέρω) / ότι σε αυτή τη ζωή (αχ) / η αγάπη μου είσαι εσύ».

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Melentini & Running Blue Orchestra Live

Live in Berlin – Milano – Athens

Veego Records

★★★☆☆

Κυκλοφορία live ηχογράφησης για σχήμα του ελληνικού alternative ήχου δεν συνηθίζεται, ωστόσο η ταλαντούχα Melentini το τολμά και μας προκαλεί μια ευχάριστη έκπληξη. Μας μεταφέρει, μάλιστα, νοερά, παρέα με τη Running Blue Orchestra σε Βερολίνο, Μιλάνο και Αθήνα στην εποχή πριν την πανδημία. Ενα πολύ όμορφο άκουσμα με κομμάτια καλοπαιγμένα και εξαιρετικό performance από τη Melentini. Λείπουν πιο «ανεβαστικές» στιγμές, όμως η ατμόσφαιρα είναι επιβλητική και η μπάντα αλληλεπιδρά με εξαιρετικό τρόπο και επί σκηνής.

Χρήστος Καλλιμάνης

ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΑΥΡΟΓΙΩΡΓΗΣ

ΣΟΥΠΕΡΓΗΙΝ@

★★★☆☆

Αναμφίβολα μιλάμε για ένα concept album, και τα πλήκτρα φτιάχνουν ακριβώς αυτή την «εξωγήινη» ατμόσφαιρα που χρειαζόταν ο δίσκος. Την υλοποίηση της ιδέας σήκωσαν, δημιουργικά, ο Ορέστης Ντάντος –που η γραφή του για μένα είναι πια αναγνωρίσιμη– και ο κος Κ. Τα singles, και κυρίως τα «Ψάρια» και το «Πόσο άντρας είσαι», οφείλω να πω πως, στο πλαίσιο του δίσκου, παίρνουν πολλούς πόντους παραπάνω. Η «Εξωγήινη» και η «Μολότοφ στο κρεβάτι» συμπληρώνουν την τετράδα των δικών μου αγαπημένων. Τέλος, ο «Σούπερμαν» που συνυπογράφει με την Ειρήνη Τσαγκαράκη είναι ίσως το πιο δύσκολα μεταβολίσιμο κομμάτι που έχω ακούσει. Είναι ο Θοδωρής Μαυρογιώργης και «Σουπεργήιν@» είναι ο πρώτος του ολοκληρωμένος δίσκος.

Παναγιώτης Χαραλαμπάκης

And You Will Know Us by the Trail of Dead

XI: Bleed Here Now

Dine Alone

★★★☆☆

Πού τους χάνεις πού τους βρίσκεις… πάλι μπροστά σου είναι. Το φοβερό δίδυμο των κυρίων Conrad Keely και Jason Reece επιστρέφει και είναι σε φόρμα. Και έχουν πολλά να πουν. Το εντέκατο album των Τεξανών είναι στριφνό, διαρκεί πάνω από 70 λεπτά και έχει σχεδόν τα πάντα. Από post και folk σε μικρές συνθέσεις για έγχορδα και από «απειλητικό» punk του ενός λεπτού σε ένα 11λεπτο «γράμμα αγάπης» προς τις πιο progressive καταβολές τους. Κατάλληλο μόνο για… εκπαιδευμένους ακροατές με τις απαραίτητες αντοχές.

Χρήστος Καλλιμάνης