Τα κλασικά ισχύουν: είναι μια ταινία ήδη πολυβραβευμένη (Χρυσός Αλέξανδρος και ακόμα 5 βραβεία στο ΦΚΘ και παρούσα σε 10 υποψηφιότητες για τα επικείμενα Βραβεία Ιρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου). Εχει ένα στόρι σχετικά απλό και κατανοητό: Η Ελενα έχοντας χάσει επαφή με τον εαυτό της πάει αυθόρμητα στην Κεφαλονιά. Εκεί συναντά τον Αντώνη, που θέλει να θάψει τα κόκαλα της θείας του.
Η ταινία περιγράφει τη σχέση που αναπτύσσουν ψάχνοντας πού θα θάψουν τη θεία! Και εκεί σταματάνε όλα τα «κλασικά». Τα «Μαγνητικά Πεδία» του Γιώργου Γούση είναι ουσιαστικά μια χειροποίητη, σχεδόν αυτοσχεδιαστική ταινία, αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς, του ίδιου, των δύο υπέροχων ηθοποιών (Ελενα Τοπαλίδου, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος), του εξαιρετικού διευθυντή φωτογραφίας Γιώργου Κουτσαλιάρη (που έχει τελειώσει τη Σχολή Κινηματογράφου στο ΑΠΘ – δημόσιο πανεπιστήμιο δηλαδή, να τα λέμε κι αυτά), του Δημήτρη Πολύζου στο μοντάζ και όλων όσοι βοήθησαν στην ταινία.
«Πράγματι, οι διάλογοι στρώνονταν ακόμα και τη στιγμή της λήψης. Είχα την κεντρική ιδέα στο μυαλό μου, αλλά σχεδόν καθόλου χρήματα. Υπήρχαν μόνο γύρω στα 8.000 ευρώ ως ένα χρηματικό έπαθλο από την προηγούμενη μικρού μήκους ταινία μου “Ο χειροπαλαιστής” (σ.σ. που πλέον έγινε και μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ και επίσης βραβεύτηκε), αλλά όπως καταλαβαίνεις αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν παρά για τα ελάχιστα απαραίτητα. Ουσιαστικά με αυτά πλήρωσα τα έξοδα επτά ανθρώπων για δέκα μέρες στην Κεφαλονιά. Ηταν δηλαδή, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ένα ταξίδι για μας και η ταινία “γεννήθηκε” κατά τη διάρκειά του. Ηθελα αυτούς τους ηθοποιούς. Ολο στήθηκε πάνω τους: στη χημεία που είχαν, ακόμα και σ’ αυτή την αίσθηση του κάπως άβολου που έβγαζαν, όπως συμβαίνει όταν γνωρίζεις και περνάς χρόνο με έναν άγνωστο», μας λέει ο Γιώργος Γούσης. Που έγινε σκηνοθέτης ενώ τον γνωρίζαμε ως πολύ καλό κομίστα. Που, είτε μέσα από τα graphic novels είτε μέσα από τον φακό, διηγείται ιστορίες. Και τις φτιάχνει κιόλας. Πάντα χειροποίητα!
«Μου άρεσε το πώς φτιάχτηκε αυτή η ταινία. Η τρυφεράδα που νιώθαμε, βγήκε νομίζω και στο τελικό αποτέλεσμα, στην κινηματογραφική αίσθηση. Ηταν και η ευφυΐα των ηθοποιών που με γοήτευσε. Οι ατάκες τους, οι εικόνες που μας έδιναν, οι αυτοσχεδιασμοί τους… Ωστόσο ήταν και η έλλειψη χρημάτων που μας οδήγησε να φτιάξουμε αυτή την ταινία όπως τη φτιάξαμε: με ελάχιστο προϋπολογισμό, με μια miniDV κάμερα, με ένα κουτί παπουτσιών που κουβαλούσαμε καθώς επιστρέφαμε στην Αθήνα με το ΚΤΕΛ, γεμάτο με πολλές κασέτες και γραμμένη την προειδοποίηση: “Μαγνητικά Πεδία – Προσοχή μην απομαγνητιστεί!”».
