Η κατάρρευση του ουκρανικού μετώπου στο Ντονμπάς συνεχίζεται, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις και οι ρωσóφωνοι πολιτοφύλακες του Λουγκάνσκ όχι μόνον δεν σταμάτησαν την προέλασή τους μετά την ταχύτερη του αναμενομένου πτώση του Λισιτσάνσκ, για να ανασυνταχθούν και να αναπληρώσουν τις απώλειές τους, αλλά έχουν ήδη φτάσει σε απόσταση βολής από τον επόμενο στόχο τους, την πόλη Σεβέρσκ στην επαρχία του Ντονέτσκ.
Η κατάσταση παραμένει θολή, αλλά οι συνολικές απώλειες των Ουκρανών μόνον από τις μάχες του τελευταίου μήνα στο «τρίγωνο» Λισιτσάνσκ-Σεβεροντονέτσκ-Ζόλοτε ίσως ξεπερνούν τους 6.000 άνδρες, χωρίς να περιλαμβάνονται οι εκατοντάδες ξένοι μισθοφόροι που πήραν μέρος. Χτες, για παράδειγμα, έγινε γνωστός μέσα από τις αναρτήσεις συγγενών τους ο θάνατος δύο Βραζιλιάνων «εθελοντών» της «Λεγεώνας των Ξένων», μιας 39χρονης γυναίκας και ενός 40χρονου άνδρα, που σκοτώθηκαν τα τελευταία 24ωρα.
Φαίνεται επίσης ότι χιλιάδες ακόμη άνδρες από τουλάχιστον τέσσερις ταξιαρχίες των Ουκρανών (η 10η ορεινή, η 72η και 115η μηχανοκίνητη και η 118η της «περιφερειακής άμυνας») που υπερασπίζονταν το Λισιτσάνσκ έχουν στην πράξη διαλυθεί, με τους επιζήσαντες στρατιώτες να έχουν χάσει (ή διακόψει εσκεμμένα) την επικοινωνία με τους αξιωματικούς τους στα μετόπισθεν, και είτε να παραδίδονται σε μικρές ομάδες, είτε να προσπαθούν να διαφύγουν πεζή μέσα από λιβάδια και δάση.
Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ του Associated Press, που περιλαμβάνει συνεντεύξεις με Ουκρανούς μαχητές που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί από το «καζάνι» του ΒΑ Ντονμπάς, πολλοί επιζώντες εκφράζουν τα παράπονά τους για εγκατάλειψη από τους αξιωματικούς τους και κάνουν λόγο για μαζικές λιποταξίες. Ο Ολέξι, ένας βαριά τραυματισμένος στρατιώτης που πολεμά τους ρωσόφωνους «τρομοκράτες» στην περιοχή από το 2016, λέει στο AP: «Στην τηλεόραση δείχνουν “όμορφες” εικόνες από την πρώτη γραμμή, την αλληλεγγύη, τον στρατό, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική». Το τάγμα του άρχισε να ξεμένει από πυρομαχικά μέσα σε λίγες εβδομάδες, υποστηρίζει ο εξαντλημένος Ολέξι, συμπληρώνοντας ότι η μονάδα του έχασε 150 άνδρες κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών ημερών της μάχης για το Σεβεροντονέτσκ. Και προσθέτει πως δεν πιστεύει ότι περισσότερα δυτικά όπλα θα άλλαζαν την πορεία του πολέμου, καθώς η υπεροπλία των Ρώσων είναι συντριπτική.
Ελπίδες αντεπίθεσης
Στο ίδιο ρεπορτάζ μιλούν βέβαια και κάποιοι που πιστεύουν με πάθος ότι σύντομα η Ουκρανία θα αντεπιτεθεί, θα ανακαταλάβει όλα τα κατεχόμενα εδάφη και θα νικήσει τη Ρωσία. Οπως ο 30χρονος υπολοχαγός Βολοντίμιρ Ναζαρένκο, που θεωρεί την ουκρανική επιχείρηση στο Λουγκάνσκ «μια νίκη», παρά το κακό αποτέλεσμα, υποστηρίζοντας ότι η μονάδα του κατάφερε «τεράστιες απώλειες» στον στρατό της Ρωσίας. Δύο άλλοι στρατιώτες, πρώην υπάλληλοι γραφείου από το Κίεβο που στάλθηκαν στην πρώτη γραμμή έχοντας περάσει μόνο βασική εκπαίδευση δύο εβδομάδων, κάνουν λόγο για «πολύ κακή οργάνωση και παράλογες αποφάσεις» της ηγεσίας. Είδαν, λένε, πολλούς ανθρώπους στο τάγμα τους να αρνούνται να πολεμήσουν – κάτι που άλλωστε μπορεί να δει ο καθένας και στα αμέτρητα βίντεο διαμαρτυρίας που «ανεβάζουν» μήνες τώρα στρατιώτες στα κοινωνικά δίκτυα.
Σε άλλο συγκλονιστικό ρεπορτάζ, των New York Times, με τίτλο «Ανέτοιμοι για μάχη, εθελοντές πεθαίνουν σε μάχες μακριά από τα σπίτια τους», περιγράφεται πως χιλιάδες Ουκρανοί «εθελοντές» των μονάδων της λεγόμενης «περιφερειακής φρουράς», άνδρες συχνά άνω των 40 ετών χωρίς πραγματική στρατιωτική εκπαίδευση και με οικογένειες που διαμένουν στη δυτική Ουκρανία, οδηγήθηκαν σε βέβαιο θάνατο, όταν αποφασίστηκε να προωθηθούν στο μέτωπο του Ντονμπάς για να καλύψουν τις απώλειες των καλύτερα εκπαιδευμένων και οπλισμένων μονάδων που επάνδρωναν τη «γραμμή επαφής». Ο διοικητής της 103ης ταξιαρχίας από το Λβιβ, κοντά στα σύνορα με την Πολωνία, ομολογεί πως πολλοί από τους νεκρούς σήμερα άνδρες του ήταν εντελώς απροετοίμαστοι για το μέτωπο και το ρωσικό πυροβολικό…
Στρατιώτες από έναν άλλο λόχο εθνοφρουρών, από το Κίεβο, λένε πως έχασαν το 30% των συμπολεμιστών τους την πρώτη μέρα που αναπτύχθηκαν στο «καζάνι», στα χαρακώματα έξω από το Μπαχμούτ. «Μας κομματιάζουν, πεθαίνουμε σαν τις μύγες, γιατί είμαστε εδώ; Δεν είναι σαφές», αναρωτιέται σπαρακτικά ένας τέτοιος «εθελοντής», η μονάδα του οποίου -μεσήλικες ηλεκτρολόγοι, μανάβηδες, μουσικοί και υπάλληλοι- εστάλη στην «κιμαδομηχανή» του Ντονμπάς μόνο με ατομικά Καλάσνικοφ, μερικά παλιά σοβιετικά πολυβόλα και λίγες αντιαρματικές ρουκέτες…
