Απόλυτη και κατηγορηματική είναι η δρ Κλινικής Ψυχολογίας, επιστημονικά συνυπεύθυνη του Orlando LGBT+, Νάνσυ Παπαθανασίου, απέναντι στους ισχυρισμούς των ενήλικων θυτών περί «συναίνεσης» των ανήλικων θυμάτων τους στην κακοποίησή τους, την οποία σε πολλές περιπτώσεις βαφτίζουν πολύ βολικά «έρωτα».
«Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση, αφού για να συμβεί αυτό, το ανήλικο, είτε αγόρι είτε κορίτσι, θα πρέπει να έχει επίγνωση των πράξεων στις οποίες καλείται να συναινέσει, καθώς και να αισθάνεται ότι η μη συναίνεση δεν θα έχει συνέπειες. Και επίγνωση σημαίνει ότι συνειδητοποιεί τι θα συμβεί, τις συνέπειες που μπορούν να υπάρξουν από αυτές ακριβώς τις πράξεις στις οποίες καλείται να συναινέσει και ελεύθερα να αποφασίζει. Χωρίς επίγνωση και χωρίς ελευθερία δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για συναίνεση, αφού στις παιδικές και προεφηβικές ηλικίες, τα παιδιά δεν μπορούν να έχουν αυτή τη δυνατότητα», τονίζει στην «Εφ.Συν.».
«Εδώ μιλάμε καθαρά για περιπτώσεις πειθαναγκασμού και χειραγώγησης και όχι για συναινετικές διαδικασίες όπως αυτές που μπορούν να ισχύουν για σχέσεις μεταξύ ενηλίκων. Το μικρό παιδί θα εμπιστευτεί τον ενήλικο, ειδικότερα όταν έχει μάθει από τους γονείς του ότι τον συγκεκριμένο θα πρέπει να τον εμπιστεύεται. Αλλωστε είναι διαφορετικό να μιλάμε για διαφορά ηλικίας μεταξύ π.χ. 15 με 19 ετών και διαφορετικό για 12 ή 14 και 40 ή 50, δηλαδή μεγάλες διαφορές ηλικίας, μιας και εκεί μπαίνουν και άλλοι παράγοντες και στοιχειοθετείται πλέον μια σχέση εξουσίας, ειδικά όταν ο ενήλικος έχει έναν συγκεκριμένο ρόλο, είτε πατρικής φιγούρας, είτε του μέντορα-προπονητή στην προκειμένη. Σε αυτή την περίπτωση είναι αδύνατη η ουσιαστική συναίνεση, αφού η σχέση δεν είναι επί ίσοις όροις».
Οπως, σύμφωνα με πληροφορίες, φέρεται να δήλωσε η μητέρα από τη Σκιάθο που κατήγγειλε τον σύντροφό της, ο οποίος διώκεται σε βαθμό κακουργήματος για παιδική πορνογραφία, ο υποπυραγός χειραγωγούσε τα παιδιά της και η 12χρονη κόρη της είναι ερωτευμένη μαζί του. Οντως, σε ανάλογες περιπτώσεις τα παιδιά βιώνουν σχέση εξουσίας και χειραγώγησης που ουδόλως σχετίζεται με τον έρωτα που μπορεί να νιώσει ένα 13χρονο για ένα άλλο συνομήλικο παιδί, όπως μας εξηγεί η δρ Παπαθανασίου.
Η ίδια, πηγαίνοντας τον συλλογισμό της και ένα βήμα παραπέρα, κάνει λόγο για τάση κανονικοποίησης τέτοιου είδους παραβιάσεων στο πρότυπο του διάσημου έργου του Ναμπόκοφ «Λολίτα»: «Επιχειρούν να ρομαντικοποιήσουν την αποπλάνηση και τον παιδοβιασμό. Αυτό συμβαίνει διότι βολεύει μια πατριαρχική και σεξιστική κοινωνία, που μεταφέρει την ευθύνη σταθερά στα θύματα. Ετσι ο ενήλικος κάνει ότι δεν βλέπει τη διαφορά ισχύος μεταξύ των δύο. Είναι δεδομένη όμως η έλλειψη συναίνεσης και εξόφθαλμη η παραβίαση και η εκμετάλλευση ισχύος του ενηλίκου».