Κάπως έτσι προέκυψε και ο τίτλος της ταινίας: «Σε ένα γύρισμα δεν καταγράφηκε τίποτα στην κασέτα, γιατί προφανώς η μαγνητοταινία απομαγνητίστηκε». «Πάντως είναι και αυτός ένα τρόπος να γίνονται ταινίες και ίσως είναι και μια πρόταση. Ωστόσο δεν προτείνω να μην πληρώνονται όσοι συμμετέχουν σε μια ταινία. Τα 2 εκατομμύρια που δίνονται από την κυβέρνηση για όλο το σινεμά δεν φτάνουν! Ο,τι κι αν κάνει το ΕΚΚ».
Τα «Μαγνητικά Πεδία» είναι πράγματι ένα διαφορετικό παράδειγμα, κάτι που είχαμε χρόνια να δούμε στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά: «Ηταν ένα ταξίδι, όχι πράξη αντίστασης – είχαμε ανάγκη για την κινηματογραφική πράξη. Είχαμε διάθεση να δημιουργήσουμε μια ταινία, όχι να την καθοδηγήσουμε από πριν. Κατανοώ βέβαια πως η ανάγκη εύρεσης παραγωγών και χρηματοδότησης σε αναγκάζει να μπαίνεις σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Εμείς περισσότερο προτείνουμε έναν τρόπο δουλειάς. Είναι όμως κι ένας συγκεκριμένος τρόπος σκέψης. Και περισσότερα χρήματα να είχαμε, νομίζω τα ίδια θα κάναμε. Πάλι θα παίρναμε το ρίσκο να πούμε ότι θα ανακαλύψουμε την ταινία στο γύρισμα, χωρίς να υπάρχει απολύτως δομημένο σενάριο. Είναι ένας πιο ελευθεριακός τρόπος. Αυτό είναι η πρότασή μας», μας λέει ο Γ. Γούσης.
Η πτώση
«Αγόρασα ένα παλιό αμάξι, το έβαψα και κανονίσαμε να πέσει από τον γκρεμό με τη “θεία” μέσα. Εκεί πήγε το μισό budjet της ταινίας. Το ότι την πτώση τη σταμάτησε ένα δέντρο ήταν εντελώς τυχαίο. Και μάλιστα θύμωσα πολύ γιατί επιλέξαμε εκείνη την πλαγιά ακριβώς γιατί δεν είχε δέντρα. Ηθελα να είναι μεγάλη η πτώση αυτή! Τελικά όμως ίσως να ήταν καλύτερα… Τελικά αυτή η ταινία διέπεται από… αρκετές κωλοφαρδίες», λέει ο Γιώργος Γούσης και γελάει
Τα «Μαγνητικά Πεδία» είναι ελεύθερα, με κάτι από το αδιόρατο της μοίρας ακόμα και στα πλάνα και κάτι το ιμπρεσιονιστικό. Δεν είναι μια ερωτική ιστορία. Ισως είναι μια μετα-ερωτική ιστορία, όπου ο έρωτας δεν ταυτίζεται με το σεξ ή την κτητικότητα, αλλά με τη συντροφικότητα, με το «να είναι κάποιος εκεί». Οπως θα είναι και οι θεατές στις προβολές που ξεκινούν από σήμερα.
ℹ️ Info: Η ταινία προβάλλεται σε διανομή Cinobo και σύντομα θα βγει και στην πλατφόρμα. Επίσης, με την υποστήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Cinobo θα διοργανώσει δύο ειδικές προβολές με υπότιτλους για κωφούς και άτομα με προβλήματα ακοής: Cine Αλεξάνδρα – 24/5, 22.30 και 25/5, 22.30. Τέλος, οκτώ αγαπημένοι κομίστες φτιάχνουν τα δικά τους σκίτσα, εμπνευσμένα από την ταινία. Οι Π. Πανταζής, Κ. Μπίτσικας, Γ. Ζάχαρης, Στ. Στεργίου, Σ. Ρόκος, Δ. Ρόκος, Σ. Ροζάκης και Φ. Ξένος.
