Η Συνέλευση 8 Μάρτη διοργανώνει 11 και 12 Ιουνίου το «Φεμινιστικό Φεστιβάλ 2022», στον Κήπο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (Ερμού 124). Όπως σημειώνουν οι διοργανωτές, «τώρα περισσότερο από ποτέ είναι η ώρα να βαθύνει ο διάλογος που έχει ανοίξει πλατιά στην κοινωνία για το σεξισμό και την έμφυλη ανισότητα και να οργανώσουμε τις δράσεις και παρεμβάσεις μας στους χώρους δουλειάς, τις σχολές, τα σχολεία και κάθε κοινωνικό χώρο».
Το φεστιβάλ θα περιλαμβάνει πολιτικές εκδηλώσεις-συζητήσεις, workshops, εκθέσεις, μουσικά και θεατρικά δρώμενα.
Όπως επισημαίνουν οι διοργανωτές, τα αλλεπάλληλα περιστατικά ακραίας σεξιστικής βίας (γυναικοκτονίες, βιασμοί, trafficking, παρενοχλήσεις, revenge porn, κ.ά.) που κατέκλυσαν την επικαιρότητα όλο το προηγούμενο διάστημα απέδειξαν με επώδυνο τρόπο ότι ο σεξισμός αποτελεί κανονικότητα στις έμφυλες σχέσεις ακόμη και στις σύγχρονες κοινωνίες της «πολιτισμένης Δύσης».
Θυμίζουν ότι στη χώρα μας ο τραγικός απολογισμός του 2021 έκλεισε στις 17 επίσημα καταγεγραμμένες γυναικοκτονίες, με τους πραγματικούς αριθμούς να παραμένουν άγνωστοι λόγω της περιορισμένης καταγγελίας και της υποκαταγραφής από τις αρχές.
Και προσθέτουν:
«Παράλληλα, βλέπουμε να ξεδιπλώνονται πολλαπλές θεσμικές επιθέσεις στα δικαιώματα και τις ζωές των γυναικών και των έμφυλων μειονοτήτων. Η ολιγωρία των αρχών στη διαχείριση των καταγγελιών έμφυλης βίας, η θεσμική ασυλία που απολαμβάνουν κοινωνικά και οικονομικά επιφανείς δράστες, η διάλυση των κοινωνικών δομών και υπηρεσιών στήριξης, η αντιδραστική μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου με το νόμο Τσιάρα είναι εκφάνσεις μίας κρατικής πολιτικής που συντηρεί τις έμφυλες ανισότητες.
»Παρά τις υποκριτικές εξαγγελίες που ακολούθησαν το κίνημα #metoo, η Κυβέρνηση με την πρόσφατη τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα αρνήθηκε να ικανοποιήσει το ώριμο κοινωνικό αίτημα για νομική κατοχύρωση του όρου “γυναικοκτονία”. Τη στιγμή που οι καταγγελίες για κακοποιητικές συμπεριφορές σε χώρους δουλειάς είναι σχεδόν αόρατες και οι αρμόδιες δομές ανύπαρκτες, ο Νόμος Χατζηδάκη αναθέτει στην εργοδοσία την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας και παρενόχλησης. Συγχρόνως, παγιώνει τη γυναικεία ελαστική (τηλ)εργασία χάριν της “εναρμόνισης της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής”».
Παράλληλα καταγράφουν το γεγονός ότι «στη συνθήκη της πανδημίας, οι γυναίκες βρεθήκαμε πολλαπλά εγκλωβισμένες στη φτώχεια, την ανεργία, την απλήρωτη οικιακή εργασία, την ενδοοικογενειακή βία. Με το ΕΣΥ υπό κατάρρευση, την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ανύπαρκτη, με κλειστά τα σχολεία και τους παιδικούς σταθμούς, οι γυναίκες επωμίστηκαν την «ατομική ευθύνη» της 24ωρης κατ’ οίκον φροντίδας των αρρώστων, των ηλικιωμένων, των παιδιών».
Και σημειώνουν ότι οργανώνουν το Φεμινιστικό Φεστιβάλ 2022:
- Για να δώσουμε φωνή στην καταπίεση που βιώνει κάθε μη προνομιούχα γυναίκα.
- Για να καταγράψουμε εμπειρίες, να ανταλλάξουμε ιδέες, να διαμορφώσουμε διεκδικήσεις.
- Για να διεκδικήσουμε ορατότητα του λόγου, της δράσης και της ύπαρξής μας στο δημόσιο χώρο.
- Γιατί θέλουμε να δρούμε, να κοινωνικοποιούμαστε, να διασκεδάζουμε συλλογικά σε περιβάλλοντα ασφαλή, με όρους ισότητας και σεβασμού.
Και καλούν κάθε γυναίκα, κάθε ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομο, κάθε άτομο αλληλέγγυο στις φεμινιστικές διεκδικήσεις να συμμετάσχει στην πρώτη προσπάθεια για την οργάνωση Φεμινιστικού Φεστιβάλ στην Ελλάδα. Επίσης, καλούν σωματεία, φορείς, συνδικαλιστικές παρατάξεις να στηρίξουν με κάθε πρόσφορο τρόπο αυτή την προσπάθεια, αλλά και κάθε καλλιτέχνιδα και καλλιτέχνη με κοινωνική ευαισθησία στα έμφυλα ζητήματα να πλαισιώσει τις δράσεις του Φεμινιστικού Φεστιβάλ, στέλνοντας ένα μήνυμα συστράτευσης της τέχνης στον αγώνα ενάντια στο σεξισμό, τη βία, τις διακρίσεις.
