Ερχεται και ξανάρχεται στους διαφημιστικούς χώρους της τηλεόρασης, μία άθλια διαφήμιση περιώνυμου Σ.Μ.: «6,90 ευρώ, ελιά και σπάλα χωρίς κόκαλο, από νεαρό μοσχάρι κάτω των 12 μηνών…». Και ακολουθεί φυσικά, συνήθως, έγχρωμη απεικόνιση των αιμοσταγών τμημάτων του δύστυχου ζώου…
Εγώ πιστεύω ότι η διαφήμιση αυτή θα απέδιδε ευρύτερα το νόημά της εάν έλεγε: «Ελιά και σπάλα χωρίς κόκαλο, από παιχνιδιάρικο νεαρό μοσχαράκι κάτω των 12 μηνών, με όμορφα πράσινα μάτια και βελουδένιο καφέ τρίχωμα με άσπρες βούλες». Κάτι περισσότερο περιγραφικό, εν πάση περιπτώσει, για να ξέρουμε καλύτερα… τι τρώμε. Την κάνουνε πού την κάνουνε τη δουλειά, ας την κάνουνε, τουλάχιστον, ολοκληρωμένα…
Εντάξει, μιλάμε για πνευματικά, ψυχικά και αισθητικά λείψανα. Δεν φτάνουν όμως ούτε μέχρι το σημείο να σκεφτούν τούς συνειρμούς της φρίκης και της ανατριχίλας που προκαλούν σε όλους εμάς τους άλλους, τους ψυχικά, πνευματικά και αισθητικά ζωντανούς. Θλίψη και αποστροφή στα όρια της οργής… Και όχι μόνο.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 14/03/2022.
-320x213.jpg)
