Νόμοι και Δικαιοσύνη

Εδώ και καιρό, όσο καιρό δηλαδή κρατούν η προφυλάκιση και η αναμονή των δικών του Πέτρου Φιλιππίδη και του Δημήτρη Λιγνάδη, όταν με ρωτούσαν, ειδικά δημοσίως, για δηλώσεις, συνεντεύξεις κ.λπ., η απάντησή μου ήταν σταθερή πως δεν εκφράζω απόψεις για θέματα για τα οποία έχουν κληθεί ο εισαγγελέας και η Δικαιοσύνη. Δεν το έλεγα και δεν το λέω αυτό για να βγάλω την ουρά μου απέξω, που λένε, και να μην εκτεθώ, άλλωστε δεν τα συνηθίζω κάτι τέτοια, αλλά γιατί το πιστεύω. Αλλο να εκφράσεις γνώμη για μια φήμη ή και για κάτι που ξέρουμε ότι είναι γεγονός αλλά δεν έχει φτάσει στα δικαστήρια και άλλο κάποιο θέμα να έχει φτάσει στα δικαστήρια και μάλιστα με προφυλακίσεις κ.λπ.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως κάποιος του οποίου την υπόθεση έχει αναλάβει ο εισαγγελέας είναι απαραίτητα ένοχος. Οπως δεν είναι απαραίτητο κάποιος που έχει φτάσει στα δικαστήρια και έχει αθωωθεί να είναι αθώος, και όχι γιατί ενδεχομένως έχουν επέμβει οι σκοτεινές δυνάμεις, αλλά γιατί μπορεί τα στοιχεία με βάση τα οποία έφτασε στα δικαστήρια να μην είναι τελικά τόσο ικανά να τον ενοχοποιήσουν και να οδηγήσουν στην τιμωρία. Πολλά έχουν συμβεί…

Εγινε λοιπόν η δίκη του Δημήτρη Λιγνάδη, ο Δημήτρης Λιγνάδης δεν αθωώθηκε αλλά επετράπη προς το παρόν η αποφυλάκισή του κ.λπ. και ξαφνικά ξεσηκώθηκε ένας ολόκληρος κόσμος, πολύ θυμωμένος απ’ ό,τι φάνηκε, που άρχισε να ανοίγει πανό στην Επίδαυρο και να αντιδρά με διάφορους τρόπους θεωρώντας πως η απόφαση αποφυλάκισης ήταν απαράδεκτη και να κατηγορεί όχι σκοτεινές αλλά «υπερφωτισμένες» δυνάμεις σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Λίνα Μενδώνη, ότι δηλαδή αυτοί φταίνε για τη συγκεκριμένη αποφυλάκιση. Κατ’ αρχήν όσον αφορά τους συγκεκριμένους δύο, θα ήταν οι τελευταίοι δύο που θα τους συνέφερε τέτοια απόφαση, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. Αρα λοιπόν οι συγκεκριμένοι δύο δεν θα είχαν κέρδος παρά μόνο αν έμενε ο Δημήτρης Λιγνάδης στη φυλακή, ανεξαρτήτως αν κάτι τέτοιο είχε να κάνει με τη Δικαιοσύνη, τους νόμους κ.λπ.

Από την άλλη, ή έχεις εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη ή δεν έχεις. Αν έχεις, θεωρείς ότι αυτό που έγινε είναι σωστό, αν δεν έχεις όμως, τι κάνεις ακριβώς; Αυτοδικία; Ας το σκεφτούμε λίγο αυτό γιατί οι νόμοι είναι νόμοι και οφείλουν να καθοδηγούν τη Δικαιοσύνη μιας ευνομούμενης κοινωνίας. Ακόμα και το γνωστό «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» συναισθηματικά έχει την αξία του αλλά κανονικά το συμφέρον του εργαζόμενου οφείλει από την αρχή να είναι νομοθετημένο σωστά και χωρίς παράθυρα βεβαίως.

Δεν θέλω να πάρω το μέρος κανενός, αλλά όχι να είμαι καλά και ντε εναντίον κάποιου επειδή έτσι επιβάλλει η πλειοψηφία ενός κόσμου άσχετου με νομικά ή καλλιτεχνικά ζητήματα, ε;…

ΥΓ. Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω –και μπορεί να κάνω και λάθος– πως σε όλη αυτή την αντίδραση έχουν επηρεάσει η συμπεριφορά και ο δημόσιος λόγος, στη δίκη, του δικηγόρου του κ. Λιγνάδη, του κ. Κούγια.