ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Νόρα Ράλλη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δεν ξέρω ποια θα ήταν πιο σωστή φράση: «Τι να πρωτοπεί κανείς για τον Νίκο Γκάτσο» ή «Τι να πρωτοτραγουδήσει κανείς απ’ τον Νίκο Γκάτσο». Ο,τι κι αν επιλέξει κάποιος, ένα είναι σίγουρο: όταν η ποίηση τραγουδιέται ακόμα, υπάρχει ελπίδα. Και η ποίηση του Νίκου Γκάτσου, αυτού του μέγιστου των μεγίστων ποιητή, τραγουδιέται ακόμα. Γι’ αυτό την έγραφε εξάλλου. Για να συμβαδίσει ισότιμα με τη μελωδία.

Σήμερα, λοιπόν, κλείνουν ακριβώς τριάντα χρόνια από το «φευγιό» που ανεπανάληπτου αυτού ποιητή. Του ανθρώπου που μετέφρασε θέατρο και ανέβασε θέατρο στο ραδιόφωνο. Του δημιουργού για τον οποίο ο Κουν είχε πει πως καμία του παράσταση δεν την ολοκλήρωνε αν δεν συνομιλούσε μαζί του. Που κι οι δύο νομπελίστες μας, Σεφέρης και Ελύτης δηλαδή, τον θαύμαζαν (και τον συμβουλεύονταν) και όχι μόνον αυτοί. Του δημιουργοί που οι μεγάλοι μας συνθέτες τού έδιναν τις μελωδίες τους για να γράψει στίχους και που τον σιγομουρμουρίζουμε συχνά, ακόμα κι αν δεν ξέρουμε ότι δικοί του είναι οι στίχοι και σ’ αυτό το τραγούδι.

Σήμερα, λοιπόν, καλύτερα εμείς να τραγουδήσουμε Γκάτσο και να μιλήσουν γι’ αυτόν άνθρωποι που τον έζησαν, τον γνώρισαν ή τον μελέτησαν όσο κανείς.