Κάτω από τη βάση παίρνουν οι Γάλλοι για τη διοργάνωση του προχθεσινού τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ. Τα προβλήματα ήταν πολλά, σχεδόν πρωτοφανή για τέτοιο επίπεδο και σίγουρα δεν αποτελεί δικαιολογία αυτό που ψέλλισαν κάποιοι, ότι το Παρίσι ανέλαβε τη διεξαγωγή του τελικού δύο μήνες πριν, αντί της Αγίας Πετρούπολης.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν πολλές ώρες πριν από την έναρξη του ματς. Οπως παραπονέθηκαν πολλοί φίλαθλοι, ο έλεγχος ήταν εξονυχιστικός και ο κόσμος αργούσε να μπει στο γήπεδο. Βέβαια οι Γάλλοι έχουν την κακή εμπειρία των επιθέσεων στο γήπεδο και όχι μόνο, εκείνο το εφιαλτικό βράδυ της 13ης Νοεμβρίου του 2015 («Μπατακλάν»), όμως και πάλι δεν είναι λογικό να περιμένει ο κόσμος δύο ώρες στην ουρά απλώς για να μπει στο γήπεδο.
Μοιραία κάποιοι έμειναν απ’ έξω την ώρα που επρόκειτο να ξεκινήσει η αναμέτρηση. Γι’ αυτό και υπήρξε καθυστέρηση 35 λεπτών στην έναρξή της. Οπως δηλαδή, αν και για άλλους λόγους, στον δικό μας τελικό Κυπέλλου την περασμένη εβδομάδα!
Η κατάσταση εκτραχύνθηκε όταν εμφανίστηκαν φίλοι της Λίβερπουλ που προσπάθησαν να μπουν στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο. Και δεν ήταν λίγοι, αλλά πολλοί. Η αστυνομία άρχισε να χτυπά αδιακρίτως κόσμο (ως είθισται…), με τη χρήση γκλομπ, σπρέι πιπεριού, αλλά και δακρυγόνων! Υπήρξαν εκατοντάδες ελαφρά τραυματίες, καμιά 70αριά συλλήψεις, ενώ υπήρξε κόσμος με εισιτήριο, που έδωσε πιθανώς από το υστέρημά του γι’ αυτό το ταξίδι, και έμεινε εκτός τελικού! Και, αντίθετα, τζαμπατζήδες που είδαν το ματς κανονικά.
Οι καταγγελίες των Αγγλων –κυρίως– είναι πολλές και η UEFA πρέπει σίγουρα να σοβαρευτεί και να λάβει τα μέτρα της. Διότι είναι επικίνδυνο να επιτρέπεται σε κόσμο χωρίς εισιτήριο να πλησιάζει τόσο κοντά στο γήπεδο. Και δεν είναι η πρώτη φορά που η UEFA την «πατάει» έτσι. Τα ίδια έγιναν και στον περσινό τελικό του Euro στο Λονδίνο, ενώ αντίστοιχα σκηνικά θυμόμαστε από το 2007 και τον τελικό της Αθήνας, Μίλαν – Λίβερπουλ. Προφανώς δεν είναι τυχαίο που σε τέτοια περιστατικά αυτοί που «πρωταγωνιστούν» είναι Αγγλοι, όμως αυτό δεν αφαιρεί τις μεγάλες ευθύνες της Ομοσπονδίας.
