Σαφώς βελτιωμένος από το αρχικό σχέδιο που είχε δοθεί στη διαβούλευση είναι ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών που συζητείται στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, αλλά επιμέρους διατάξεις του συνεχίζουν να προκαλούν οξύτατες αντιδράσεις, αναγκάζοντας τον υπουργό Κώστα Τσιάρα σε μια σημαντική υπαναχώρηση: απαλείφεται η διάταξη που προέβλεπε ότι στον βαθμό του αρεοπαγίτη μπορούν να επιλέγονται εφέτες και όχι πρόεδροι εφετών (όπως ίσχυε μέχρι σήμερα), που θα είχε αποτέλεσμα να παρακάμπτεται η επετηρίδα.
«Η ανάγκη της συγκεκριμένης ρύθμισης προέκυψε από το γεγονός ότι, πριν από περίπου δύο με τρία χρόνια, δεν υπήρχε ικανός αριθμός προέδρων εφετών που να έδειχναν προθυμία ή λόγο να προαχθούν σε αρεοπαγίτες», επιχείρησε να δικαιολογηθεί ο υπουργός Δικαιοσύνης. «Για μια μεγάλη νίκη που ενισχύει την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστών» έκανε λόγο ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος, τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, και τόνισε ότι «η απόπειρα της κυβέρνησης για θεσμική χειραγώγηση της Δικαιοσύνης έπεσε στο κενό».
Δικαιοσύνη ως επιχείρηση
Σε πολύ υψηλούς τόνους ήταν η τοποθέτηση της προέδρου της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Μαργαρίτας Στενιώτη, η οποία υποστήριξε ότι το σχέδιο νόμου «χαρακτηρίζεται από ένα αντι-δικαστικό πνεύμα και καταλήγει σε ένα τιμωρητικό για τον δικαστή νομοθέτημα, δεδομένου ότι εμπεριέχει πολλές διατάξεις που συρρικνώνουν την ανεξαρτησία του δικαστή και περιορίζουν το ελεύθερο φρόνημά του […] Επίσης, αντιμετωπίζει τη Δικαιοσύνη ως ιδιωτική επιχείρηση, δεδομένου ότι στα κριτήρια επιθεώρησης (άρθρο 102) χρησιμοποιεί καθαρά τεχνοκρατικούς και οικονομικούς όρους που αρμόζουν σε μια Ανώνυμη Εταιρεία, που επιδιώκει να πιάσει τον στόχο».
Ακόμη μία διάταξη που αποτελεί «κόκκινο πανί» για δικαστές, δικηγόρους και δικαστικούς υπαλλήλους είναι η κατάργηση δικαστηρίων, με τον πρόεδρο της Ενωσης Διοικητικών Δικαστών, Παναγιώτη Δανιά, να παρατηρεί: «Τα δικαστήρια που έχουμε είναι σε πρωτεύουσες νομών και δεν μπορούν αυτά να υποκατασταθούν από διαδικασίες τηλεματικών συνεδριάσεων ή ψηφιακών δικαστικών ΚΕΠ ή οτιδήποτε άλλο».
Στο ίδιο πλαίσιο ο Δημήτρης Βερβεσός, πρόεδρος της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, σχολίασε: «Δεν μας έχει πείσει κάποιος ότι το πρόβλημα σήμερα της Δικαιοσύνης είναι ότι έχουμε πάρα πολλά δικαστήρια, τα οποία πρέπει να κλείσουν, και αν κλείσουν αυτά, αυτοδικαίως θα οδηγήσει σε μια επιτάχυνση της δικαιοσύνης».
Οπως στο Χόλιγουντ!
Την άποψη ότι τα Δικαστήρια Τηλεματικής, όπως ονομάζονται στο σχέδιο, «συνιστούν μια μεταρρυθμιστική τομή που εξυπηρετεί την αρχή της εγγύτητας» εξέφρασε ο εισηγητής του Συμβουλίου της Επικρατείας, Δημήτριος Τσαρουχάς, σημειώνοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα επιτραπεί η πρόσβαση (με τη χρήση τεχνολογικών μέσων) σε πολίτες που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας. Παρέπεμψε, μάλιστα, στην εν εξελίξει πολύκροτη δίκη του Τζόνι Ντεπ και της Αμπερ Χερντ, «που υπό τους οφθαλμούς μας ευρίσκεται σε εξέλιξη στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, όπου πλήθος μαρτυρικών καταθέσεων και χωρίς ποτέ να τεθεί οποιοδήποτε ζήτημα δόθηκαν μέσω βιντεοκλήσεων».
