Με αφορμή δημοσίευμά στην ιστοσελίδα μας efsyn.gr στις 29/12/2021 με τίτλο «Silver Alert: Επανεμφάνιση… εργοδότη με απειλές για απολύσεις!» λάβαμε εξώδικη διαμαρτυρία από τo «Κοινωφελές Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο Υποστήριξης Ενηλίκων και Ηλικιωμένων- Silver Alert» και τον πρόεδρό του κ. Γεράσιμο Κουρούκλη.
Το εξώδικο μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Όπως γνωρίζετε καλά, ο πρώτος εξ ημών είμαι Πρόεδρος του σωματείου με την επωνυμία «ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ» με τον διακριτικό τίτλο «SILVER ALERT» και του σωματείου με την επωνυμία «ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΗΛΕΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ & ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» και το διακριτικό τίτλο «ΓΡΑΜΜΗ ZQHZ»(«LIFE LINE»). Αμφότερα τα σωματεία αυτά είναι εθελοντικοί οργανισμοί που δεν επιχορηγούνται από το κράτος και στηρίζονται οικονομικά μόνο στις δωρεές απλών πολιτών και σε χορηγίες ιδρυμάτων και εταιριών με κοινωνική ευαισθησία. Για την απρόσκοπτη λειτουργία των ως άνω σωματείων, απασχολούνται όλα τα χρόνια της λειτουργίας τους, πλην των πολλών εθελοντών και ορισμένα πρόσωπα, με συμβάσεις εργασίας. Ωστόσο, οι οικονομικές δυσκολίες που εμφανίστηκαν πριν περίπου ένα χρόνο στα έσοδα των σωματείων, οδήγησαν σε προσωρινή αδυναμία εξυπηρέτησης της μισθοδοσίας των εργαζομένων εκεί.
1. Εντούτοις, την αδυναμία εξεύρεσης οικονομικών πόρων για την κάλυψη των μισθών των εργαζομένων των σωματείων, εσείς την εκμεταλλευτήκατε νια να σπιλώσετε το όνομα του σωματείου και εμού του ιδίου (α’ εΕ ημών). τόσο ως Προέδρου των δύο σωματείων, όσο και ως αυτοτελούς προσωπικότητας, προβαίνοντας σε πλήθος συκοφαντιών και στη διάδοση ψευδών γεγονότων. Έτσι, η εταιρεία σας, που εκδίδει την εφημερίδα «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» και την ψηφιακή έκδοση αυτής «efsyn.gr», φέρει αντικειμενική ευθύνη για όσα έγραψε στις 29-12-2021, ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος (στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας), ήτοι:
(α) Τίτλος «Επανεμφάνιση … εργοδότη με απειλές για απολύσεις». Η φράση αυτή φωτογραφίζει το πρόσωπο του α’ από εμάς και είναι προσβλητική, δεδομένου ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ουδέποτε εγώ ως Πρόεδρος του σωματείου εξαφανίστηκα, ώστε μετά να επανεμφανιστώ. Φυσικά, η λέξη «επανεμφάνιση» είναι απολύτως ψευδής και έχει τεθεί μετ’ επιτάσεως από το συντάκτη του κειμένου της εφημερίδας, αποκλειστικά και μόνο για να προσβάλλει τον α’ από εμάς παρουσιάζοντας με, ως άνθρωπο που φοβάται να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, ήτοι απολύτως προσβλητικό για την προσωπικότητά μου. Στην πραγματικότητα όμως, το τηλέφωνό μου είναι πάντοτε ανοιχτό! Κανείς δεν επικοινώνησε μαζί μου, είτε τηλεφωνικά είτε με μήνυμα, είτε με ηλεκτρονική αλληλογραφία. Επιπλέον, η λέξη «εργοδότη…», επίσης είναι ψευδής και με προσβάλλει. Στην πραγματικότητα, είμαι Πρόεδρος του σωματείου, εκλεγμένος κατόπιν νόμιμης Γενικής Συνέλευσης και έχω συγκεκριμένη