Η αύξηση του πληθωρισμού θα φέρει απώλειες μεγαλύτερες από αυτές τον καιρό των μνημονίων

Οι αλλεπάλληλες κρίσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας (οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή, λόγω και του πολέμου στην Ουκρανία) καταδεικνύουν, αν μη τι άλλο, την ανεπάρκεια ενός οικονομικού συστήματος που βασίζεται στην ασυδοσία των αγορών. Τα δυσώνυμα πια trickle down economics, η συμπίεση δηλαδή του εισοδήματος των εργαζομένων προς όφελος του μεγάλου πλούτου, με την υπόσχεση κάποιων επενδύσεων, απλά αυξάνει τη φτώχεια των πολλών και τις καταθέσεις στους αφορολόγητους «παραδείσους» των λίγων.

Αποτελεί, λοιπόν, αναχρονισμό, ένδειξη πολιτικού επαρχιωτισμού και είναι σίγουρα αναντίστοιχη με τη συγκυρία η εμμονή της κυβέρνησης στην πολιτική των χαμηλών μισθών, ταυτόχρονα με αυτήν των φοροαπαλλαγών και λοιπών διευκολύνσεων για τον μεγάλο πλούτο.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο έχουμε υποστεί δυσανάλογα μεγάλες μειώσεις (περικοπή μισθού, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού) ήδη από το 2011 και οι μισθοί παραμένουν έκτοτε καθηλωμένοι. Ο,τι απέμεινε από τον μισθό μας, κατατρώγεται από την αύξηση του πληθωρισμού, που, αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, θα μας οδηγήσει σε απώλειες μεγαλύτερες από την περίοδο των μνημονίων, που σωρευτικά θα οδηγήσουν την πλειονότητα των εργαζομένων στο Δημόσιο κάτω από τα όρια της φτώχειας. Μια ανθρωπιστική καταστροφή σε βάρος των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας επαπειλείται στη χώρα, αν δεν υπάρξουν πολιτικές ενίσχυσης του εισοδήματος.

Η κυβέρνηση αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση, επικαλούμενη δημοσιονομικούς περιορισμούς, που όμως απ’ ό,τι φαίνεται δεν υπήρχαν όταν μείωνε τη φορολογία στα εταιρικά κέρδη, στη συσσώρευση κεφαλαίου, στο αφορολόγητο μεταβίβασης των μεγάλων περιουσιών, στη μεταφορά κεφαλαίων για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης. Η γενικευμένη μείωση των διαθέσιμων εισοδημάτων των μισθωτών στο Δημόσιο αποτελεί απλά κυβερνητική επιλογή, που επιδεινώθηκε από την έκτακτη συνθήκη του πολέμου.

Η αύξηση των μισθών (τουλάχιστον στα επίπεδα του πληθωρισμού, με παράλληλη επαναφορά των «δώρων» και κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για το Δημόσιο) καθίσταται πια αναγκαίος όρος επιβίωσης για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο και βασικά αιτήματα της συμμετοχής μας στην πανεργατική (ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ) απεργία της Τετάρτης 6ης Απριλίου.

*Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