«Εχουμε ζητήσει από την ΕΛΣΤΑΤ να διεξαγάγει έρευνα. Δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία. Βάλαμε σχετικά κριτήρια σε προγράμματα απασχόλησης…» Αυτή ήταν η -μάλλον αμήχανη- απάντηση του επικεφαλής στο οικονομικό γραφείο του πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη, όταν ρωτήθηκε από την «Εφ.Συν.», κατά τη διάρκεια του Athens Pride στην πλατεία Συντάγματος την περασμένη Κυριακή, τι κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το μείζον πρόβλημα των αποκλεισμών στην εργασία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Διότι, φυσικά και είναι ωραίο να συμμετέχουμε όλοι σε μια γιορτή περηφάνιας, όπως ήταν και το φετινό Athens Pride, αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι όταν οι πολιτικές ανοίγουν δρόμους απασχόλησης χωρίς αποκλεισμούς.
Φυσικά και δεν είναι η απουσία έρευνας το πρόβλημα για να κατανοήσουμε πόσο δύσκολο είναι να γίνουν αποδεκτοί από εργοδότες και συναδέλφους τους εργαζόμενοι με διαφορετικούς σεξουαλικούς προσανατολισμούς και ταυτότητες φύλου. Ωστόσο, η απουσία σχετικού ερωτήματος ακόμη και στην έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ αποτελεί μία ένδειξη της καθυστέρησης που επιδεικνύουν οι θεσμικές αρχές στην αντιμετώπιση της ανεργίας που φαίνεται να πλήττει περισσότερο τους ΛΟΑΤΚΙ.
Εκτός κι αν οι εργαζόμενοι, υπό τον φόβο της απόλυσης ή της μη αποδοχής από την ομάδα, δεν αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους, ακόμη κι όταν έχουν προσληφθεί. Χαρακτηριστική η πρόσφατη έκθεση της Deloitte, βασισμένη σε 600 μέλη της LGBT+ κοινότητας, σε 12 γεωγραφικές περιοχές και 10 μεγάλους κλάδους, που δείχνει ότι το 34% των εργαζομένων που ρωτήθηκαν εκμυστηρεύεται τον σεξουαλικό του προσανατολισμό μόνο στους στενότερους συναδέλφους. Μάλιστα, όπως αναφέρει και το σχετικό δελτίο της Deloitte, σχεδόν το 1/4, ποσοστό 23% από όλους όσοι έχουν εμπιστευτεί συναδέλφους τους, ανησυχούν πως αν γίνει γνωστή η ταυτότητά τους σε όλους, θα επηρεαστεί αρνητικά η καριέρα τους.
Η κουλτούρα του χώρου εργασίας είναι η βασική προϋπόθεση ώστε όλοι οι εργαζόμενοι να αισθάνονται άνετα, απαντούν οι 9 στους 10 εργαζόμενους που επικοινωνούν με τους συναδέλφους τους χωρίς αναστολές. Ωστόσο ακόμη και στη συγκεκριμένη έρευνα, η οποία φαίνεται να εστιάζει σε μεγάλους οργανισμούς, «το 42% των ερωτηθέντων ανέφερε ότι έχει βιώσει συμπεριφορές αποκλεισμού στην εργασία.
Αυτές οι συμπεριφορές συμπεριελάμβαναν ανεπιθύμητα σχόλια σεξουαλικής φύσης σε ποσοστό 33%, ανεπιθύμητα σχόλια για την ταυτότητα φύλου σε ποσοστό 25% και ευρύτερα μη αποδεκτή συμπεριφορά. Επίσης, σχεδόν οι μισοί (47%) από όλους όσοι υποστήριξαν ότι έχουν βιώσει συμπεριφορές αποκλεισμού, ανέφεραν ότι τις βίωσαν σε φυσικό χώρο, ενώ το 20% τις βίωσε σε διαδικτυακό περιβάλλον. Το ένα τρίτο (33%) απάντησε ότι βίωσε απαράδεκτες συμπεριφορές και σε φυσικό και σε διαδικτυακό περιβάλλον. Συνολικά οι τρεις στους τέσσερις κατήγγειλαν την εμπειρία τους στον εργοδότη, ενώ οι έξι στους 10 δήλωσαν ικανοποιημένοι με την ανταπόκριση που βρήκαν».
Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά δεν αφορούν μικρές επιχειρήσεις και δη σε ελληνικές επαρχιακές πόλεις. Ως εκ τούτου αποτελούν μια μάλλον αισιόδοξη τάση αλλά εκτός συνόρων.
Για να διαβάσετε αναλυτικά την έρευνα σκανάρετε το QR code
-320x213.png)
