ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr · Γιώργος Τσιάρας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την ώρα που η προσοχή όλου του κόσμου είναι στραμμένη στην Ουκρανία, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο άλλο, το ξεχασμένο μέτωπο του ακήρυχτου πολέμου της Δύσης με τη Ρωσία, δηλαδή στη Βόρεια Συρία.

Εκεί λοιπόν οι Τούρκοι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ πίστεψαν μάλλον πως η Μόσχα είναι πλέον πολύ απασχολημένη για να παρέμβει αποτελεσματικά και έχοντας πάρει πρόσφατα στη Μαδρίτη -μαζί με την υπόσχεση για ακόμα μερικές δεκάδες μαχητικά F-16- το προδοτικό για τους Κούρδους «πράσινο φως» των Αμερικανών, ετοιμάζονται πυρετωδώς για την τέταρτη κατά σειρά εισβολή στη Βόρεια Συρία και την κατάκτηση των δύο σημαντικότερων κουρδικών πόλεων στη Ροζάβα, τη Μανμπίτζ και την Ταλ-Ριφάτ.

Ο Ταγίπ Ερντογάν μάλιστα ορκίστηκε δημόσια ότι αυτές οι δύο πόλεις των «τρομοκρατών» θα περάσουν σε τουρκικό έλεγχο και φάλαγγες με στρατιωτικό υλικό συρρέουν στη «γραμμή επαφής» με τους χιλιοπροδομένους και φαινομενικά καταδικασμένους σε αφανισμό Κούρδους, ενώ οι Τούρκοι ξεκίνησαν ήδη τους βομβαρδισμούς με πυροβολικό και κατευθυνόμενες ρουκέτες στα περίχωρα της Μανμπίτζ. Ταυτόχρονα, Τούρκοι αξιωματικοί της ΜΙΤ επιχειρούν να πιέσουν ή/και να δωροδοκησουν τους ντόπιους Αραβες φύλαρχους στη Ρας αλ Αΐν, στην περιοχή της Αλ Χασάκα κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, για να πάρουν μέρος ή έστω να μείνουν ουδέτεροι στην επερχόμενη σφαγή.

Ομως όπως φαίνεται ΗΠΑ και Τουρκία λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, που στην περίπτωσή μας είναι ο Σύρος πρόεδρος Ασαντ και οι δύο προστάτες του, δηλαδή η Ρωσία και το Ιράν. Την Τετάρτη οι αντάρτες του κουρδο-αραβικού SDF και η «Αυτόνομη Διοίκηση» που ελέγχει τους θύλακες της Μανμπίτζ, του Κομπάνι (Αΐν αλ Αραμπ), της Αΐν Ισά και και της Ταλ Ριφάτ, στα βόρεια του Χαλεπιού, κήρυξαν ολόκληρη την περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τα στρατεύματά τους σε πλήρη επιφυλακή.

Οι Κούρδοι βρίσκονται σε δεινή θέση -αν δεν δεχτούν το τουρκο-αμερικανικό τελεσίγραφο θα δεχτούν επίθεση από τους ισλαμιστές αντάρτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία, η οποία συγκεντρώνει εδώ και εβδομάδες βαρύ οπλισμό. Αναγκαστικά λοιπόν στρέφονται πλέον στον Ασαντ και τους Ρώσους – και όλα δείχνουν ότι μέσα στα ερχόμενα 24ωρα θα υπογράψουν συμφωνία που θα αναγνωρίζει την ηγεσία της Δαμασκού με αντάλλαγμα την ανάπτυξη συριακών και ρωσικών δυνάμεων στα ντε φάκτο σύνορα με την Τουρκία.

Τη σχετική συμφωνία επιβεβαίωσε χθες ο εκπρόσωπος της SDF, Αράμ Χάνα, κάνοντας λόγο για «συντονισμό των δυνάμεών μας με τη κυβέρνηση στη Δαμασκό για την αποτροπή κάθε τουρκικής επίθεσης». Τι θα σημαίνει αυτό στην πράξη για την αυτονομία και το αριστερό πολιτικό πείραμα διακυβέρνησης του αποκαλούμενου και «Δυτικού Κουρδιστάν» κανείς δεν ξέρει: όμως οι Σύροι έστειλαν ήδη ως… προκαταβολή δύο μηχανοκίνητα τάγματα στην Ταλ Αμπιάντ. Και ο Πούτιν έδειξε επίσης ότι δεν χωρατεύει: σε μια πρώτη επίδειξη δύναμης απέστειλε προχθές μια φάλαγγα με βαρύ οπλισμό στην Ταλ Ριφάτ, ενώ μεταγωγικά αεροσκάφη μετέφεραν 500 Ρώσους αλεξιπτωτιστές στη βάση Καμισλί, όπου θα λειτουργήσουν ως δύναμη αποτροπής/κρούσης για ολόκληρη τη Ροζάβα.

