Η καταδίκη γνωστού ιερέα της Αλεξανδρούπολης για τέλεση γενετήσιας πράξης με ανήλικο επ’ αμοιβή φέρνει στο φως της δημοσιότητας, πέρα από την τεράστια υποκρισία της Εκκλησίας απέναντι σε τέτοια φαινόμενα που απ’ ό,τι φαίνεται δεν σπανίζουν στους κόλπους της, και την απίστευτη ανοχή που επέδειξε η Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης, η οποία διατήρησε στη θέση του έναν ιερέα υπόδικο για μια πράξη που μόνο σύμφωνη με τα χρηστά ήθη δεν είναι.
Πρόκειται για ιερέα που υπηρετεί σε μια κρίσιμη ενορία της μητρόπολης και την περασμένη Παρασκευή το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αλεξανδρούπολης του επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 15.000 ευρώ, κρίνοντάς τον ένοχο για το αδίκημα της τέλεσης «γενετήσιας πράξης με ανήλικο έναντι αμοιβής».
Οπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Εφ.Συν.», είναι θέμα χρόνου να τεθεί σε αργία ο εν λόγω ιερέας μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση, όπως ορίζει η εκκλησιαστική νομοθεσία. H Μητρόπολη τηρεί μεν το γράμμα του νόμου, αφήνει ωστόσο στην άκρη την ουσία και το μήνυμα που έπρεπε να είχε στείλει εδώ και καιρό τόσο για τον εν λόγω ιερέα, που ασκούσε ανενόχλητος τα καθήκοντά του ενώ οι καταγγελίες υφίστανται εδώ και πολλούς μήνες, όσο και γενικότερα για τέτοιου είδους πρακτικές που δεν έχουν καμία σχέση με τον λόγο του Θεού.
Μάλιστα, υπάρχει η πληροφορία ότι οι καταγγελίες που εκδικάστηκαν δεν είναι οι μοναδικές, καθώς εκκρεμούν κι άλλες για τις οποίες θα υπάρξουν ενδεχομένως ξεχωριστές αποφάσεις.
Ο συγκεκριμένος ιερέας έχει δώσει ουκ ολίγες αφορμές τόσο στο παρελθόν όσο και πρόσφατα με τη στάση του αλλά και με τα μακροσκελή αντιεμβολιαστικά κηρύγματά του από άμβωνος για το θέμα του κορονοϊού, ερχόμενος σε πλήρη αντίθεση με τα όσα ο ίδιος ο μητροπολίτης υποστήριζε.
Η μεταστροφή του στο θέμα αυτό το τελευταίο διάστημα, με την υποστήριξη πλέον των επίσημων θέσεων της Μητρόπολης για την πανδημία, αποτελεί ακόμη μία απόδειξη της προβληματικής συμπεριφοράς του συγκεκριμένου ιερέα, που έχει οδηγήσει πολλούς από τους μόνιμους κατοίκους του οικισμού να αναζητούν τον καθιερωμένο εκκλησιασμό τους σε γειτονικές ενορίες ή, χειρότερα, να απέχουν ολοκληρωτικά από τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
Η στάση του Μητροπολίτη
Τα παράπονα των πιστών ήταν πολλά και έφταναν μέχρι τα αυτιά του μητροπολίτη, ο οποίος όμως κράτησε απαθή στάση. Οι ευθύνες της Μητρόπολης, που οφείλει να προστατεύει το ποίμνιό της, δεν είναι αμελητέες. Θα μπορούσε να τον έχει θέσει σε αναστολή ή σε αδράνεια μέχρι να βγει η δικαστική απόφαση, καθώς τα καθήκοντα της ενορίας περιλαμβάνουν επαφή με παιδιά. Θα μπορούσε, ακόμα, να τον μεταθέσει έστω σ’ ένα πόστο διοικητικό.
Οι εκ των υστέρων αποφάσεις περί αργίας δυστυχώς δεν στέλνουν το μήνυμα που θα έπρεπε σε μια εποχή που η πίστη του κόσμου στην Εκκλησία και σε κάποιους ανθρώπους της έχει κλονιστεί, ίσως και ανεπανόρθωτα.