θητεία. Δεν πληρώνω εγώ (ο α’ από εμάς) τους εργαζόμενους από δικά μου χρήματα. Είναι όλως προσβλητικό να με παρουσιάζει ο συντάκτης του κειμένου με άλλη ιδιότητα, από αυτήν που έχω στην πραγματικότητα, για να καταφέρει να με προσβάλλει και να παραπλανήσει το αναγνωστικό κοινό ότι δήθεν έχω δικό μου ταμείο, δικούς μου πόρους, δικά μου εισοδήματα και ότι επιλέγω να μην πληρώνω τους εργαζόμενους και ότι για το λόγο αυτό, δήθεν εξαφανίστηκα. Τέλος, η φράση «με απειλές για απολύσεις» αποτελεί επίσης προσβολή προς το πρόσωπο του α’ από εμάς. Δεν απείλησα κανέναν, ούτε είπα σε κανέναν ότι θα απολυθεί. Ενημέρωσα όμως τους εργαζόμενους στο σωματείο σχετικά με τα νόμιμα εργασιακά τους δικαιώματα και σχετικά με το καθεστώς της απασχόλησής τους, ήτοι, ότι εάν δεν επανέρχονταν στην εργασία τους ως όφειλαν, το σωματείο θα εκλάμβανε την παράλειψη προσέλευσης στην εργασία τους, ως οικειοθελή αποχώρηση όπως και έγινε. Τούτο δε, ουδόλως αποτελεί απειλή. Δεν είχα κανέναν λόγο να απειλήσω κάποιον. Είχα όμως υποχρέωση να ενημερώσω και να τους καλέσω να προσέλθουν να εργαστούν. Οι λέξεις – φράσεις αυτές έχουν τεθεί από το συντάκτη του εν λόγω κειμένου, αποκλειστικά και μόνο για να με προσβάλλουν, παραπλανώντας τους αναγνώστες, ότι δήθεν δεν μπορούσε κανείς να επικοινωνήσει με τον α’ από εμάς, παρουσιάζοντάς με ψευδώς, ως εργοδότη και όχι ως εκλεγμένο Πρόεδρο, ο οποίος μάλιστα απειλεί, ενώ στην πραγματικότητα απλώς ενημέρωσε και για το λόγο αυτό δέον όπως ανακληθούν.
(β) «…μια τόσο ευαίσθητη κοινωνική υπηρεσία …να συνδέεται με απλήρωτη εργασία, κατάφωρη παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας και απειλές εις βάρος των εργαζομένων … σαφή και ωμή απειλή προς τους εργαζόμενους». Το σωματείο μας δεν συνδέεται με απλήρωτη εργασία, τούτο δε είναι προσβλητικό. Οι εν λόγω εργαζόμενοι δεν βίωσαν ποτέ τέτοιο καθεστώς και για το λόγο αυτό εργάζονταν τόσα χρόνια στο σωματείο αδιαμαρτύρητα. Δεν υπήρχε καμία μόνιμη κατάσταση παύσης πληρωμών όπως παραπέμπει παραπλανητικά τον αναγνώστη, η φράση «απλήρωτη εργασία», αλλά μία προσωρινή οικονομική αδυναμία, η οποία τελικά ξεπεράστηκε και αποκαταστάθηκε. Επίσης δεν υπήρξε «κατάφωρη παραβίαση» της εργατικής νομοθεσίας. Ο συντάκτης του κειμένου δεν είναι δικαστής, ούτε έχει νομικές γνώσεις, ούτε έχει στα χέρια του κάποια δικαστική απόφαση που να έκρινε ωσαύτως και γι’ αυτό η φράση αυτή προσβάλλει το σωματείο μας. Εξάλλου όπως προαναφέρθηκε δεν υπήρξε κάποια απειλή και μάλιστα σαφή και ωμή, όπως προσβλητικά αναφέρεται από το συντάκτη του κειμένου. Ο Πρόεδρος του σωματείου α ’ από εμάς, ενημέρωσα τους εργαζόμενους για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους ως προς την εργασία τους. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο τούτου. Όλα αυτά, τα γνώριζαν οι εργαζόμενοι και τα γνώριζε και ο εν λόγω δημοσιογράφος και παρά ταύτα, δεν διστάσατε να μας προσβάλλετε, παρουσιάζοντας το σωματείο μας ως αφερέγγυο εργοδότη που απειλεί, γεγονός το οποίο είναι ψευδές, παραπλανητικό και προσβλητικό και για το λόγο αυτό δέον όπως ανακαλέσετε τις φράσεις αυτές.
