ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Black Midi

Hellfire

Rough Trade

★★★★☆

Η τρίτη εκδοχή της τρέλας των Λονδρέζων πάει τον παρανοϊκό όσο και πρωτότυπο τρόπο σκέψης και μουσικής έκφρασής τους ένα βήμα παραπέρα.

Κάθε καλό progressive σχήμα που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει κι ένα concept album και οι Black Midi ασχολούνται αυτή τη φορά με τον θάνατο και το μεταφυσικό, αλλά μην πιστέψετε ότι δίνουν και τόσο μεγάλη σημασία στο μήνυμά τους.

Το ερώτημα βέβαια είναι το εξής: Είναι progressive οι Black Midi; Για την ακρίβεια, τι είναι οι Black Midi; Progressive, art, experimental, post/punk, jazz; Στην πραγματικότητα είναι όλα αυτά και, ταυτόχρονα, τίποτα, γιατί η μπαντάρα από τη Βρετανία δημιούργησε ένα σούπερ album ορμώμενη ακριβώς από την ανάγκη της να μην μπαίνει σε καλούπια, να μην επαναλαμβάνεται.

Από τον ‘70s πειραματισμό του «Sugar Tzu» στη funky ψυχεδέλεια του «Welcome to Hell» και από το παραληρηματικό «The Race is About to Begin» σε φωνητικά περάσματα που θυμίζουν εποχές Σινάτρα, οι Black Midi με έναν δίσκο γεμάτο βιρτουόζικες συνθέσεις δεν χαϊδεύουν τον ακροατή.

Τον βάζουν σε δύσκολη θέση, να ανοίξει τους μουσικούς του ορίζοντες και να σκεφτεί διαφορετικά. Παραμένουν συνάμα καυστικοί και διαθέτουν και την απαραίτητη δόση χιούμορ για να στηρίξουν περαιτέρω το πολύ δύσκολο εγχείρημά τους.

Η πρωτοπόρα μουσική του 2022 δεν φέρει ταμπέλες, δεν εγκλωβίζεται σε καλούπια παλαιότερων δεκαετιών και το «Hellfire» είναι ακριβώς αυτό. Ενας δύσκολος και, ταυτόχρονα, απολαυστικός εκπρόσωπος της σύγχρονης μουσικής, που απαιτεί πολλές και προσεκτικές ακροάσεις.

Δυσνόητη μουσική για δυσνόητες εποχές…

Χρήστος Καλλιμάνης

Neil Young

Toast

The Other Side Productions

★★★★☆

Δεν είναι καινούργιο άλμπουμ αν και κυκλοφόρησε φέτος. Το ηχογράφησε το μακρινό 2001 (όχι και τόσο παλιά βέβαια όταν μιλάμε για τον Neil Young) αλλά το έβγαλε μόλις τώρα. Και είναι ένα κομψοτέχνημα, ένα πολύ καλό έργο – ειδικά για άλμπουμ που έμεινε στο συρτάρι τόσα χρόνια. Κιθαριστικό, 100% Neil Young στον ήχο του, ακούγεται πολύ φρέσκο ακόμα και τώρα. Το 2002 είχε κυκλοφορήσει το Are You Passionate? με τη βοήθεια των Booker T. και των MG’s με κάποια και από αυτά τα κομμάτια (goin home) λίγο διαφορετικά. Τα έπαιζε και στις συναυλίες του άλλωστε. Δεν περιμένεις από τον Neil Young να σου παρουσιάσει κάτι καινούργιο πλέον, σου αρκεί όμως που παίζει αγνό rock and roll. Το απόλαυσα.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Jack White

Entering Heaven Alice

Third Man Records

★★★☆☆

Δεύτερο άλμπουμ μέσα στη χρονιά για τον πολυπράγμονα της μουσικής Jack White. Το είχε ανακοινώσει και το περιμέναμε, δεν ήταν έκπληξη. Στο Entering Heaven Alice χαμήλωσε του τόνους, είναι πιο ακουστικός και πιο κάντρι θα έλεγα. Η γνώριμη κιθάρα του ακούγεται κι εδώ βέβαια και θυμίζει, ω ναι, Led Zeppelin. Περισσότερο από ποτέ. Ο Jack White είναι από τις σπουδαιότερες μορφές της μουσικής τα τελευταία 20 χρόνια. Δεν μας απογοητεύει ποτέ. Ενας ακούραστος σκαπανέας των ήχων. Σκεφτείτε πως έχει ασχοληθεί ακόμα και με τα ηπειρώτικα τραγούδια που μας έρχονται από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

MAZOHA

Τώρα Χορός

Ιnner Ear Records

★★★☆☆

Με τον δίσκο «Τώρα Χορός», ο MAZOHA παρουσιάζει τη νέα δισκογραφική δουλειά του· και δεύτερη για το 2022. Στον τίτλο αντικατοπτρίζεται ακριβώς η χορευτική διάθεση του δίσκου, ο οποίος και ξεκινάει με το ομώνυμο τραγούδι. Μουσικά, κινείται σε synth, punk και pop μονοπάτια, συνθέτοντας ένα alternative pop μουσικό τοπίο εντελώς δικό του, πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε στον «ΠΡΤΘΛΤ». Στίχος ωμός, απλός, φλερτάροντας με την παρακμή όπως εκείνος ξέρει, αυτοαναφορικός και πάντα κοινωνικός. Αγαπημένο track το «Ονειρεύομαι μωρό μου».

Παναγιώτης Χαραλαμπάκης