Αποθέωση για τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ χθες βράδυ στο Γκλάστονμπέρι μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος μουσικόφιλων μερικοί εκ των οποίων είχαν κατασκηνώσει στο μπροστινό μέρος της σκηνής από το πρωί περιμένοντας την άφιξή του για να του τραγουδήσουν το Happy Birthday για τα γενέθλιά του πριν μία εβδομάδα.
«Όταν παίζουμε ένα τραγούδι των Beatles, όλα σας τα τηλέφωνα ανάβουν και είναι σαν ένας γαλαξίας από αστέρια. Όταν παίζουμε ένα νέο τραγούδι, είναι σαν μια μαύρη τρύπα. Δεν μας πειράζει, θα τα κάνουμε ούτως ή άλλως» είπε ο θρύλος των Beatles όταν κάθισε στο πιάνο του.
Παίζοντας πάνω από δύο ώρες, σε ηλικία 80 ετών (έγινε ο γηραιότερος σταρ που έχει εμφανιστεί ποτέ στο δημοφιλές φεστιβάλ) ερμήνευσε μεγάλες επιτυχίες του σε ένα setlist με τραγούδια από το πρώτο demo των σκαθαριών μέχρι τις τελευταίες ηχογραφήσεις τους.
Ξεκίνησε με το «Can’t Buy Me Love» και συνέχισε με κομμάτια, που καλύπτουν μια περίοδο σχεδόν μισού αιώνα φτάνοντας στο «Come On to Me» από το σόλο άλμπουμ «Egypt Station» του 2018. Κομμάτια όπως τα Let ‘Em In, Junior’s Farm, Nineteen Hundred and Eighty Five, My Valentine και Fuh You.
Και το κοινό τον ακολουθoύσε κάθε στιγμή. Ένας υπέροχος «συλλογικός» αναστεναγμός στις πρώτες νότες του Blackbird, ενθουσιασμός -μεταξύ άλλων- στο In Spite of All the Danger, το πρώτο πρωτότυπο τραγούδι που ηχογράφησαν οι Beatles και «στανταράκι» στα live του ίδιου τις τελευταίες δεκαετίες, και στο medley των τραγουδιών You Never Give Me Your Money και She Came In Through the Bathroom Window.
Επίσης, απέτισε φόρο τιμής στον Τζον Λένον τραγουδώντας το Being for the Benefit of Mr Kite! και παρουσιάζοντας ένα εικονικό ντουέτο μαζί του, το «I’ve Got a Feeling» (με απομονωμένα φωνητικά του Λένον από το Get Back), και στον Τζορτζ Χάρισον με μια διασκευή του Something.
Πρόκειται για τη δεύτερη εμφάνιση του ΜακΚάρτνεϊ στο Γκλάστονμπέρι και έμελλε να είναι επική έχοντας στο πλευρό του το «αφεντικό», Μπρους Σπρίνγκστιν και τον ιδρυτή των Foo Fighters, Ντέιβ Γκρολ, τους οποίους ευχαρίστησε πριν κατέβει από τη σκηνή.
Ο Γκρολ τον συνόδευσε στα «I Saw Her Standing There» και «Band on the Run», με τους θεατές να μην κρύβουν τον ενθουσιασμό τους. Μετά τον «φίλο από τη δυτική ακτή της Αμερικής», ο ΜακΚάρτνεϊ παρουσίασε άλλη μια έκπληξη «από την ανατολική ακτή της Αμερικής»: τον Σπρίνγκστιν. Οι δυο τους έπαιξαν το «Glory Days» και το «I Wanna Be Your Man». Μετά: Let It Be, Live and Let Die, Hey Jude και Helter Skelter. Σπρίνγκστιν και Γκρολ επέστρεψαν στη σκηνή για το φινάλε με το «The End» από το άλμπουμ «Abbey Road».
Το κοινό εξακολουθεί να τραγουδά το ρεφρέν του Hey Jude, καθώς απομακρύνεται ο ΜακΚάρτνεϊ από τη σκηνή του Γκλάστονμπέρι, το οποίο γιόρτασε φέτος με τον καλύτερο τρόπο (και με καθυστέρηση δύο χρόνων λόγω της πανδημίας) την 50η επέτειό του.
Το ιστορικό φεστιβάλ ολοκληρώνεται σήμερα με την πολυαναμενόμενη εμφάνιση της μεγάλης κυρίας της σόουλ Νταϊάνα Ρος και τον φοβερό τζαζίστα Χέρμπι Χάνκοκ. Κορυφαία ονόματα της ροκ και της ποπ έπαιξαν μετά την «αυλαία» στις 22 Ιουνίου, όπως οι Pet Shop Boys, Years & Years, Kacey Musgraves, Fontaines DC, Declan McKenna, Lianne La Havas, Sea Girls, Kojey Radical, Billie Eilish και Kendrick Lamar.