(γ) «Ως δια μαγείας, το ξημερώματα της 29ης Δεκεμβρίου οι ανυπέρβλητες δυσχέρειες του «κοινωφελούς σωματείου» ξεπεράστηκαν …προφανέστατα για να αποφευχθεί η ποινική δίωξη και για να νομιμοποιηθεί η απόλυση των εργαζομένων δια του τεχνάσματος της «οικειοθελούς αποχώρησης» που αναγγέλλεται στο ΕΡΓΑΝΗ..». Το αναμφισβήτητα ειρωνικό, κακεντρεχές και κακοπροαίρετο σχόλιο του εν λόγω δημοσιογράφου είναι συγχρόνως και προσβλητικό για το σωματείο μας, αφού ο συντάκτης προσπαθεί να μας παρουσιάσει ως σωματείο που ψεύδεται, κάνοντας τον αναγνώστη να αναρωτηθεί πώς ξαφνικά βρέθηκαν τα χρήματα και πληρώθηκαν οι εν λόγω μισθοί. Η πραγματική απάντηση είναι μία και μοναδική και αποδεικνύεται εγγράφως. Ο α’ από εμάς προέβην σε εκποίηση προσωπικής περιουσίας και με το τίμημα που έλαβα, κάλυψα τις οικονομικές εκκρεμότητες του σωματείου, μεταξύ των οποίων και οι οφειλόμενοι μισθοί, δώρα κλπ. Τούτο δε. ήδη το ήΕεοαν οι 6 εοναζόυενοι και παοά ταύτα ποοχώοησαν στις ενέονειές touc. Όμως η διαδικασία της αγοραπωλησίας είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από την εν λόγω ημερομηνία και από τις ενέργειες των εργαζομένων, τους οποίους είχα ήδη ενημερώσει. Ωστόσο, η γραφειοκρατική καθυστέρηση έκδοσης των απαραίτητων πιστοποιητικών για την ολοκλήρωση της αγοραπωλησίας, έφτασε να τελεσφορήσει την ημερομηνία αυτή. Εν συνεχεία δε, τους κάλεσα εκ νέου να επανέλθουν στην εργασία τους κι εκείνοι αρνήθηκαν. Ουδέν τέχνασμα υφίσταται, ουδεμία ποινική δίωξη αποφεύχθηκε, ουδέν αδίκημα έπραξα ο α’ από εμάς. Ως εκ τούτων, οι φράσεις αυτές που παραπλανώντας τους αναγνώστες θέλουν να καταδείξουν ότι είμαστε ένα σωματείο εμπλεκόμενο σε ποινικό ή άλλου είδους αδίκημα, είναι προσβλητικές και δέον όπως ανακληθούν.
(δ) «…θα αποκρούει τον περί οικειοθελούς αποχώρησης εκβιασμό …απαντούν στον εργοδοτικό εκβιασμό της οικειοθελούς αποχώρησης με δικό τους εξώδικο..» Ο εν λόγω δημοσιογράφος, προσέβαλε σε ένα ακόμα σημείο του άρθρου του, το σωματείο μας, υποστηρίζοντας ότι εκβιάσαμε τους εργαζόμενους να έρθουν στην εργασία τους. Αναρωτιέται κανείς, τι θα έπρεπε να κάνει το σωματείο μας για να μην κατηγορηθεί ότι εκβίασε; Να αποδεχτεί το γεγονός ότι οι εργαζόμενοί του παρά το γεγονός ότι πληρώθηκαν (έστω και καθυστερημένα για 7 ημέρες), όμως δεν επέστρεψαν στην εργασία τους; Να συνεχίσει να πληρώνει για υπηρεσίες που οι εργαζόμενοι σταμάτησαν να παρέχουν; Ποιος εργασιακός νόμος υπάρχει που λέει κάτι τέτοιο; Το γεγονός ότι ο εν λόγω συντάκτης με το άρθρο του, ερμήνευσε ως εργοδοτικό εκβιασμό (α)την δύσκολη οικονομικά συγκυρία του σωματείου μας και (β)την ξεκάθαρη ενημέρωση και προτροπή του Προέδρου προς τους εργαζόμενους να επανέλθουν στην εργασία τους και συγχρόνως, τον διέδωσε σε απροσδιόριστο αριθμό προσώπων, έγινε εκ μέρους του, για να θίξει την φήμη και την κοινωνική απήχηση του σωματείου μας, τούτο δε, αποτελεί κατάφωρη προσβολή προς το σωματείο και η φράση αυτή δέον όπως ανακληθεί.
(ε) «…Εργατικά δικαστήρια, μια και οι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να διεκδικήσουν εκτός από δεδουλευμένα, ώρες, μέρες και μήνες απλήρωτης ακόμα και μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, αλλά και να αποκρούσουν τις παράνομες απολύσεις τους, εφόσον υλοποιηθούν. Και ποινικά δικαστήρια βάσει της μήνυσής τους…». Η αναφορά του συντάκτη του κειμένου σε δικαστήρια μεταξύ του σωματείου και των εργαζομένων είναι άκρως προσβλητική δεδομένου ότι οι αναγνώστες αντιλαμβάνονται ότι το σωματείο μας δεν ήθελε να βρεθεί μία λύση στη διαφορά μεταξύ αυτού και των εργαζομένων του. Στην πραγματικότητα, ο πρώτος από εμάς με την ιδιότητα του Προέδρου, κάλεσα τους εργαζόμενους να βρούμε μια λύση και τους κάλεσα να επανέλθουν στην εργασία τους, καταβάλλοντας όλα τα οφειλόμενα. Όμως, η διεκδίκηση από τους εν λόγω εργαζόμενους επιπλέον χρημάτων που δεν δικαιούνται, μέσω της δικαστικής οδού, ήταν δική τους επιλογή και η προσπάθεια του συντάκτη δημοσιογράφου να καταδείξει ότι το σωματείο είναι υπεύθυνο για την όποια δικαστική εκκρεμή διαμάχη, είναι ψευδής και μας προσβάλλει, για το λόγο δε αυτό, δέον όπως οι φράσεις αυτές ανακληθούν.
