Ο λογαριασμός

Περισσή αχαριστία και απύθμενο θράσος: Αμερικανίδα τουρίστρια κατήγγειλε ως κλοπή στην ταξιδιωτική της πρακτόρισσα και διέδωσε κακόβουλα στο διαδίκτυο πως σε παραλιακό μαγαζί στον Πλατύ Γιαλό Μυκόνου για δύο ευμεγέθη -μετά συγχωρήσεως- καβουροπόδαρα και δύο κοκτέιλ χρέωσαν την ίδια και την παρέα της ούτε πενήντα, ούτε εκατό, αλλά εξακόσια ολόκληρα ευρώ. Τσάμπα τους ήρθε. Ούτε καν το ρεύμα να διατηρηθεί τόσον καιρό κοτζάμ κάβουρας στην κατάψυξη δεν πλήρωσαν. Τα παγάκια, για τα οποία επίσης παραπονέθηκε πως τάχα ήταν πολλά και πλημμύριζαν το ποτήρι, ώσπου να αποκτήσουν στερεά μορφή στο ψυγείο κόστισαν ίσαμε με τρία μπουκάλια ρούμι, ένα τσουβάλι ζάχαρη και δυο φυτείες λάιμ και μέντας.

Ιδιαζόντως ευφυής και με ορθότατο πολιτικό κριτήριο ο εστιάτορας, ανθίζεται ότι οι ΗΠΑ υποδαυλίζουν την πρωτόγνωρη ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη αποσκοπώντας σε δικά τους αστρονομικά κέρδη και προσαρμόζει αναλόγως τον τιμοκατάλογό του. Αντιθέτως, αμφότεροι οι μονομάχοι, χθες στη Βουλή, κατέθεσαν διά μίαν εισέτι φοράν τα διαπιστευτήριά τους στην υπερδύναμη, καταφεύγοντας μάλιστα στον μετρ των αφορισμών Μαρκ Τουέιν.

Στοχεύοντας εμφανώς στη δήθεν λιποβαρή εθνική πολιτική της Κουμουνδούρου, ο υπό έξωση ένοικος του Μαξίμου έριξε πρώτος το γάντι, επικαλούμενος τον διακεκριμένο Αμερικανό συγγραφέα: «Πατριωτισμός είναι να στηρίζεις τη χώρα σου συνεχώς και την κυβέρνηση όταν το αξίζει». Ο πάντα άξιος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επέστρεψε αυθωρεί την περιχειρίδα, υπογραμμίζοντας τα παρακάτω: «Ο Τουέιν, όμως, είπε και κάτι άλλο: “Πίστη στην πατρίδα πάντα. Πίστη στην κυβέρνηση, όταν το αξίζει”».

Το ίδιο ακριβώς πράγμα έλεγαν κι οι δυο, αλλά ως συνήθως κατόρθωσαν να διαφωνήσουν. Νομίζω πως ο πρώτος κοπιάρισε τη φράση στα αγγλικά και τη μετέφερε σε δικής του εμπνεύσεως ελεύθερη απόδοση. Ο δε δεύτερος την ξεπατίκωσε από την εξαιρετική ιστοσελίδα www.gnomologikon.gr, από την οποία κατά καιρούς αλιεύω κι εγώ καίρια αποφθέγματα προβεβλημένων ανδρών τε και γυναικών. Κι ο ένας κι ο άλλος διέπραξαν το σφάλμα να εντρυφήσουν επιδερμικά στον ιδιοφυή συγγραφέα. Θα απέφευγαν όπως ο διάβολος το λιβάνι να αναφερθούν στον Μαρκ Τουέιν, αν γνώριζαν τις κάτωθι αποστροφές του:

Η κυβέρνηση είναι απλώς ένας υπηρέτης –ένας προσωρινός υπηρέτης. Δεν είναι στα καθήκοντά της να ορίζει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος και να αποφασίζει ποιος είναι πατριώτης και ποιος δεν είναι. Η δουλειά της είναι να υπακούει σε εντολές, όχι να τις δίνει • Μην πείτε στη μητέρα μου ότι ασχολούμαι με την πολιτική. Νομίζει ότι είμαι πιανίστας σε μπουρδέλο • Ας υποθέσουμε ότι είσαι ηλίθιος. Και ας υποθέσουμε ότι είσαι μέλος της Βουλής! Αλλά επαναλαμβάνομαι. Ιδού και η κατακλείδα που αμφιβάλλω αν είναι σε θέση να αντιληφθούν: σε μουσείο της Αβάνας υπάρχουν δύο νεκροκεφαλές του Χριστόφορου Κολόμβου· μια από την παιδική του ηλικία και μια από την περίοδο που ήταν μεσήλικας.