Ενισχυμένοι στο Λονδίνο, στάσιμοι σε άλλες πόλεις οι Εργατικοί

Ανάμικτη ήταν η αρχική εικόνα για την έκβαση των τοπικών εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς η καταμέτρηση των ψήφων βρισκόταν ακόμα σε πλήρη εξέλιξη την ώρα που γραφόταν το κείμενο αυτό.

Οι κάλπες της Πέμπτης αποτελούν το πιο σημαντικό πολιτικό βαρόμετρο μετά τη θριαμβευτική εκλογική νίκη του Μπόρις Τζόνσον το 2019, αλλά και εν μέσω μιας… τέλειας καταιγίδας. Από τη μια λόγω πληθώρας σκανδάλων και δη του «πάρτι-γκέιτ» με πρωταγωνιστή τον ανέμελο Βρετανό πρωθυπουργό. Κι από την άλλη λόγω της κρίσης από την τρομερή εκτίναξη του κόστους διαβίωσης και της ώς τώρα απροθυμίας του νεοφιλελεύθερου πρωθυπουργού για οικονομική στήριξη των χειμαζόμενων νοικοκυριών. Οι εκλογές αυτές μπορεί λοιπόν να αποδειχτούν καθοριστικές για το μέλλον του στην Ντάουνινγκ Στριτ, καθώς απειλείται μήνες τώρα με εσωκομματική καρατόμηση.

Ηδη πάντως τα πρώτα αποτελέσματα για την ανανέωση χιλιάδων μελών αυτοδιοικητικών συμβουλίων σε κάποιες περιοχές της Αγγλίας, της Ουαλίας και της Σκοτίας προκαλούσαν αφενός μούδιασμα στους Τόρις -πολλοί εκ των οποίων φοβούνταν εκλογική συντριβή εξαιτίας συσσωρευμένης λαϊκής οργής, ειδικά έναντι του Τζόνσον- και αφετέρου γλυκόπικρη αίσθηση στους αντιπολιτευόμενους και δημοσκοπικά ανεβασμένους Εργατικούς υπό τον Κιρ Στάρμερ, που εξασφάλιζαν σε αρχική φάση εντυπωσιακά κέρδη στο Λονδίνο, μάλλον πενιχρά όμως στην υπόλοιπη χώρα.

Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η επικράτηση των Εργατικών στα δημοτικά συμβούλια του Μπάρνετ και του Γουέστμινστερ για πρώτη φορά από τη δημιουργία τους το 1964. Τα δύο δημοτικά διαμερίσματα συγκαταλέγονταν μέχρι τώρα στα λιγοστά παραδοσιακά κάστρα των Τόρις στη βρετανική πρωτεύουσα, όπως άλλωστε και το Γουόντσγουερθ όπου κέρδισαν επίσης οι Εργατικοί.

Δεν ήταν καλές ωστόσο οι ενδείξεις για τις επιδόσεις τους στα πάλαι ποτέ δικά τους παραδοσιακά κάστρα στα κεντρικά και βόρεια της Αγγλίας -τον λεγόμενο «κόκκινο τοίχο» που έγινε «μπλε» το 2019, έχοντας υποστηρίξει το Brexit και ψηφίζοντας πρωτοφανώς υπέρ των Τόρις-, καθώς στα τοπικά συμβούλια προηγούνταν οι Τόρις. Κι αν οι φόβοι των τελευταίων για εκλογική πανωλεθρία δεν επιβεβαιώνονταν (απομακρύνοντας πρόσκαιρα την πιθανότητα εκδίωξης του Τζόνσον), ούτε οι επιδόσεις του κυβερνώντος κόμματος ήταν ικανοποιητικές, αφού έχανε δυνάμεις υπέρ των κεντρώων Ελεύθερων Δημοκρατών και των Πράσινων σε προπύργιά του στη νότια Αγγλία. Σύμφωνα με προσωρινή προβολή των αποτελεσμάτων σε εθνικό επίπεδο από το BBC, οι Εργατικοί έπαιρναν 35% των ψήφων και την πρωτιά, οι Τόρις 30%, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες 19% και τα λοιπά κόμματα 16%.

Τεράστιο ενδιαφέρον είχαν παράλληλα οι τοπικές εκλογές στη Βόρεια Ιρλανδία για τα 90 μέλη του Κοινοβουλίου.

Εν αναμονή των πρώτων αποτελεσμάτων, οι δημοσκοπήσεις προέβλεπαν τη μεγάλη ανατροπή υπέρ του αριστερού εθνικιστικού Sinn Féin και την ανάδειξή του σε πρώτο κόμμα, αντί του υπερσυντηρητικού ενωτικού DUP που επικρατούσε ώς τώρα. Για πρώτη φορά λοιπόν το Sinn Féin προμηνυόταν να κερδίσει τις περισσότερες έδρες και άρα η ηγέτιδά του, Μισέλ Ο’Νιλ, να κατακτήσει τη θέση της τοπικής πρωθυπουργού. To DUP πάντως απειλεί να παραλύσει τα πράγματα και να μη συμμετέχει στην υποχρεωτική συγκυβέρνηση των δύο κοινοτήτων (εθνικιστών και ενωτικών, όπως ορίζει η ειρηνευτική Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής), αν η κυβέρνηση Τζόνσον δεν καταργήσει τμήμα της συμφωνίας του Brexit -το Πρωτόκολλο για τη Βόρεια Ιρλανδία- που έχει πυροδοτήσει προβλήματα και εντάσεις στην επαρχία, διαταράσσοντας de facto τις σχέσεις της με το Λονδίνο και φέρνοντας έτσι, κατά βάθος, λιγάκι πιο κοντά την προοπτική δημοψηφίσματος για επανένωση της διχοτομημένης Ιρλανδίας.