(στ) «…ούτε δικαιολογεί ούτε νομιμοποιεί την απλήρωτη εργασία και την… εξαφάνιση των μισθών και των εργαζομένων…». Σε ένα ακόμα σημείο ο συντάκτης του κειμένου προσβάλλει το σωματείο μας, προσπαθώντας να ισορροπήσει την προσβολή αυτή με την υποστήριξη που μας έχει παράσχει στο παρελθόν. Φυσικά και δεν διανοήθηκε ποτέ το σωματείο μας να νομιμοποιήσει την απλήρωτη εργασία. Οι εν λόγω εργαζόμενοι δεν βίωσαν ποτέ την απλήρωτη εργασία και για το λόγο αυτό εργάζονταν τόσα χρόνια στο σωματείο αδιαμαρτύρητα. Δεν υπήρχε καμία μόνιμη κατάσταση παύσης πληρωμών όπως παραπέμπει παραπλανητικά τον αναγνώστη, η φράση «ούτε δικαιολογεί, ούτε νομιμοποιεί την απλήρωτη εργασία». Υπήρξε μία προσωρινή οικονομική αδυναμία, η οποία τελικά ξεπεράστηκε και αποκαταστάθηκε. Δεν υπήρξε «..εξαφάνιση μισθών και εργαζομένων…», αφού για τους μεν πρώτους (τους μισθούς) αυτοί καταβλήθηκαν τελικά με 7 μέρες καθυστέρηση, για τους δε δεύτερους (τους εργαζόμενους) τους καλέσαμε να επανέλθουν στην εργασία τους και εκείνοι αρνήθηκαν. Τούτο δε, το γνώριζαν οι εργαζόμενοι και το γνώριζε και ο συντάκτης του κειμένου και παρά ταύτα δεν διστάσατε να μας προσβάλλετε, παρουσιάζοντας το σωματείο ως αφερέγγυο εργοδότη, γεγονός το οποίο είναι ψευδές, παραπλανητικό και προσβλητικό και για το λόγο αυτό δέον όπως ανακαλέσετε την φράση αυτή».
Η απάντηση της «ΕφΣυν»:
Από την ανάγνωση του εξωδίκου αντιλαμβανόμαστε ότι δεν αμφισβητούνται τα πραγματικά δεδομένα που προκάλεσαν το ρεπορτάζ μας για τη διεκδίκηση των αμοιβών των εργαζόμενων στο Silver Alert, τα οποία στο δημοσίευμά μας αποτυπώσαμε ολοκληρωμένα, δημοσιεύοντας όχι μόνο τις καταγγελίες των εργαζόμενων που προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας από τον περασμένο Οκτώβριο, αλλά και τη θέση του κοινωφελούς σωματείου, παραθέτοντας ολόκληρη την ανακοίνωσή του, ως απάντησή του σε δημοσίευμα άλλου ΜΜΕ. Ασχοληθήκαμε με το θέμα από δικαιολογημένο ενδιαφέρον, καθώς το Silver Alert είναι μια υπηρεσία αναμφισβήτητης κοινωνικής χρησιμότητας, με μεγάλη και καθημερινή προβολή μέσω των τηλεοπτικών μηνυμάτων εντοπισμού ηλικιωμένων. Πρόκειται για υπηρεσία εξαιρετικά ευαίσθητη, που απαιτεί τη στήριξη όχι μόνο των εθελοντών, αλλά και καλά καταρτισμένων εργαζόμενων, με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα που πηγάζουν από την εργασιακή σχέση τους και τον νόμο. Χωρίς προσωπικές στοχεύσεις, προσεγγίσαμε το θέμα αντικειμενικά και καλόπιστα και το δημοσιοποιήσαμε, γιατί αυτή είναι η αποστολή του Τύπου, η ενημέρωση του κοινού για ό,τι συμβαίνει ειδικά σε θεσμούς και φορείς με μεγάλη απήχηση, αναγνωρισιμότητα και επιδραστικότητα σε όλη την κοινωνία.
