Μανιχαϊσμός και μετεμφυλιακό καθεστώς

Το «εκ Μανταμάδου Ρωσίας» -σύμφωνα με την επίσημη ιατροδικαστική έκθεση του 1951 (φωτογραφία) για τον Νίκο Βαβούδη (από το βιβλίο του πατέρα μου «Τα απαγορευμένα ντοκουμέντα»)- αποτελεί ένα κλειδί κατανόησης του επίσημου τρόπου δημιουργίας μιας κρατικής κουλτούρας της Δεξιάς και για σήμερα.

Ο απλοϊκός επιβαλλόμενος τρόπος κατανόησης της πραγματικότητας που ζούμε, αυτός ο δυαδικός διαχωρισμός αιώνιου κακού και αιώνιου καλού, το «ξεγύμνωμα» του βασιλιά, που παίρνει ξεκάθαρη θέση «με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας» και ξεχνά το φύλλο συκής της δήθεν ουδετερότητας (επιστήμης, κράτους, δημοσιογραφίας, κ.λπ.), που δικαιολογεί το νέο (παλιό) αμυντικό δόγμα, τη φίμωση, τη λογοκρισία, την απαγόρευση και κυρίως την προσπάθεια εκφοβισμού σε κάθε προσπάθεια να εκφραστεί μια πολύπλευρη και ολοκληρωμένη σκέψη, είναι χαρακτηριστικά ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος και των πολιτικών εκπροσώπων του-αντιπροσώπων του σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.

Και μία πρόβλεψη: Η προσπάθεια πολιτικών, μιντιακών, επιχειρηματικών «ιδιωτών» (με την αριστοτελική έννοια) να κάνουν όμοιούς τους τον λαό θα αποτύχει, όπως απέτυχε και τότε, όσο υπάρχει έστω και μια μειοψηφία ελεύθερης σκέψης με πρόθεση συμμετοχής.

* καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, περιφερειακός σύμβουλος Βορείου Αιγαίου