Με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία να συμπληρώνει πια τρεις μήνες, τα ερωτήματα όπως και τα διλήμματα πολλαπλασιάζονται ένθεν κακείθεν για τις επόμενες κινήσεις.
Παρά τους πανηγυρισμούς του Κιέβου και της Δύσης για ανατροπή των πολεμικών σχεδίων του Πούτιν και για ανάσχεση της Μόσχας -σε έναν συνδυασμένο πόλεμο στρατιωτικής, οικονομικής και γεωπολιτικής φθοράς της-, η προέλαση των ρωσικών δυνάμεων συνεχίζεται έστω και αργόσυρτα στα ανατολικά και νότια ουκρανικά εδάφη.
Πλέον, η προοπτική μακροχρόνιας σύγκρουσης είναι ορατή και υπαρκτός ο κίνδυνος ευρύτερης διάχυσης και κλιμάκωσης της κρίσης.
Ο μεν ΟΗΕ προειδοποιεί πια ανοιχτά για παγκόσμια και δη «χρόνια» επισιτιστική κρίση, με τον ουκρανικό πόλεμο να λειτουργεί ως καταλύτης στις υφιστάμενες προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, του υπερπληθυσμού και της διατάραξης των εφοδιαστικών αλυσίδων (20 χώρες έχουν ήδη αναστείλει τις εξαγωγές τροφίμων).
Το δε ΔΝΤ χτυπά «καμπανάκι» για επίμονο στασιμοπληθωρισμό και ύφεση με φόντο τον πόλεμο, την ενεργειακή κρίση και την εκτίναξη των τιμών βασικών αγαθών σε ιστορικό υψηλό.
Στο μέτωπο της Δύσης το «μάρμαρο» πληρώνει κυρίως η Ε.Ε., προκαλώντας ισχυρούς κραδασμούς στην (ούτως ή άλλως προβληματική) συνοχή των «27» και δημιουργώντας το υπόβαθρο για οικονομική, κοινωνική και πολιτική αστάθεια στα κράτη-μέλη.
Στο υπό διαμόρφωση νεο-ψυχροπολεμικό σκηνικό, εν τω μεταξύ, το κλίμα ευφορίας από τα ιστορικά αιτήματα ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο (πάλαι ποτέ «εγκεφαλικά νεκρό» κατά Εμανουέλ Μακρόν) ΝΑΤΟ επισκιάζεται από το τουρκικό βέτο-παζάρι.
Τώρα μάλιστα η Αγκυρα βρίσκει και μιμητή στο πρόσωπο του προέδρου της Κροατίας, που αξιώνει αλλαγή του εκλογικού νόμου στη Βοσνία Ερζεγοβίνη και την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της κροατικής κοινότητας σε έναν από τους πλέον αδύναμους και ασταθείς «κρίκους» των Δυτικών Βαλκανίων.
Με το βλέμμα εστιασμένο με προβληματισμό στο σήμερα και ανήσυχα στο εγγύς μέλλον -συμπεριλαμβανομένης της αναγκαίας συνύπαρξης με τον Ρώσο γείτονα και του κινδύνου αποσταθεροποίησης του- οι ηγεσίες του Παρισιού, του Βερολίνου και πλέον και της Ρώμης ζητούν μετ’ επιτάσεως εξεύρεση συνολικής λύσης με διαπραγματεύσεις.
Προς τούτο, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα La Repubblica, η ιταλική κυβέρνηση παρέδωσε στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες σχέδιο ειρήνευσης τεσσάρων σημείων για την Ουκρανία.
Περιλαμβάνει κατάπαυση του πυρός, με μηχανισμούς εποπτείας και ολική αποστρατιωτικοποίηση της πρώτης γραμμής των μετώπων. Επίσης, πολυμερή διαπραγμάτευση για το μελλοντικό καθεστώς της Ουκρανίας, προς την κατεύθυνση της ουδετερότητας, πλην όμως συμβατής με τη μελλοντική ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. και με την παροχή «πολιτικών εγγυήσεων» από τη διεθνή κοινότητα. Ακόμη, αυτονομία των διαφιλονικούμενων περιοχών, με έμφαση στο Ντονμπάς και στην (προσαρτημένη από το 2014 στη Ρωσία) Κριμαία, με εγγυήσεις για διαφύλαξη της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητάς τους.
Τέλος, υπογραφή νέας συμφωνίας για τη διασφάλιση της ειρήνης και της στρατηγικής σταθερότητας στην Ευρώπη, με ευθεία αναφορά στις σχέσεις Ε.Ε.-Ρωσίας, στον έλεγχο των εξοπλισμών, σε μηχανισμό πρόληψη των πολεμικών συγκρούσεων και, ως κατακλείδα, στη χαλάρωση των κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας.
«Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε προς το παρόν τις λεπτομέρειες αυτού του σχεδίου. Δεν ξέρω αν μας εστάλη διά της διπλωματικής οδού, αλλά πληροφορηθήκαμε την ύπαρξή του από τα ΜΜΕ», είπε χθες ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Από την πλευρά του Κιέβου επικρατούσε μέχρι χθες το απόγευμα… σιγή ασυρμάτου για το θέμα, ενόσω ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένκσι χαρακτήριζε επένδυση για την ασφάλεια της Δύσης το πακέτο-μαμούθ των 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια που ενέκρινε τελικά το αμερικανικό Κογκρέσο. Προς την ίδια κατεύθυνση συντονίζονται και οι G7.
