ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Μαρία Μαθιουδάκη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μέσα σε δύο χρόνια μπήκαμε στη διαδικασία να καλύψουμε ως πολίτες μισό αιώνα, περίπου, ατομικής αποστασιοποίησης. Στην προσπάθεια να έρθουμε πίσω στον εαυτό μας και να μας αντέξουμε, να μας χαρούμε, αλλά και να προετοιμαστούμε για ό,τι έρχεται, μάθαμε ότι όλα είναι πιθανά και τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Υστερα η ζωή μπήκε ξανά στον αυτόματο. Σπίτι, δουλειά και τούμπαλιν. Κι ο εθισμός στη σιγουριά πήρε πάλι τα ηνία. Ξεχνάμε; Κι αυτή η επιστροφή στον εαυτό, που διαλαλούσαν όλοι ότι ήταν το μοναδικό θετικό των δύο αυτών χρόνων, τι απέγινε; Σκόνη στον άνεμο; Σκόνη. Η επιστροφή στον εαυτό ίσως μετατράπηκε σε κλείσιμο στον εαυτό. Μετατραυματικό σοκ το λένε μερικοί. Το τραυματικό συναίσθημα της αναγκαστικής απομόνωσης που πλέον πολλοί, αμυντικά, τη μετέτρεψαν σε ηθελημένη.

Και τελικά η μοναξιά μέσα στο πλήθος φαντάζει πολύ πιο βαριά από την απομόνωση εκτός. Ο φόβος πια και η θλίψη δεν έχουν από πού να κρεμαστούν και να δικαιολογηθούν, θα πουν μερικοί. Ετσι, αν καθίσεις σε μια γωνιά της πόλης και αρχίσεις να παρατηρείς τους ανθρώπους της, θα συνειδητοποιήσεις ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: Ανθρωποι πάνε κι έρχονται. Αν είναι μόνοι, με κατεβασμένα τα κεφάλια στα κινητά προχωρούν υπνωτισμένα. Αν είναι πολλοί μαζί, θορυβώδεις και υπερκινητικοί σαν να προσπαθούν να φωνάξουν τις μοναξιές τους. Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις με τα φωτεινά χαμόγελα και τις ειλικρινείς αγκαλιές αλλά είναι και αυτές που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Γυναίκες σκοτώνουν τα παιδιά τους, άνδρες σκοτώνουν τις γυναίκες τους, γιοι σκοτώνουν τις μανάδες τους, πατεράδες σκοτώνουν τις κόρες τους. Κακοποιήσεις σωματικές και λεκτικές ανηλίκων, υπερηλίκων, γυναικών, ζώων, χοντρών, αδύνατων, γκέι, λεσβιών και πάει λέγοντας. Κάποιοι θα πουν πως αυτά πάντοτε συνέβαιναν και πως απλά πλέον παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω της δύναμης των μέσων και των κοινωνικών δικτύων. Πάντοτε συνέβαιναν; Με αυτή τη συχνότητα;

Είμαι από εκείνους που βλέπω βαθύ συσχετισμό μεταξύ των δύο. Η αναγκαστική απομόνωση των δύο ετών μάς έκανε να μας δούμε καλύτερα και τον κόσμο γύρω μας, θέλοντας και μη. Κάποιοι μάς αντέξαμε και κάποιοι άλλοι όχι. Κάποιοι μάς αγαπήσαμε περισσότερο και κάποιοι την εντός τους απέχθεια την έστρεψαν στους ανθρώπους απέναντι. Δεν ξέρω αν ζούμε τα απόνερα της πανδημίας ή είμαστε ακόμα μέσα σε ένα από τα μεγάλα κύματά της. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως μετά από μια μεγάλη φουρτούνα η θάλασσα αφήνει αναμνηστικά στις παραλίες εκτός από όμορφα κοχύλια και σακούλες σκουπιδιών. Στο χέρι μας είναι το τι θα επιλέξουμε να σώσουμε και τι να πετάξουμε.

* Πολιτική επιστήμων, τραγουδοποιός