Ραντεβού τον Νοέμβριο;

Ολα είναι ανοικτά εν όψει της συνόδου κορυφής των G-20 στην Ινδονησία, καθώς η Τζακάρτα κάλεσε τον Πούτιν αλλά και τον Ζελένσκι, παρόλο που η Ουκρανία δεν είναι μέλος της ομάδας.

Από τον Σολτς μέχρι τη φον ντερ Λάιεν ουδείς διακινδυνεύει να δεσμευτεί για τη συμμετοχή του ή την αποχή του με κριτήριο την παρουσία του Πούτιν στη σύνοδο.

Από ό,τι φαίνεται, η συμμετοχή ή όχι του Πούτιν και των ηγετών της Δύσης θα αποφασιστεί λίγες μέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής, αναλόγως με την τροπή που θα έχει πάρει μέχρι τότε η πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση της Τζακάρτας να προσκαλέσει τον Πούτιν δείχνει ότι κάποιοι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας παραμένουν ανοικτοί, καθώς οι δύο αντίπαλες πλευρές δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση να χάσουν τον έλεγχο των εξελίξεων.

Η σύνοδος των G-20 έχει φέτος αυξημένη βαρύτητα, καθώς κατ’ αρχήν η Δύση δεν αποκλείει τη συμμετοχή του Πούτιν σε μια συνάντηση στην οποία θα είναι παρούσες όλες οι χώρες που μετέχουν στην ομάδα των G-7 αλλά και στην ομάδα BRICS.

Από μόνη της η σύνοδος κορυφής στην Ινδονησία ως προοπτική εκ των πραγμάτων οριοθετεί τις κινήσεις της Ρωσίας και της Δύσης, καθώς μια παρατεταμένη παγκόσμια οικονομική ύφεση δεν εξυπηρετεί τα ζωτικά συμφέροντα καμιάς πλευράς.

Ο χρονικός ορίζοντας της συνόδου κορυφής των G-20 παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς τον Νοέμβριο η Δύση θα είναι πιο πιεσμένη.

Η Ε.Ε. θα εισέρχεται στον πιο δύσκολο μεταπολεμικό χειμώνα μετά το 1947, ενώ οι ΗΠΑ μόλις θα έχουν αφήσει πίσω τους τις ενδιάμεσες εκλογές όπου θα έχει εκλεγεί νέα Βουλή και θα έχει ανανεωθεί το ένα τρίτο των μελών της Γερουσίας.

Ενα είναι βέβαιο: ότι η συμμετοχή στη σύνοδο κορυφής στην Ινδονησία συζητήθηκε στη σύνοδο των G-7 στη Βαυαρία χωρίς να υπάρξει διαμόρφωση ομοφωνίας.

Αγνωστη ή μάλλον αστάθμητη μεταβλητή, οι εξελίξεις στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν τη μία ή και τις δύο αντίπαλες πλευρές να αναζητήσουν τον τερματισμό του πολέμου πιο νωρίς από τον Νοέμβριο.

Το 1955 η άγνωστη μέχρι τότε εκτός συνόρων πόλη Μπαντούνγκ της Ινδονησίας έγινε διάσημη γιατί φιλοξένησε την ιδρυτική συνάντηση του Κινήματος των Αδεσμεύτων.

Θα έχει ο πρόεδρος της Ινδονησίας, Γιόκο Βιτόντο, την υστεροφημία του Σουκάρνο;