Ανταλλάγματα από συμμάχους και εταίρους φαίνεται πως επιδιώκει η Τουρκία για να σταματήσει, ή να περιορίσει έστω, τις προκλήσεις απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο. Πλην, όμως, ούτε οι ΗΠΑ ούτε και οι χώρες της Ε.Ε. είναι διατεθειμένες, ειδικά αυτή την περίοδο, να μπουν σε ανατολίτικο παζάρι. Αλλωστε, είναι νωπή η εμπειρία από τις «διαπραγματεύσεις» για την ένταξη Σουηδίας-Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.
Οι επισκέψεις της υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Α. Μπέρμποκ σε Αθήνα και Αγκυρα ήταν για το Βερολίνο μια ευκαιρία να ξαναπιάσει το νήμα των σχέσεων Ε.Ε.-Τουρκίας, που παραμένουν σταθερά στις προτεραιότητες της γερμανικής διπλωματίας – αν και με λιγότερη θέρμη. Η Πράσινη ΥΠΕΞ της Γερμανίας παρουσίασε στην Αθήνα το πλαίσιο πολιτικής που σχεδιάζει να ακολουθήσει στην Ε.Ε., αλλά και σε διμερές επίπεδο. Παρουσίασε επίσης τα θέματα επί των οποίων έχει απαιτήσεις από την Ελλάδα, όπως η βελτίωση των συνθηκών για πρόσφυγες-μετανάστες αλλά και η απάντηση των καταγγελιών για επαναπροωθήσεις.
Οι συνομιλίες κινήθηκαν σε θετική ατμόσφαιρα, με την ελληνική πλευρά να δείχνει ότι κατανοεί τις πολιτικές ευαισθησίες του Βερολίνου σε αυτά τα θέματα, όμως στο διπλωματικό επίπεδο τα μηνύματα του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια ήταν σαφή για την επαμφοτερίζουσα στάση της Γερμανίας σε πολλές κρίσιμες περιστάσεις. Αναφέρθηκε η στάση της προηγούμενης γερμανικής ηγεσίας στην Ε.Ε. στο θέμα της επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία και σε διμερές επίπεδο με την υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων (υποβρύχια Τ-214), ενώ πολλές χώρες του ΝΑΤΟ (ΗΠΑ, Καναδάς κ.ά.) εφαρμόζουν περιοριστικά μέτρα. Για το μεταναστευτικό έγινε αναφορά στην κρίση του Εβρου τον Μάρτιο του 2020 και στην απουσία της γερμανικής ηγεσίας.
Αθήνα και Βερολίνο θα αξιολογήσουν τις απόψεις που διατυπώθηκαν σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών και θα φανεί στην πράξη εάν διπλωματικά έχει ξεκινήσει νέα περίοδος στις ελληνο-γερμανικές σχέσεις ή απλώς η γερμανική στάση περιβάλλεται με πιο εύηχα πολιτικά λόγια. Στη συνάντηση Δένδια-Μπέρμποκ ετέθη, μάλλον σαν υπόμνηση, και το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, επί του οποίου οι Πράσινοι της Α. Μπέρμποκ και η Αριστερά στη Γερμανία έχουν την πιο εποικοδομητική στάση.
Ως προς την ενεργειακή κρίση Αθήνα και Βερολίνο είναι σε πορεία σύγκλισης για ένα κοινό ευρωπαϊκό πρόγραμμα, με την ελληνική κυβέρνηση να υποστηρίζει την εισαγωγή κινήτρων (αποζημιώσεων) για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που θα μειώσουν το φυσικό αέριο και τον κύκλο εργασιών (κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα τη Γερμανία).
Με πόση σαφήνεια μεταφέρθηκαν από την Α. Μπέρμποκ οι απόψεις της Αθήνας στην Αγκυρα, είναι ένα ζήτημα που θα φανεί με την πάροδο του χρόνου. Ως προς τη σχέση Βερολίνου-Αγκυρας, η υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας είχε δώσει το στίγμα στην ανακοίνωση της επίσκεψης χαρακτηρίζοντας την Τουρκία «χώρα στενά συνδεδεμένη με τη Γερμανία και αναντικατάστατη σύμμαχο στο ΝΑΤΟ». Η παράλειψη κάθε αναφοράς στην Ε.Ε. δεν είναι τυχαία, καθώς η κεντρική γερμανική γραμμή είναι να βρίσκεται η Αγκυρα σε «ειδική σχέση» με την Ε.Ε. ώστε να μη φορτωθεί η Ευρώπη την «τουρκική ιδιαιτερότητα», το πρόβλημα δηλαδή που συνιστά πολιτικά η Τουρκία.
