Πολιορκούμεθα

ΝΕΟ ΝΑΥΑΓΙΟ του πρωθυπουργού, αυτή τη φορά στο Ευρωκοινοβούλιο. Γι’ αυτό κι εμείς εμπιστευόμαστε τα πανιά του Νάνου Βαλαωρίτη –που γεννήθηκε τέτοιες μέρες το 1921– μπας και διασωθούμε στα αβυθομέτρητα βάθη της ποίησης:

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟΥ […] Πώς κατάντησα εδώ πέρα χοίρος/ στης Κίρκης το νησί; Πώς κατέληξα/ να γίνω Ελπήνορας και κολαζίστας/ που πέφτοντας έσπασε το κρανίο του/ απ’ τη σοφίτα του σπιτιού του;// Με τον Ερμή για γραφομηχανή/ γράφω να σκορπίσω μαύρες σκέψεις/ έρχεσαι εδώ να δρέψεις/ τους καρπούς του Ελδοράδο/ και σου μένει ο χρόνος ρέστος/ δυτικά του Κολοράντο.// Είμαι ένας μετατοπισμένος/ στα πλάτη της άλλης ηπείρου/ κάνω βόλτες πάνω κάτω/ πέντε επί δεκάξι μέτρα/ και περιμένω γράμματα/ για να διασχίσω τα γεράματα.// Εχω μια μικρή σκυλίτσα/ Που την ονομάζω Λίτσα/ που χαίρεται όταν με βλέπει/ να ετοιμάζω μια βαλίτσα/ για να πάω στο Κολοράντο/ να διαβάσω ποιήματα/ με τον ποιητή Κορράντο.// Αχ κύριε κύριε Κωσταντίνε/ που όλο πίνε πίνε/ και σου ’ρθε ο ουρανός σφοντύλι/ σου άναψα ένα καντήλι/ στην καρδιά μου.

ΔΕΙΠΝΟΣΟΦΙΣΤΕΣ Σώματα χωρίς πρόσωπα συγκεκριμένα/ πρόσωπα χωρίς σώματα σχηματισμένα/ που σβήνουν μόλις σβήσει ο ήλιος/ με το θόρυβο μιας γραφομηχανής// Με μπράτσα γυμνά ρωμαλέα στο πλάι τους/ αντρειωμένοι ροχαλίζουν στον ύπνο τους/ και βλέπουν πως το χάος τούς νίκησε/ στα σιδερένια σαλόνια του ύπνου// Εξαϋλωμένα αισθήματα στην παραλία/ των υπνοδοχείων της Μέσης Κατηγορίας/ καμωμένη από χρώματα και αρώματα/ η ωραία Ελένη ντυμένη της μόδας// Ρεμβάζει κι αναρωτιέται τι κάνει/ καθισμένη σ’ ένα τραπέζι με άλλους/ κοιτώντας νωχελικά το αργόσχολο/ πλήθος της ζέστης της άσπρης σεζόν// Κι εγώ προσπαθώ να την πείσω/ να κάνουμε μπάνιο τη νύχτα οι δυο μας γυμνοί/ αφήνοντας στην παραλία τα ρούχα μας/ και με ρωτάει αν το νερό θα ’ναι κρύο.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ Πολιορκούμεθα λοιπόν/ πολιορκούμεθα από ποιον/ από σένα κι από μένα απ’ τον τάδε και τον δείνα/ πολιορκούμεθα στενά/ από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την Ιντερπόλ, τη στρατιωτική/ αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία,/ απ’ τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους/ τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά/ τη δήθεν αγανάκτηση των ιθυνόντων, την υποκρισία/ την τηλεόραση, τη ραδιοφωνία, τα σαπούνια, τ’ απορρυπαντικά/ τις διαφημίσεις, τον τουρισμό, τα οργανωμένα ταξίδια, τις κρουαζιέρες/ τις γκαζιέρες, τα ψυγεία, τις κατασκηνώσεις, τους προσκόπους,/ τ’ άρθρα για την εκπαίδευση, την πολυκοσμία, τη σκόνη, τις ποιητικές συλλογές/ την έλλειψη ύδατος, τα λιπάσματα, τα νεύρα, την κακή χώνεψη, τη φαλάκρα,/ τους εφοπλιστές, το ποδόσφαιρο, τα λεωφορεία, την ακρίβεια, τις παθήσεις/ της σπονδυλικής στήλης, τη γραφειοκρατία, την καθυστέρηση, τις διαβεβαιώσεις,/ τις κριτικές, την εκκλησία, τα βασανιστήρια, τους καιροσκόπους,/ την υποψία, τους κατατρεγμούς, το φόβο, τη θρασύτητα, τους διαγωνισμούς/ καλλονής, την έλλειψη χρημάτων, την έλλειψη δικαιωμάτων, πολιορκούμεθα από τους βάναυσους/ τους άναρθρους, από τις μαύρες σκέψεις μας. Από τον εαυτό μας/ κι απ’ ό,τι άλλο βάλει ο νους σας πολιορκούμεθα στενά.