Φόβος και αγωνία στα πρόσωπα κατοίκων του Κιέβου

Υπό τους ήχους εκρήξεων και σειρήνων ξύπνησε τα ξημερώματα το Κίεβο. Ο εφιάλτης του πολέμου είχε αρχίσει, πιάνοντας στον ύπνο -κυριολεκτικά και μεταφορικά- τα περίπου τρία εκατομμύρια των κατοίκων της πρωτεύουσας της Ουκρανίας, οι περισσότεροι εκ των οποίων μάλλον δεν περίμεναν στ΄ αλήθεια την αιφνιδιαστική επίθεση των στρατευμάτων της Ρωσίας, καθησυχασμένοι σε μεγάλο βαθμό και από την ίδια την κυβέρνησή τους. Μετά το πρώτο σοκ και μούδιασμα, ήρθε το δίλημμα ζωής και θανάτου: να μείνουν για να υπεραμυνθούν όπως μπορούν την πατρίδα και την πρωτεύουσά της ή να φύγουν για να σωθούν οι ίδιοι κι οι οικογένειές τους; Κι αν φύγουν, πού να πάνε σε αναζήτηση ασφάλειας;

Μέσα σε λίγες ώρες οι δρόμοι πλημμύρισαν αυτοκίνητα. Μεγάλες ουρές σχηματίστηκαν σε τράπεζες, σουπερμάρκετ και πρατήρια βενζίνης. Πολλοί έτρεξαν να μπουν στο μετρό και σε υπόγεια καταφύγια. «Ένας άντρας με σταματά στον δρόμο και μου λέει: “Αυτό είναι πόλεμος”», περιγράφει ο απεσταλμένος του BBC στο Κίεβο, Νικ Μπικ. Τον λένε Μαρκ, είναι 27 ετών, στέλεχος εταιρείας και ένας από τους 900.000 έφεδρους του ουκρανικού στρατού. «Δεν έχουμε άλλο τρόπο. Πρέπει να υπερασπιστούμε τη χώρα μας. Και ίσως να πεθάνουμε σε αυτόν τον πόλεμο», συνεχίζει δραματικά αλλά ψύχραιμα, έχοντας βρει πριν λίγο ένα μικρό κορίτσι να κλαίει προτού το κατεβάσει στον πιο κοντινό σταθμό του μετρό για το προστατεύσει. Είναι διατεθειμένος, λέει, να σκοτωθεί δίνοντας μάχη για «κάθε χιλιοστό» της Ουκρανίας.

Σε άλλο σημείο της μεγαλούπολης, ο δημοσιογράφος συναντά τη Σβετλάνα που εργάζεται σε σχολείο και κατευθύνεται σε ένα πολεμικό καταφύγιο για να φυλαχτεί. Ξύπνησε «όταν κάτι έκανε μπουμ» πολύ νωρίς το πρωί κι έπειτα δέχτηκε τηλεφώνημα φίλων της από την Κριμαία, την οποία, ως γνωστόν, ο Βλαντίμιρ Πούτιν προσάρτησε στη Ρωσία το 2014. Σύμφωνα με πληροφορίες, ρωσικά τανκ έχουν περάσει και από εκεί σε ουκρανικό έδαφος. Η κοπέλα έχει πάρει μαζί της λίγα πράγματα και τον φορητό της υπολογιστή, ώστε να συνεχίσει να δουλεύει από το καταφύγιο το μάστερ της στην ψυχολογία. Με τι μυαλό άραγε; «Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τώρα, πηγαίνουμε κάπου όπου νιώθουμε ασφάλεια», αναφέρει. Είναι ανήσυχη για τους συγγενείς της στο λιμάνι της Μαριούπολης, όπου φέρεται επίσης να έχουν φτάσει Ρώσοι στρατιώτες. «Δεν μπορώ να περιγράψω όλα όσα αισθάνομαι. Αλλά είναι πολύ, πολύ αγχωτικό. Είμαι πολύ φοβισμένη».

Το μποτιλιάρισμα έχει πλέον φρακάρει τους αυτοκινητόδρομους που οδηγούν δυτικά του Κιέβου, προς τα σύνορα με την Πολωνία. Ο 31χρονος Αλεξ Σβίτελσκι λέει στον απεσταλμένο του BBC ότι θέλει να απομακρύνει τους γονείς του από την πόλη με προορισμό κάποιο χωριό, ανησυχώντας παράλληλα και για την αδερφή του. «Θέλω η οικογένειά μου να εγκαταλείψει το Κίεβο, γιατί σύντομα θα υπάρξουν βομβαρδισμοί», εκτιμάει. Κατά βάθος, η ρωσική επίθεση δεν του προκάλεσε έκπληξη. «Όλοι ξέραμε ότι αυτό θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα και ελπίζω οι στρατιώτες μας να είναι έτοιμοι, αφού έχουν προετοιμαστεί. Ελπίζουμε να κρατήσουν αντίσταση»…