Βαθαίνει η τραγωδία στη Μαριούπολη

Παγιδευμένοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα παραμένουν εκατομμύρια Ουκρανοί, παρά τους λεγόμενους ανθρωπιστικούς διαδρόμους που στήθηκαν ξανά σε πολιορκημένες πόλεις για την απομάκρυνση κάποιων χιλιάδων, εν μέσω καθημερινών πια αλληλοκατηγοριών μεταξύ Κιέβου και Μόσχας για κατά τόπους παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός και παρεμπόδιση της διαφυγής αμάχων προς ασφαλέστερες τοποθεσίες.

Τα μάτια όλου του κόσμου είχαν στραφεί, όμως, στη μαρτυρική Μαριούπολη των 430.000 κατοίκων, με το έντονο στοιχείο της ελληνικής ομογένειας, καθώς ο Ερυθρός Σταυρός έκανε λόγο για «σκηνές Αποκάλυψης» στην πόλη και οι ουκρανικές αρχές κατηγορούσαν τον ρωσικό στρατό πως κατέστρεψε με αεροπορικές επιδρομές μαιευτήριο και παιδιατρικό νοσοκομείο, εγκλωβίζοντας παιδιά στα χαλάσματα και τραυματίζοντας 17 άτομα, ανάμεσά τους γυναίκες σε λοχεία και μέλη του προσωπικού.

Σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο της Μαριούπολης, τουλάχιστον 1.170 άμαχοι έχουν σκοτωθεί στην πόλη από την έναρξη της ρωσικής εισβολής πριν από δύο βδομάδες. O εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντιμίτρι Πεσκόφ, αρνήθηκε πάγια ότι τα ρωσικά στρατεύματα χτυπούν πολιτικούς στόχους. Από την άλλη, ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών, Ντμίτρο Κουλέμπα, κατήγγειλε πως η Ρωσία εξακολουθεί να κρατά «ομήρους» όλους τους κατοίκους της Μαριούπολης, μπλοκάροντας την άφιξη ανθρωπιστικής βοήθειας και την απομάκρυνση αμάχων, με αποτέλεσμα «σχεδόν 3.000 νεογέννητα να στερούνται φαρμάκων και τροφής».

Οι ανελέητοι βομβαρδισμοί συνεχίζονταν και η πόλη παρέμενε περικυκλωμένη και αποκλεισμένη από τον έξω κόσμο για περισσότερο από μία βδομάδα, με νεκρούς να κείτονται άταφοι στους δρόμους και τους κατοίκους να βρίσκονται σε υπόγεια καταφύγια χωρίς τρόφιμα, ηλεκτρισμό και δυνατότητα επικοινωνίας μέσω ίντερνετ ή κινητών τηλεφώνων, για να μαθαίνουν έστω αποσπασματικά τι φοβερά και τρομερά συμβαίνουν πάνω από τα κεφάλια τους.

«Καμιά φορά, οι πληροφορίες είναι πιο σημαντικές γι’ αυτούς τους ανθρώπους απ’ ό,τι το φαγητό», είπε στο Associated Press ο Αλεξέι Μπέρντσεβ, επικεφαλής του Ερυθρού Σταυρού στη Μαριούπολη. «Δεν υπάρχει θέρμανση, ηλεκτρισμός, νερό, φυσικό αέριο. Μ’ άλλα λόγια, δεν υπάρχει τίποτα, κανένα αγαθό. Το νερό συλλέγεται από τις οροφές μετά τη βροχή»… «Πτώματα κείτονται στους δρόμους, άνθρωποι κάνουν διαρρήξεις σε καταστήματα αναζητώντας φαγητό και λιώνουν χιόνι για νερό», μετέδιδε παραστατικά το ειδησεογραφικό πρακτορείο.

