Λυτρωτική παρέμβαση και όχι απλά «εντυπωσιακό γεγονός» ή «πολύμορφη ευκαιρία» είναι η, συνοδεία μέγιστης αγωνιστικής προσφοράς, παρουσία, προεξάρχοντος του Γιάννη, των αδελφών Αντετοκούνμπο στην εθνική ομάδα! Γεμάτο γήπεδο σε φιλικό, εξέδρες που συνέθεσαν παιάνες και σιωπή αμηχανίας από εκείνους, τους γνωστούς, που ενοχλούνται από το χρώμα του δέρματός τους…
Δεν αυταπατόμαστε! Ο ρατσισμός στη χώρα μας καραδοκεί, κρυμμένος μακριά από το φως που έχασε και ελπίζει, με επιχείρημα ιστορικές παθογένειες της κοινωνίας μας, να επανέλθει το ίδιο απειλητικός. Πριν από δέκα χρόνια, στις βουλευτικές εκλογές η Χρυσή Αυγή είχε μπει στη Βουλή με 7%, ακολούθησαν τα λόγια του συντονιστή εκπαίδευσης προσφύγων (!) Κώστα Καλέμη για τον Γιάννη («Τι δουλειά κάνει; Μπάσκετ παίζει; Δεν είναι άνθρωπος, αράπης είναι!»), ενώ… συντοπίτης πολιτικός ρωτούσε «Πώς τον λένε; Αγκεντονούμπο;» και η βία εναντίον μαύρων στις γειτονιές ήταν συχνή.
Επισκεπτήριο στη φυλακή είναι λοιπόν η θριαμβευτική υποδοχή των γεννημένων στην Ελλάδα αδελφών Αντετοκούνμπο! Στη φυλακή όπου διαβιούν πλέον οι πολιτικοί-δολοφόνοι, στην προσωπική φυλακή όπου έχουν αυτοπεριοριστεί οι ενοχλημένοι-αμήχανοι που ψάχνουν νέα ευκαιρία μετουσίωσης σε πράξη των προσωπικών συμπλεγμάτων-φυλετικής-ανωτερότητας…
Γιάννη, Θανάση, Κώστα, γερά!
