Στο Φεστιβάλ του Comicdom, στο οποίο είναι αφιερωμένο το σημερινό μας τεύχος, παραδοσιακά οι Ελληνες εκδότες και δημιουργοί παρουσιάζουν τις νέες τους δουλειές. Ανάμεσα στους εκδότες, όμως, είναι και η ίδια η ομάδα των ανθρώπων του Comicdom που τα τελευταία χρόνια, μέσω της εκδοτικής εταιρείας Comicdom-Press, έχουν κυκλοφορήσει πολλές σημαντικές δουλειές Ελλήνων δημιουργών.

Μια από αυτές παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της περσινής διοργάνωσης και αποδεικνύει ότι τα κόμικς, για να είναι σπουδαία, δεν απαιτούν ούτε σχέδια που να θυμίζουν Bilal ούτε σενάρια του Alan Moore. Αρκούν πιο απλά υλικά, αρκεί να αναμιγνύονται με τον κατάλληλο τρόπο. Και ποιος είναι αυτός; Ελα, ντε. Είναι αδύνατο να τον ορίσεις. Τον αισθάνεσαι και τον ξέρεις, όμως, πολύ καλά, όταν τον δεις.

Μια εικόνα, 264 λέξεις

Αναφέρομαι στο «Διακοπές στην ακτή», ένα ιδιαίτερο βιβλίο του Ευάγγελου Ανδρουτσόπουλου, ασπρόμαυρο και μικρό, μόλις 48 σελίδων, το οποίο διαθέτει μια ακαταμάχητη γοητεία, αδύνατο να οριστεί. Μια διαδρομή με το τρένο, μια επίσκεψη, μια μεγάλη βόλτα, μια συζήτηση χωρίς μεγαλοστομίες και εντυπωσιασμούς, μια γάτα, λίγα τσιγάρα αποτελούν τα υλικά του Ανδρουτσόπουλου, που συνθέτουν ένα μικρό διαμάντι, υποψήφιο μάλιστα και στην κατηγορία του Καλύτερου Κόμικς. Πολλά καρέ του Ανδρουτσόπουλου, ακόμα και ολόκληρες σελίδες κυλάνε ράθυμα, χωρίς λόγια, κι αυτό δίνει την ευκαιρία στον δημιουργό να εστιάσει σε μικρές λεπτομέρειες που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου, λίγο πριν το σούρουπο, εκεί που οι σιλουέτες και οι σκιές τους γίνονται ένα.

Οπως και η ανάγνωση αυτού του κόμικς και η αίσθηση που αφήνει όταν τελειώνει. Γλυκιά και μπερδεμένη, τέτοια που σου ζητά να το ξαναδιαβάσεις. Κι εσύ το κάνεις χωρίς να ξέρεις το γιατί αλλά και χωρίς να σε πολυνοιάζει.