«Είχα πλήρη συνείδηση ότι βιάστηκα. Είχα παγώσει και ντρεπόμουν»

«Ξαναζώ αυτόν τον εφιάλτη ενάμιση χρόνο τώρα, κρίνεται η αξιοπιστία μας με βάση τη σεξουαλική μας ταυτότητα, εδώ κι έναν χρόνο ο συνήγορος του βιαστή μάς βιάζει, λέει για λούγκρες σε μια χώρα που ο Βαγγέλης Γιακουμάκης πέθανε από την ομοφοβία. Κι εμείς πρέπει να βρεθούμε εδώ έχοντας ακούσει ότι ήρθαμε για να σταματήσουν οι επενδύσεις στο Ελληνικό. Θα μπορούσε να ήταν μια δίκαιη δίκη. Ο Κούγιας μιλάει για λούγκρες και αλλαξοκώληδες, αυτά αφορούν τον ψυχισμό των θυμάτων. Απευθυνθήκαμε στη Δικαιοσύνη γιατί πιστεύουμε στη Δικαιοσύνη».

Ο Νίκος Σ., το πρόσωπο που με τη συγκλονιστική του συνέντευξη στη Ναταλί Χατζηαντωνίου τον Φεβρουάριο του 2021 (2020mag.gr) οδήγησε αυθημερόν σε παραίτηση τον Δημήτρη Λιγνάδη και άνοιξε τον δρόμο για να βρεθεί αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη, συγκλόνισε άλλη μία φορά με την κατάθεσή του χτες στο ΜΟΔ.

Ο ίδιος δεν περιλαμβάνεται στους μηνυτές, καθώς ο βιασμός που καταγγέλλει έγινε το 2005 και έχει παραγραφεί ποινικά. Ωστόσο η κατάθεσή του είναι σημαντική γιατί δείχνει ανάγλυφα τον τρόπο που επέλεγε, παγίδευε και χειραγωγούσε τα υποψήφια θύματά του ο Λιγνάδης, ανήλικα και νεαρά άτομα ιδιαίτερα ευάλωτα ή σε συνθήκη εξάρτησης και υποτέλειας, ώστε να εξασφαλίζονται η υποταγή και η σιωπή τους. Αναδεικνύει επίσης την ενοχή, το τραύμα και τον βωβό πόνο των θυμάτων, εξηγεί γιατί δεν μπορούσαν να μιλήσουν νωρίτερα και πώς τους παρακίνησαν οι δημόσιες καταγγελίες άλλων θυμάτων στο πλαίσιο του κινήματος #Μetoo, αν και αρκετούς άλλους τούς φόβισε και τους απέτρεψε η επιθετική υπερασπιστική γραμμή του Λιγνάδη.

«Τα θύματα του κατηγορούμενου δεν έχουν ούτε εξώφυλλα ούτε εκπομπές ούτε άλλη προβολή. Το #Metoo έχει μοναξιά, φόβο και είναι το πιο επώδυνο πράγμα που μου έχει συμβεί να λέω συνεχώς και συνεχώς τη βάναυση κακοποίηση που έζησα. Γνώριζα πόσο επώδυνη θα είναι η διαδικασία, δεν ήξερα ότι θα είναι τόσο ανέντιμη», είπε.

Σημείωσε πως όταν δημοσιοποίησε τον βιασμό του από τον Λιγνάδη, σε μια προσπάθεια να βρεθούν και άλλα θύματά του για να κινηθούν από κοινού, τον προσέγγισαν πρόσωπα από τον χώρο του θεάτρου, που όμως δεν θέλησαν να κινηθούν δικαστικά ή να μιλήσουν δημοσίως, φοβούμενα το ομοφοβικό παραλήρημα που θα ακολουθούσε. «Ενα θύμα μού είπε ότι τα σχόλια για επαγγελματίες ομοφυλόφιλους και η υπερασπιστική γραμμή ήταν τόσο επιθετικά που δεν ήταν σε θέση να το ζήσουν όλο αυτό. Ηταν πολύ επώδυνο», είπε.

Ο μάρτυρας είχε έρθει στην Αθήνα 18 ετών με το όνειρο να δώσει εξετάσεις σε δραματική σχολή, αλλά δυσκολευόταν με την προετοιμασία του μονολόγου. Προσφέρθηκε να βοηθήσει ο Λιγνάδης, που έμαθε για τον μάρτυρα από τη θεία του που δούλευε σε καφέ δίπλα στο σπίτι του. Υστερα από δύο σύντομες συναντήσεις σε φιλικό κλίμα, στις οποίες του έδωσε να αποστηθίσει τον μονόλογο του Τομ από τον «Γυάλινο κόσμο», τον κάλεσε ένα βράδυ στο σπίτι για να το δουλέψουν. Ο μάρτυρας ένιωσε έκπληξη και αμηχανία όταν είδε ότι εκεί βρισκόταν και ένας φοιτητής του Λιγνάδη και ότι ο σκηνοθέτης εμφανίστηκε γυμνός, τυλιγμένος με μια πετσέτα. Με πρόσχημα τον μονόλογο, που αφορά τη δυσκολία του Τομ να αποδεχτεί τη σεξουαλικότητά του, ο Λιγνάδης άρχισε σε επιθετικό ύφος να τον ρωτά για τις σεξουαλικές του εμπειρίες, να του λέει να μην έχει ταμπού αν θέλει να παίξει σε παραστάσεις και να τους δείξει τα οπίσθιά του, ενώ άρχισε να αυνανίζεται και να του ζητά να κάνει στοματικό έρωτα στον φοιτητή.