«Οι κλοπές έχουν γίνει εκτεταμένες στην πόλη, καθώς καταπονημένοι κάτοικοι ψάχνουν για φαΐ, ρούχα, ακόμα και έπιπλα». Χθες, στη διάρκεια παύσης του σφυροκοπήματος, εμφανίστηκαν και οι πρώτοι μαζικοί τάφοι, στους οποίους θάφτηκαν βιαστικά 70 νεκροί, τυλιγμένοι σε σακούλες ή χαλιά. Κάποιοι ήταν στρατιώτες αλλά οι περισσότεροι πολίτες, σύμφωνα με το A.P. Με βάση την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, έχει επαληθευτεί συνολικά ο θάνατος τουλάχιστον 516 αμάχων και ο τραυματισμός 908.

Ασαφή αποτελέσματα

Αδιευκρίνιστο παρέμενε αν και πόσοι κατάφεραν να βγουν χθες από τη Μαριούπολη μέσω ανθρωπιστικού διαδρόμου, αφού η ουκρανική πλευρά επέμενε πως η ρωσική παραβίασε ξανά τη συμφωνηθείσα κατάπαυση του πυρός. Ασαφές ήταν, επίσης, τι απέγινε στους άλλους ανθρωπιστικούς διαδρόμους που είχαν ανοιχτεί χθες σε Ενεργοντάρ και Βολνοβάκα, επίσης στα νότια όπως κι η Μαριούπολη, Ιζιούμ στα ανατολικά και Σούμι στα βορειοανατολικά, απ΄ όπου απεγκλωβίστηκαν την Τρίτη 7.000 άνθρωποι, ανάμεσά τους 1.700 ξένοι φοιτητές. Αργά χθες, οι ουκρανικές αρχές υποστήριξαν πως μέσα σε μία μέρα κατάφεραν να απομακρυνθούν περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι από ολόκληρη την Ουκρανία.

Ο δήμαρχος δε του Ενερχοντάρ ανέφερε πως μια αυτοκινητοπομπή κυρίως με ευάλωτα άτομα κατάφερε να βγει από την πόλη. Καθημερινά συνεχίζεται, πάντως, η αργή διαφυγή εκατοντάδων πολιτών μέσω της -βομβαρδισμένης από τους ίδιους τους Ουκρανούς- γέφυρας του Ιρπίν, προαστίου της ουκρανικής πρωτεύουσας, με προορισμό αρχικά το κέντρο του πολιορκημένου Κιέβου (όπου υπάρχουν ακόμα είδη πρώτη ανάγκης, ηλεκτρισμός και επικοινωνίες) κι από εκεί με τρένο τα δυτικά της χώρας που έχουν γλιτώσει τα χειρότερα, τουλάχιστον προς το παρόν.

Πιθανό «έγκλημα πολέμου» χαρακτήρισε χθες η Διεθνής Αμνηστία ρωσική αεροπορική επιδρομή το μεσημέρι της 3ης Μαρτίου στο Τσερνίχιβ, από την οποία σκοτώθηκαν 47 άμαχοι -38 άντρες και 9 γυναίκες- που περίμεναν στην ουρά σε μια πλατεία, για να πάρουν ψωμί. Σύμφωνα με έρευνα της οργάνωσης, η πλατεία και τα γύρω κτίρια χτυπήθηκαν από τουλάχιστον οχτώ μη κατευθυνόμενες βόμβες (γνωστές και ως «χαζές βόμβες» σε αντιδιαστολή με τις «έξυπνες»), χωρίς να υπάρχει κοντά κανένας στρατιωτικός στόχος.

Οπως είπε στη Διεθνή Αμνηστία η 33χρονη Γιούλια Ματβιένκο, μητέρα τριών παιδιών, «περπατούσα στον διάδρομο και δεν είχα φτάσει στην κουζίνα, όταν ξαφνικά κουφάθηκα. Δεν κατάλαβα τι συνέβαινε. Ολα άρχισαν να καταρρέουν και να πέφτουν. Τα παιδιά ούρλιαζαν. Για αρκετά δευτερόλεπτα ήταν σαν υπήρξε σιωπή κι ο χρόνος να είχε μείνει ακίνητος. Τότε τράβηξα τα παιδιά μου από τα συντρίμμια. Αίμα έτρεχε πάνω μου. […] Δεν υπήρχε γρατζουνιά πάνω σε κείνα. Είναι θαύμα. Ηταν μόνο το δικό μου αίμα πάνω τους».