Η πιθανότητα οι Ρώσοι να μην εξαπολύσουν τελικώς μια μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον του Κιέβου λόγω του υψηλού στρατιωτικού και πολιτικού κόστους, ενώ το δράμα των αμάχων και των προσφύγων συνεχίζεται συνιστούν τις σημαντικότερες ειδήσεις στο σημερινό διεθνή έντυπο τύπο.
Στη Βρετανία ο Independent γράφει στο πρωτοσέλιδό του : «Η πλήρης ρωσική επίθεση εναντίον του Κιέβου μπορεί να μην συμβεί ποτέ» με το σχετικό ρεπορτάζ να τονίζει ότι δεν είναι πλέον βέβαιο ότι οι Ρώσοι θα εξαπολύσουν μια πλήρης κλίμακας επίθεσης εναντίον του Κιέβου εκτιμούν δυτικές πηγές. Επισημαίνει ότι είναι η πρώτη φορά όπου εκφράζονται αμφιβολίες για την επίθεση εναντίον της ουκρανικής πρωτεύουσας καθώς η Μόσχα μπορεί να πληρώσει ακριβό τίμημα εάν την πραγματοποιήσει. Ο Guardian από την πλευρά του έχει κεντρικό τίτλο : «Τα έθνη ενωμένα για να καταδικάσουν τον Πούτιν για εγκλήματα πολέμου» και σημειώνει ότι η Μόσχα κατηγορήθηκε από ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Νορβηγία και Αλβανία για εγκλήματα πολέμου, προσθέτοντας ότι οι έξι χώρες διατείνονται ότι έχουν αδιάσειστες αποδείξεις για τη διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων.
Στη Γαλλία η Le Monde έχει κεντρικό τίτλο : «Πόλεμος στην Ουκρανία : το μαρτύριο της Μαριούπολης» και στο σχετικό ρεπορτάζ επισημαίνει ότι οι ρωσικοί βομβαρδισμοί κατέστρεψαν θέατρο στο οποίο είχαν καταφύγει κάτοικοι της πόλης. Σύμφωνα με μαρτυρίες ουκρανών πολιτών στην εφημερίδα η Μαριούπολη έχει καταστεί μια πραγματική κόλαση επί της γης καθώς δέχεται μια «βροχή» βομβών και πυραύλων. Η Le Figaro από την πλευρά της γράφει στο πρωτοσέλιδό της : «Μακρόν : η αλλαγή στο διηνεκές» με το κύριο άρθρο να υπογραμμίζει ότι ο πρόεδρος Μακρόν παρουσίασε το προεκλογικό του πρόγραμμα που προβλέπει σύνταξη στα 65 έτη, ενεργειακή αυτάρκεια και βελτίωση των υπηρεσιών Υγείας.
Στη Γερμανία η Süddeutsche Zeitung επισημαίνει : «Δεν ήταν καταγγελία, αλλά ερώτημα η αποστροφή στην ομιλία του Ζελένσκι περί ιστορικής ευθύνης, που θα άξιζε να προκαλέσει συζήτηση στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Τι σημαίνει αυτός ο πόλεμος για τη Γερμανία, καθώς σύντομα συμπληρώνονται 80 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που με τόση σκληρότητα είχαν διεξαγάγει οι Γερμανοί εναντίον των Ρώσων, αλλά και των Ουκρανών; Γιατί η φράση ‘Ποτέ πια Άουσβιτς’ δικαιολογούσε τη συμμετοχή της Γερμανίας σε πόλεμο το 1999, αλλά δεν την δικαιολογεί το 2022, όταν η Ρωσία επιχειρεί να αφανίσει έναν ολόκληρο λαό, όπως λέει ο Ζελένσκι; Αυτό που κάνουμε είναι αρκετό ή μόνο ό,τι μας φαίνεται εφικτό; Ποια είναι για μας η αξία της ειρήνης και της ελευθερίας, την οποία δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε, εάν δεν είχαν επέμβει κάποιοι άλλοι; Αυτά είναι τα ερωτήματα που απευθύνονται στη Γερμανία, στους πολίτες και στην πολιτική τάξη».
Στις ΗΠΑ τέλος οι New York Times γράφουν στο πρωτοσέλιδό τους : «Εντοπίσθηκαν επιζώντες στα συντρίμμια (του βομβαρδισμένου) θεάτρου, αλλά τα βάσανα αυξάνονται». Η Washington Post από την πλευρά της έχει τίτλο : «Ο πόλεμος διαλύει τους καταταλαιπωρημένους κατοίκους της Ουκρανίας και μεταξύ άλλων σημειώνει ότι για τη ρωσική προπαγάνδα ο πόλεμος δεν είναι πόλεμος, αλλά μια ειδική στρατιωτική επιχείρηση.