Θυμωμένος με τη στάση του Ν.Σ. που είχε παγώσει, τους οδήγησε σε σκοτεινό δωμάτιο, όπου του ζήτησε να δείξει πάλι τα οπίσθια και απροειδοποίητα τον ακινητοποίησε και άρχισε να τον σοδομίζει με μια μεταλλική βέργα, αρνούμενος να υπακούσει στις κραυγές του Ν.Σ. που του ζητούσε να σταματήσει. «Ηταν ό,τι πιο φρικτό συνέβη στη ζωή μου, δεν έχω ζήσει τέτοιο πόνο», είπε και ξέσπασε σε λυγμούς, καθώς περιέγραφε ότι είχε λερωθεί σ’ όλο το σώμα και είχαν λερωθεί και τα σεντόνια, γεγονός που εκνεύρισε τον βιαστή του. «Πήγα στο μπάνιο, θυμάμαι τη μυρωδιά, τον πόνο, σκεφτόμουν πώς θα πάω στην οικογένειά μου, πώς θα πω στη θεία μου τι συνέβη, ένιωθα αδικημένος, εξευτελισμένος, δεν ήξερα τι είχα κάνει λάθος, τι ζήτησα πέρα από έναν μονόλογο να διαβάσω», είπε σε έντονη συναισθηματική φόρτιση.

Στις ερωτήσεις της έδρας γιατί δεν έφυγε ή γιατί δεν απευθύνθηκε στην αστυνομία, απάντησε ότι ήταν σοκαρισμένος και είχε παγώσει και ένιωθε άσχημα γι’ αυτό και πως δεν καταλάβαινε γιατί του συμβαίνει. Ξεκαθάρισε όμως ότι δεν έδειξε ποτέ πως ήταν διαθέσιμος, αντιθέτως φώναζε πολλές φορές στον κατηγορούμενο να σταματήσει, και πως καταλάβαινε εκείνη τη στιγμή ότι ήταν θύμα βάναυσης κακοποίησης. «Είχα πλήρη συνείδηση ότι βιάστηκα», είπε.

Δεν τον ξανασυνάντησε, εκτός από μία φορά έπειτα από χρόνια που τον επισκέφτηκε ο κατηγορούμενος στο μαγαζί όπου δούλευε, και κράτησε τον βιασμό βαθιά μέσα του. Για τα επόμενα πέντε χρόνια είχε τάσεις λιποθυμίας και πάθαινε κρίσεις πανικού, ενώ δεν άντεχε να βλέπει βίαιες σκηνές σε ταινίες. Πήγε σε ψυχολόγο για να διαχειριστεί την κατάσταση, αλλά ούτε σ’ αυτόν κατάφερε να μιλήσει για την κακοποίηση, κάτι που έκανε πολύ αργότερα, το 2020, όταν ζούσε στο εξωτερικό και βρήκε ψυχαναλυτή που μπόρεσε να εμπιστευτεί.

Γυρνώντας στην Ελλάδα, το είπε για πρώτη φορά στη μητέρα του και συζήτησαν τις φήμες που ακούγονταν από καιρό για τον Λιγνάδη. Αναρωτήθηκαν γιατί δεν μιλάει κανείς και η μητέρα του τού συνέστησε να μιλήσει αυτός, όπως και έκανε τελικά. Οπως κατέθεσε, ζούσε για χρόνια με την ενοχή πως δεν είχε αντιδράσει έγκαιρα, δεν είχε πάει σε ιατροδικαστή και στην αστυνομία αμέσως μετά και ήταν άρα καταδικασμένος στη σιωπή.

Πήρε την απόφαση να μιλήσει στη Ναταλί Χατζηαντωνίου καθώς γνώριζε τις κοινωνικές της ευαισθησίες. «Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω. Δεν είχα συμβουλευτεί νομικό. Φανταζόμουν ότι θα μου κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση και μετά θα ξεκινούσε η διαδικασία. Μίλησα ανώνυμα, γιατί πρέπει να προστατέψουμε την οικογένειά μας από την έκθεση, διότι κάποιοι θα μας πουν “επαγγελματίες ομοφυλόφιλους”», είπε.

❗ Η δίκη συνεχίζεται αύριο με την εξέταση του μάρτυρα από την υπεράσπιση.

‼️ Οι εξελίξεις στη δίκη μεταδίδονται σε πραγματικό χρόνο από το παρατηρητήριο LignadisTrialWatch.