Τα παϊδάκια του Πολυτεχνείου

Για την ακρίβεια τα παϊδάκια «μετά» την πορεία του Πολυτεχνείου. Αυτά που καταβρόχθιζαν στις ταβέρνες οι διαδηλωτές τραγουδώντας αντάρτικα, όπως παρουσίασε τον «μύθο» του Πολυτεχνείου ο κ. Συρίγος.

Κάποτε ενοχλούσε η τσίκνα από τα σουβλάκια που ψήνονταν έξω από το Πολυτεχνείο στη διάρκεια του τριήμερου εορτασμού. Σήμερα ένα στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας επινοεί το μεγάλο φαγοπότι των δήθεν αντιστασιακών στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Υπάρχουν όμως κάποιοι διαδηλωτές που δεν ξανάφαγαν παϊδάκια μετά την πορεία: ο Ιάκωβος Κουμής, η Σταματίνα Κανελλοπούλου, ο Μιχάλης Καλτεζάς, τρία θύματα της αστυνομικής βίας, η οποία δεν φαίνεται να ενόχλησε ή να ενοχλεί τον κ. Συρίγο που η γελοιότητα των λόγων του συναγωνίζεται τον πολιτικό κυνισμό του.

Το συμπέρασμα είναι ότι η εξουσία φοβάται το Πολυτεχνείο, ακόμα και νεκρό ή μάλλον φοβάται τον απόηχό του και γι’ αυτό καταφεύγει σε κάθε μέσο προκειμένου να το εξευτελίσει εφόσον δεν μπορεί να το εξαφανίσει από τον ιστορικό χάρτη.

Πάντως αυτός ο υφυπουργός Παιδείας θα μείνει στην ιστορία όχι για το ακαδημαϊκό του έργο ή τη συνεισφορά του στον πολιτικό βίο αλλά για τα παϊδάκια του, όπως έμεινε η κότα του Κωνσταντίνου Τσάτσου μετά την απαγόρευση της παράστασης των «Ορνίθων». Σαν φαιδρό και θλιβερό ανέκδοτο.