Επίσης η Μόσχα έστειλε τρία βαριά βομβαρδιστικά Tu-22M3, που φέρουν κατευθυνόμενους πυραύλους με εκρηκτική κεφαλή ενός τόνου, στη ρωσική βάση Χμεϊμίμ. Και, το κυριότερο, έστειλε ακόμα ένα μήνυμα στον άσπονδο λυκοσύμμαχο του Ερντογάν, βομβαρδίζοντας θέσεις ισλαμιστών ανταρτών τόσο στο Χαλέπι όσο και στη γραμμή επαφής με τα συριακά στρατεύματα στη νότια Ιντλίμπ.

Μέσα σε όλα αυτά χθες ολοκληρώθηκε η άκαρπη συνάντηση της ηγεσίας του SDF με τους Αμερικανούς πρώην «προστάτες» τους – τους στρατιωτικούς που ελέγχουν την Ντέιρ ες Ζορ στα ανατολικά, αλλά και πολιτική αντιπροσωπεία υπό τον γνωστό γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ που ταξίδεψε επί τούτου στην περιοχή. Ανακοινώσεις δεν έγιναν, αλλά όλα δείχνουν πως οι ΗΠΑ δεν έδωσαν καμιά εγγύηση προστασίας στους Κούρδους: αντίθετα, ο Γκράχαμ και ο συνοδός του, ο επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και τη Συρία στρατηγός Τζον Μπρέναν, φέρονται να πρότειναν στην ηγεσία του SDF να υπογράψει μια περίπλοκη συμφωνία με τη Τουρκία, που ουσιαστικά θα παραδίδει αμαχητί τα εδάφη που θέλει η Τουρκία, με αντάλλαγμα την παρέμβαση των ΗΠΑ για να μη γίνει η τουρκική εισβολή.

Ταυτόχρονα η μεγάλη αμερικανική βάση στην Ντέιρ ες Ζορ δέχτηκε νέα επίθεση με ρουκέτες, την τρίτη μέσα στην τελευταία εβδομάδα, με αποτέλεσμα να ανατιναχθεί μεγάλη αποθήκη πυρομαχικών, με την έκρηξη να γίνεται ορατή σε απόσταση 40 χιλιομέτρων! Και οι πληροφορίες λένε πως η επίθεση έγινε από την ιρακινή πλευρά των συνόρων…

Την περίπλοκη αυτή κατάσταση παρακολουθεί με αυξανόμενη αγωνία το Ισραήλ, που πρόσφατα προχώρησε σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις των τελευταίων ετών βομβαρδίζοντας το διεθνές αεροδρόμιο της Δαμασκού -ενέργεια που καταδικάστηκε δριμύτατα από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Λαβρόφ, και οδήγησε στην άμεση αποστολή πρόσθετων ρωσικών συστημάτων S-300 στην περίμετρο της συριακής πρωτεύουσας.

Σύμφωνα με ρωσικά μέσα, τα συστήματα αυτά είναι σε θέση να καταρρίψουν τα ισραηλινά F-16 που εκτοξεύουν τους πυραύλους τους κατά της Συρίας από μεγάλη απόσταση, συχνά και από τη Μεσόγειο ή τον λιβανέζικο εναέριο χώρο. Ισραηλινά ΜΜΕ λοιπόν, που επικαλούνται πληροφόρηση από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας τους, γράφουν τα τελευταία 24ωρα ότι η Ρωσία ετοιμάζεται «να εισβάλει με όλη της την στρατιωτική ισχύ» στη Βόρεια Συρία, για να αποφύγει την περαιτέρω επέκταση των τουρκικών δυνάμεων και να αναγκάσει την Αμερική να αποχωρήσει από τα κατεχόμενα εδάφη στην Ανατολική Συρία – τα οποία, συμπληρώνουμε εμείς, όλως τυχαίως περιλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος των πετρελαϊκών αποθεμάτων αλλά και έναν από τους λιγοστούς σιτοβολώνες της χώρας.

Πώς συνδέονται όμως όλα αυτά με την Ουκρανία; Πριν από λίγες μέρες ο Μπασάρ αλ Ασαντ αναγνώρισε την ανεξαρτησία των ρωσόφωνων Δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, ανακοινώνοντας παράλληλα ότι, σύμφωνα με πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας του, Τουρκία και ΗΠΑ προωθούν στην Ουκρανία εκατοντάδες ισλαμιστές αντάρτες με εμπειρία από τις εκστρατείες του διαλυμένου πια ISIS, για να πολεμήσουν ενάντια στη Ρωσία. Ο Ζελένσκι απάντησε διατάζοντας τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων και απειλώντας με το γνωστό ναπολεόντειο ύφος του τη Δαμασκό με… επέκταση των διεθνών κυρώσεων σε βάρος της!