Η δημοκρατία στις δυτικές και «ελεύθερες», όπως λέγαμε κάποτε, χώρες, αποκτά, μέρα με τη μέρα, χαρακτηριστικά ενός υπό εκκόλαψη τέρατος με νεοφασιστική όψη.
Στις ΗΠΑ, είναι μακρινή η εικόνα των δύο δημοσιογράφων που έριξαν από τον θρόνο του τον πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον με το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.
Σήμερα είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Ισως να τους «έπνιγαν» πριν μιλήσουν. Ηδη ένας νέος «μακαρθισμός» εξαπλώνεται σε παγκόσμια κλίμακα.
Το πράγμα της μετάλλαξης «μαγειρεύεται» από χρόνια κι από μια εξουσία που λίγο έχει να κάνει με τη λαϊκή ετυμηγορία και τη δημοκρατία. Είναι η εξουσία των κεφαλών της οικονομίας που πλέον αποφασίζουν και διατάσσουν τις ηγεσίες των κρατών. Ελέγχουν και καθοδηγούν κάθε επιστημονική εξέλιξη και κάθε ενημερωτικό μέσο. Τα fake news έγιναν τα πιο εύκολα μέσα «πλύσης» των εγκεφάλων.
Η εκστρατεία ξεκίνησε με την ανάδειξη «αρίστων» στελεχών, μέσω των πανάκριβων «Κολάμπια», που διείσδυσαν σε κυβερνήσεις και εταιρείες όλου του κόσμου και πέτυχαν να πάρουν στα χέρια τους τον έλεγχο της παγκόσμιας εξουσίας με δικούς τους ανθρώπους σε κάθε πόστο. Με ένα τηλεφώνημα υπακούει όλη η ανθρωπότητα.
Κατάργησαν το ’99 τον νόμο της ασφάλειας των καταθέσεων Glass–Steagall Act και οι τραπεζίτες-κοράκια έβαλαν χέρι στις καταθέσεις των πολιτών, με αντάλλαγμα οι καταθέτες να λέγονται «επενδυτές». Ληστεία με τίτλο… Ο Μπιλ Κλίντον έδωσε, έτσι, υπερεξουσίες σε τράπεζες και οικονομικά καρτέλ και άνοιξε την πόρτα της «κολάσεως» για την παγκοσμιοποίηση, που οι αφελείς νομίσαμε ότι θα μοίραζαν καλύτερα και πιο δίκαια το χρήμα.
Το πρώτο μεγάλο τεστ έγινε με μια άκρως ασύδοτη εμπορευματοποίηση του χρήματος παγκοσμίως και την ανακάλυψη πολλών τοξικών παραγώγων που διέλυσαν τις οικονομίες των χωρών και των πολιτών, ενώ υπερπλούτισαν όσοι το προκάλεσαν.
Το δεύτερο τεστ έγινε πρόσφατα, «ξυπνώντας» τον φόβο των ανθρώπων με μια ψυχολογική τρομοκρατία που δεν θα τους άφηνε περιθώρια για σκέψεις και αμφισβητήσεις κι αυτή ήταν με τον Covid-19 και την πανδημία, που όντως υπήρξε (και υπάρχει) αλλά όχι για τέτοιο πανικό. Αλλωστε, για πoιο λόγο εξέλιξαν αυτόν τον ιό στην Κίνα, με χρήματα της Αμερικής, όπως παραδέχτηκε ο παντοδύναμος Αντονι Φάουτσι; Και για ποιο λόγο είχαν προβλέψει ότι με αυτόν το ιό θα εμβολιαστεί όλη η ανθρωπότητα υποχρεωτικά; Πότε είχε ξαναγίνει, με πιο επικίνδυνες επιδημικές απειλές;
Σήμερα, το βλέπουμε να συμβαίνει σε μια άλλη μορφή, με αφορμή την εισβολή και τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου η αυτοματοποιημένη παγκοσμίως προπαγάνδα του δήθεν «καλού» οδηγεί σε μέτρα λιτότητας, αυταρχισμό, πειθαρχία και φτωχοποίηση των πολιτών, ακόμη και στις πιο προηγμένες χώρες.
Ποιος πληρώνει το τίμημα; Αυτοί που έχουν αποθήκες με φυλαγμένα χρήματα σε γνωστούς παραδείσους ή οι λαοί;
Η απληστία της πανίσχυρης κάστας των πλουσίων, που συνθέτουν την υπερδύναμη της υφηλίου, ζητάει δικαίωση και η προπαγάνδα της το πετυχαίνει. Το ίδιο κι άλλη πλευρά των ολιγαρχών, που θα βρει τρόπο να μονιάσει με τους άλλους, διότι ως γνωστόν το χρήμα δεν έχει πατρίδα.
Να μιλήσουμε, λοιπόν, για ειρήνη, να μιλήσουμε για δημοκρατία, να μιλήσουμε για ανθρωπισμό, αλλά για όλους, χωρίς εξαιρέσεις. όπως έκανε ένας πραγματικός Αμερικανός δημοκράτης, ο Μπέρνι Σάντερς μέσα στη Γερουσία των ΗΠΑ.
Κάποιοι αποφάσισαν μια παγκόσμια διακυβέρνηση, όπου οι πολίτες θα είναι πιόνια των επιδιώξεών τους.
Σε αυτόν τον δημοκρατικό κατήφορο, μόνο η Ευρώπη μπορεί να αντισταθεί και να τον σταματήσει. Και πιο συγκεκριμένα η Νότια Ευρώπη, με τη Γαλλία μπροστά, ηγούμενη μιας νέας κοινωνικο-πολιτικής «επανάστασης» που θα ξαναφέρει τη δημοκρατία στη θέση της.
Και λέω η νότια Ευρώπη, ακολουθώντας τη σειρά των λαών που καθιέρωσαν τη δημοκρατία. Από την Ελλάδα που τη γέννησε και της έδωσε όνομα, έως την ιταλική Αναγέννηση και τον γαλλικό Διαφωτισμό. Πιθανόν κι η Ισπανία κι η Πορτογαλία μαζί.
Οι χώρες, δηλαδή, που αποτέλεσαν τα συγκοινωνούντα δοχεία της μετάβασης από τον σκοταδισμό στην ελεύθερη δημοκρατία.
Ναι, ο Νότος εδραίωσε τη δημοκρατία και έκανε τη Δύση το πιο προνομιούχο μέρος του πλανήτη. Οι ηγεσίες του Νότου οφείλουν να αποκαταστήσουν τη δημοκρατία. Το οφείλουν στους λαούς τους, πριν τη διεκδικήσουν οι ίδιοι με άλλους τρόπους, όπως έκαναν και στο παρελθόν…
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 28/03/2022.
